Foto: Jan Postma

De frontvrouw van Roosbeef koos haar vier favorieten in beeld, tekst, video en geluid." />

Foto: Jan Postma

De frontvrouw van Roosbeef koos haar vier favorieten in beeld, tekst, video en geluid." />
Asset 14

Roos Rebergen

Een aapje zwijgt, een aapje is blind, een aapje is doof. In de jungle van het bombardement aan tekens, zijnde tekst, geluid, beeld en al het ander moois en lelijks wat verschillende media ons dagelijks voorschotelen, is het moeilijk navigeren tussen de parels en de zwijnen. Hard//hoofd vraagt in de Multimedi-aap elke maand aan een bijzondere Nederlander om de vier beste vormen van beeld, geluid, video en tekst te kiezen. Laat u inspireren. Deze keer: muzikant Roos Rebergen (Roosbeef).

Foto: Jan Postma

Roos Rebergen (1988) is de zangeres van de band Roosbeef. Ze won in 2005 de Grote Prijs van Nederland in de categorie singer/songwriter. In 2008 bracht Roosbeef hun eerste album uit: Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten. Opvolger Omdat Ik Dat Wil verscheen in 2011. De band wordt al jaren geprezen vanwege haar originaliteit, veelzijdigheid en energieke optredens. Omdat Ik Dat Wil ontving zonder uitzondering lovende recensies.

Keuze 1: Beeld

Foto van het ‘Instituut voor Volkswarmte’, een initiatief van kunstenaars Colin Tempe en Jeroen Dreezen. De radiator-banken worden via een houtvuur opgewarmd, waardoor je buiten verwarmd kunt zitten. De banken zijn te vinden op festivals en op terrassen van café’s in België.

RR: “De bank heeft de vorm van een chique bank, maar vervolgens zie je dat het gewoon een radiator is waar ze op zitten. Die tegenstrijdigheid vind ik interessant. De boeren op de foto wonen daar op het land, die waren daar toevallig. Ze zien er heel ongemakkelijk uit, bijna alsof ze worden aangerand. Grappig is ook dat de jongens die de banken maken allebei geen verwarming thuis hebben. Ze maken nog meer warmtedingen, bijvoorbeeld verwarmde voetenbadjes, misschien wel uit praktische noodzaak. Wat ik verder sterk vind aan dit beeld is het feit dat de makers niet met een vingertje wijzen naar de energieslurpende terras-verwarmers, maar dat ze een alternatief bieden.”

Keuze 2: Video

The Clayhead Show, van en door Tom Campbell

RR: “Ik hou zo erg van dit soort theater, variété-achtig, dat vind ik echt mooi. En ik houd ook heel veel van dieren. Dit filmpje doet me iets, de beestenhoofden die hij maakt zien er zo lief uit. Het heeft iets zachts. Hij krijgt zo een lief kopje ervan. Het is moeilijk om uit te voeren, maar tegelijkertijd is het idee vrij simpel: ‘ik doe heel veel klei op mijn hoofd en dan ga ik daar beestenhoofden van maken’. Dat verzin je bij wijze van spreken in de kroeg. Goed straattheater is zo leuk omdat het toegankelijk is voor iedereen, ouderen en kinderen."

“Mijn vader stuurde dit filmpje laatst naar mij op: hij is programmeur bij een theater en wilde deze acteur boeken, maar Tom Campbell stopt met deze act, omdat het niet gezond is wat hij doet, hij kan het niet meer aan. Ik ging vroeger heel vaak met mijn vader naar straattheaterfestivals, maar je merkt dat die er nu veel minder zijn. Het is echt iets van vroeger geworden. Wat er nu nog is, is vaak meer een herhaling van dingen. Vroeger had je steengoede acts die mensen altijd leuk blijven vinden, die nooit oubollig zullen worden. Het blijft altijd leuk om te kijken naar iemand die iets heel moois doet. Jammer dat het steeds minder te zien is."

Keuze 3: Tekst

IK WIL EEN PRIVÉ-DETECTIVE

Ik wil een privé-detective
met een goed karakter
die dag en nacht bij mij moet zijn
om redenen die buiten me liggen.
Zolang de zaak onopgelost is
zal hij me niet verlaten
zodat hij langzaam van mij kan gaan houden.

-Gedicht van Tjitske Jansen, uit Het moest maar eens gaan sneeuwen (2003).

RR: "Dit is zo een mooi en lief gedichtje, waar tegelijkertijd eenzaamheid en verlangen in zit. En ik vond het mooi omdat het kort is. Ik ben eigenlijk niet zo een lezer, ik vind het moeilijk om me te concentreren. Maar de verhalen en gedichtjes van Tjitske Jansen vind ik heel mooi: simpel maar wel slim. Ze gaan over verlangens en dromen, over wat ze wil. Het raakt me, ik voel me meteen heel erg verbonden met haar teksten. Ik schrijf zelf anders dan Jansen, maar de thematiek is vaak wel hetzelfde. Ik schrijf ook niet de vrolijkste dingen, maar het moet niet alleen maar dat zijn. Dan is het voor niemand leuk meer. In dit gedicht zit behalve die eenzaamheid ook iets positiefs en hoopgevends."

"De zin ‘om redenen die buiten me liggen’ vind ik grappig en spannend tegelijk. Ze legt het niet uit, gelukkig, want dan zou het flauw kunnen worden. Op deze manier blijf je je afvragen wat die redenen dan zijn. En die laatste twee zinnen vind ik gewoon heel mooi, zo liefdevol."

Keuze 4: Geluid

Het zesde metaal - Ge Zwiegt (akoestisch) (klik hier voor de studioversie met de tekst erbij)

"De zanger Wannes Cappelle speelde eerst in Roosbeef, maar daar is hij nu mee gestopt. Hij liet dit lied een keer aan mij horen, volgens mij omdat hij er niet uit kwam met het refrein ofzo, hij vond het te lang. Maar ik ben blij dat ze het hebben gehouden, ik vind het een prachtig nummer. Hele mooie melodie en het refrein raakt je gewoon meteen. Ze vonden het nummer eerst te saai, daarom hebben ze die geweldige pianopartij eronder gezet. Dat werkt heel goed."

"Ik denk dat alle meisjes bij het refrein denken: ‘dat gaat over mij’. Zo'n lied is het. Met mooie liefdeszinnen als ‘Ik probeer u te vergeten, maar ik weet nog perfect waar dat je stond. Ik zocht naar uw lippen, maar gij hield uw mond’. Mooi en triest tegelijk."

Interview door Noor Spanjer

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer