Als ‘Nep’ een koning was, was Mumbai zijn koninkrijk." /> Als ‘Nep’ een koning was, was Mumbai zijn koninkrijk." />
Asset 14

Nep in India

Schrijfster Marjolijn van Heemstra verbleef enige tijd in India. Daar ondervond ze onder andere dat de opvatting over fitnessen nogal verschilt van die van westerlingen. Een verslag.

Hardlopen in Mumbai is een slecht idee. Ik kan het weten want ik heb het eergisteren geprobeerd. Anderhalve maand voor ik de halve marathon in Egmond aan Zee ga lopen ben ik drie weken op reis. Geen reden om niet te trainen, dacht ik, rennen kun je overal.

Maar niet in Mumbai. Het is niet de slopende hitte, of de smog zo dik dat je er plakjes van kunt snijden. Het zijn ook niet de tientallen schurftige zwerfhonden die met hun laatste krachten naar je benen happen. Zelfs niet de afkeurende blikken van Hindu fundamentalisten voor wie hardlopen zoiets lijkt te zijn als naakt tippelen met een naald in je arm. Daar is allemaal wel mee om te gaan. Maar niet met de gierende uithalen en het bulderende lachen van vrijwel iedereen die je passeert.

Ik ben wel eens vaker uitgelachen. Eventjes, omdat ik mijn sigaret verkeerd om aanstak, de wc uitkwam met mijn rok in mijn panty, dat soort dingen. Maar trainen voor een halve marathon is niet eventjes. Dat is kilometer voor kilometer door de overvolle straten van deze miljoenenstad. Dat is honderden, duizenden gezichten met stuk voor stuk dezelfde blik in hun ogen als je voorbij rent: een mengeling van verbijstering, ongeloof en regelrechte spot.

Normaal gesproken haat ik sportscholen, maar ik zag geen andere optie. Dus wandelde ik vanavond naar de ‘Fit Club’ om de hoek van het appartement waar ik verblijf. Met de manager maakte ik gisteren een ‘very special deal’: een week sporten voor 15 euro. Helemaal speciaal voor mij, snel contant betalen en sssst... niks tegen de andere klanten zeggen. Die betalen namelijk 15 euro per maand, maar daar kwam ik pas later achter. Hoe dan ook, ik was vol goede moed. In een sportclub word je niet uitgelachen als je rent.

Als ‘Nep’ een koning was, was Mumbai zijn koninkrijk. Films, tv programma’s, muziek, mode, fast food, alles wordt hier regelrecht gekopieerd uit het Westen. Een beetje curry eroverheen en voila, klaar voor de Indiase miljoenenmarkt. Het ‘doen alsof’ is hier tot levenskunst verheven. Dat dit ook voor een sportschool geldt, had ik niet zien aankomen.

Als ik ‘Fit Club’ nietsvermoedend binnenstap, sta ik onmiddellijk in een enorme zachtroze spotlight. In de ruimte staan twaalf fitnessapparaten, allemaal onder een andere kleur spot. Tegenover elk apparaat hangt een foto van een Amerikaanse popster die zich uitslooft op het betreffende apparaat. John Travolta bij het bankdrukapparaat, Bruce Lee bij de halters, Jane Fonda bij de matjes voor buikspieroefeningen. Uit de boxen klinkt een Bollywoodremix van de tune van Baywatch. Het is rustig. In een hoek zitten twee meisjes in sportkleding tegen de muur. Ze drinken cola. Een man slaat een flesje Gatorade achterover op de roeitrainer. Hij roeit niet.

Misschien hadden op dit punt mijn alarmbellen moeten gaan rinkelen. We zijn hier in een sportschool, waarom sporten deze mensen niet?

Maar ik dacht aan Egmond aan Zee. Aan 21 kilometer over een guur januaristrand. Ik wilde gewoon trainen. Dus ik begon. Op de loopband. Tegenover me een breed glimlachende Olivia Newton John, met hetzelfde bezig als ik, maar dan zonder te zweten.

Toen de teller op een kilometer stond hoorde ik het gegiechel van de meisjes. Ik keek om en zag duidelijk hoe ze hun lachen plotseling inhielden. Ik rende door. Ze giechelden weer, harder nu. “She’s actually running”, hoorde ik de een tegen de ander zeggen. Ik heb het twee en een halve kilometer volgehouden. Toen de Gatorade-drinker ook begon te gniffelen, hield ik het voor gezien.

Op de terugweg kwam ik mijn tijdelijke buurvrouw tegen. Ik vertelde haar waar ik vandaan kwam. Ze keek me meewarig aan. Daar sport je niet, zei ze. Daar doe je alsof je sport. Dat is het concept.

-Marjolijn van Heemstra is als schrijfster en theatermaker verbonden aan het Amsterdamse productiehuis Frascati waar ze de afgelopen jaren verschillende stukken produceerde. In het voorjaar van 2010 kwam haar eerste dichtbundel, Als Mozes had doorgevraagd, uit. Ze werd genomineerd voor de C.Buddingh'-prijs voor het beste poëziedebuut van dat jaar. Inmiddels schrijft ze voor NRC een rubriek waarin ze op verschillende plekken partycrasht.-

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

(Bos)rebellen

(Bos)rebellen

Deze week worden onze redacteurs blij van die film over het naderende Eurovisie Songfestival, eetbare bloemen en een onterecht vergeten dichter. Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 45

Goed advies

Deze week worden onze redacteurs blij van praktische zaken: goed advies, een nieuw rijbewijs en fijne muziek. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

Alles Vijf Sterren: 44

Warm en comfortabel

Deze week worden onze redacteurs blij van een goede jas en muziek om mee naar bed te gaan (of juist mee op te staan). Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer