Een aapje zwijgt, een aapje is blind, een aapje is doof. In de jungle van het bombardement aan tekens, zijnde tekst, geluid, beeld en al het ander moois en lelijks wat verschillende media ons dagelijks voorschotelen, is het moeilijk navigeren tussen de parels en de zwijnen. Hard//hoofd vraagt in de Multimedi-aap elke maand aan een bijzondere Nederlander om de vier beste vormen van beeld, geluid, video en tekst te kiezen. Laat u inspireren. Deze keer: muzikant Roos Rebergen (Roosbeef).
Foto: Jan Postma
Roos Rebergen (1988) is de zangeres van de band Roosbeef. Ze won in 2005 de Grote Prijs van Nederland in de categorie singer/songwriter. In 2008 bracht Roosbeef hun eerste album uit: Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten. Opvolger Omdat Ik Dat Wil verscheen in 2011. De band wordt al jaren geprezen vanwege haar originaliteit, veelzijdigheid en energieke optredens. Omdat Ik Dat Wil ontving zonder uitzondering lovende recensies.
Keuze 1: Beeld
Foto van het ‘Instituut voor Volkswarmte’, een initiatief van kunstenaars Colin Tempe en Jeroen Dreezen. De radiator-banken worden via een houtvuur opgewarmd, waardoor je buiten verwarmd kunt zitten. De banken zijn te vinden op festivals en op terrassen van café’s in België.
RR: “De bank heeft de vorm van een chique bank, maar vervolgens zie je dat het gewoon een radiator is waar ze op zitten. Die tegenstrijdigheid vind ik interessant. De boeren op de foto wonen daar op het land, die waren daar toevallig. Ze zien er heel ongemakkelijk uit, bijna alsof ze worden aangerand. Grappig is ook dat de jongens die de banken maken allebei geen verwarming thuis hebben. Ze maken nog meer warmtedingen, bijvoorbeeld verwarmde voetenbadjes, misschien wel uit praktische noodzaak. Wat ik verder sterk vind aan dit beeld is het feit dat de makers niet met een vingertje wijzen naar de energieslurpende terras-verwarmers, maar dat ze een alternatief bieden.”
Keuze 2: Video
The Clayhead Show, van en door Tom Campbell
RR: “Ik hou zo erg van dit soort theater, variété-achtig, dat vind ik echt mooi. En ik houd ook heel veel van dieren. Dit filmpje doet me iets, de beestenhoofden die hij maakt zien er zo lief uit. Het heeft iets zachts. Hij krijgt zo een lief kopje ervan. Het is moeilijk om uit te voeren, maar tegelijkertijd is het idee vrij simpel: ‘ik doe heel veel klei op mijn hoofd en dan ga ik daar beestenhoofden van maken’. Dat verzin je bij wijze van spreken in de kroeg. Goed straattheater is zo leuk omdat het toegankelijk is voor iedereen, ouderen en kinderen."
“Mijn vader stuurde dit filmpje laatst naar mij op: hij is programmeur bij een theater en wilde deze acteur boeken, maar Tom Campbell stopt met deze act, omdat het niet gezond is wat hij doet, hij kan het niet meer aan. Ik ging vroeger heel vaak met mijn vader naar straattheaterfestivals, maar je merkt dat die er nu veel minder zijn. Het is echt iets van vroeger geworden. Wat er nu nog is, is vaak meer een herhaling van dingen. Vroeger had je steengoede acts die mensen altijd leuk blijven vinden, die nooit oubollig zullen worden. Het blijft altijd leuk om te kijken naar iemand die iets heel moois doet. Jammer dat het steeds minder te zien is."
Keuze 3: Tekst
IK WIL EEN PRIVÉ-DETECTIVE
Ik wil een privé-detective
met een goed karakter
die dag en nacht bij mij moet zijn
om redenen die buiten me liggen.
Zolang de zaak onopgelost is
zal hij me niet verlaten
zodat hij langzaam van mij kan gaan houden.
-Gedicht van Tjitske Jansen, uit Het moest maar eens gaan sneeuwen (2003).
RR: "Dit is zo een mooi en lief gedichtje, waar tegelijkertijd eenzaamheid en verlangen in zit. En ik vond het mooi omdat het kort is. Ik ben eigenlijk niet zo een lezer, ik vind het moeilijk om me te concentreren. Maar de verhalen en gedichtjes van Tjitske Jansen vind ik heel mooi: simpel maar wel slim. Ze gaan over verlangens en dromen, over wat ze wil. Het raakt me, ik voel me meteen heel erg verbonden met haar teksten. Ik schrijf zelf anders dan Jansen, maar de thematiek is vaak wel hetzelfde. Ik schrijf ook niet de vrolijkste dingen, maar het moet niet alleen maar dat zijn. Dan is het voor niemand leuk meer. In dit gedicht zit behalve die eenzaamheid ook iets positiefs en hoopgevends."
"De zin ‘om redenen die buiten me liggen’ vind ik grappig en spannend tegelijk. Ze legt het niet uit, gelukkig, want dan zou het flauw kunnen worden. Op deze manier blijf je je afvragen wat die redenen dan zijn. En die laatste twee zinnen vind ik gewoon heel mooi, zo liefdevol."
Keuze 4: Geluid
Het zesde metaal - Ge Zwiegt (akoestisch) (klik hier voor de studioversie met de tekst erbij)
"De zanger Wannes Cappelle speelde eerst in Roosbeef, maar daar is hij nu mee gestopt. Hij liet dit lied een keer aan mij horen, volgens mij omdat hij er niet uit kwam met het refrein ofzo, hij vond het te lang. Maar ik ben blij dat ze het hebben gehouden, ik vind het een prachtig nummer. Hele mooie melodie en het refrein raakt je gewoon meteen. Ze vonden het nummer eerst te saai, daarom hebben ze die geweldige pianopartij eronder gezet. Dat werkt heel goed."
"Ik denk dat alle meisjes bij het refrein denken: ‘dat gaat over mij’. Zo'n lied is het. Met mooie liefdeszinnen als ‘Ik probeer u te vergeten, maar ik weet nog perfect waar dat je stond. Ik zocht naar uw lippen, maar gij hield uw mond’. Mooi en triest tegelijk."
Interview door Noor Spanjer
