Asset 14

Zucht naar zaad

Op het Nederlands Film Festival ging deze week 'De man met 100 kinderen' in première. Ed, de man met bijna honderd kinderen, ontleent zijn zelfrespect aan het vervullen van andermans kinderwensen. Dzjengis Khan in Limburg.

Het mag een klein wonder heten dat er überhaupt nog kinderen worden geboren hier in Nederland, en meer algemeen in het westen. Elders in de wereld komen kinderen er vanzelf wel, vaak juist te veel. Maar wij hebben dankzij anticonceptie en emancipatie de keuze tot uitstel, waar zowel vrouwen als mannen gretig gebruik van maken. In onze kieskeurige zapcultuur is het bovendien niet zo gemakkelijk meer iemand te vinden met wie je daadwerkelijk een kind zou willen 'nemen' en die dat ook met jou wil. Van al dit getreuzel, dat bij mannen doorgaans net wat langer aanhoudt dan bij vrouwen, komen problemen: massa’s alleenstaande vrouwen in de dertig en veertig, wier kinderwens toch onbedwingbaar blijkt. En geen potentiële vader in zicht.

Mannen als Ed Houben, een Limburgse toeristengids en zaaddonor, bieden uitkomst. Ed reisde stad en land af, met als heldenattributen een potje, een spuitje en zijn vruchtbaarheid. Inmiddels heeft hij vele vrouwen gelukkig gemaakt en zo’n negentig kinderen verwekt. Vanachter zijn computer blijft hij hier moedig mee doorgaan. Over dit bizarre gegeven maakte Vuk Janic een documentaire, De man met 100 kinderen, die op het NFF in première ging en vanavond wordt uitgezonden door NCRV Dokument.

Ed met een van zijn kinderen.

Ed is een grondig onzekere man die eindelijk iets heeft gevonden waaraan hij zelfrespect ontleent. Dat laat hij niet zomaar los, al bezwijkt hij bijna onder de almaar groeiende behoefte van vreemde vrouwen. Deze overwoekert zijn leven compleet. Zijn relatie sneuvelt omdat zij wil dat hij ophoudt anderen te bezwangeren. Dat kan Ed niet. En dat terwijl spermadonatie voor hem juist een manier was om zich over zijn verlegenheid tegenover vrouwen heen te zetten, en uiteindelijk zelf een vriendin te krijgen.

Verwekken is voor Ed zowel een verslaving als zijn grootste trots. Hij loopt rond met een T-shirt met daarop een olijke zaadcel en ‘veni vidi vici’. In zijn huis staan ingelijste foto’s van zijn kinderen. Een nieuw stel dat helemaal vanuit Texel naar hem toe komt voor een mogelijke donatie drukt hij op het hart dat het al tientallen malen goed is gegaan. Hij zegt dat er op dat moment 75 kinderen van hem rondlopen, door heel Europa. Hij laat foto’s zien van de kinderen, noemt hun namen en verontschuldigt zich voor de paar die hij niet weet. Het stel is door deze vertoning van viriliteit allerminst afgeschrikt, eerder het tegendeel. De vrouw, met enige bewondering: “Oh, Italië ook.” Haar man: “Ik vind het prettig te merken dat ‘ie weet waar hij mee bezig is.” Dat zal hij nog enkele keren herhalen, Ed “weet waar ‘ie mee bezig is”.

Gekke Ed, met z'n smakeloze T-shirts, moedercomplex en talloze skype-gesprekken met 'zijn' vrouwen.

De man met 100 kinderen heeft een hoog gniffelgehalte: gekke Ed, met z’n smakeloze T-shirts, z’n moedercomplex en z’n talloze Skypegesprekken met al ‘zijn' vrouwen. Maar het is tegelijkertijd verbijsterend en verontrustend dat deze man zo veel kinderen op de wereld heeft gezet en vrolijk doorgaat. Omdat het kan, omdat er vraag naar is. Ed levert, geheel kosteloos, en dit is (nog) niet verboden. Producente Janneke Doolaard hoopte dat de documentaire een maatschappelijk debat zou aanzwengelen. Dat lijkt te lukken. De tragische situatie waarin zowel Ed als kinderloze vrouwen verstrikt zitten, kwam sterk naar voren in een interview met Ed in Nieuwsuur. Ed vertelt daarin dat hij een keer een grens wil stellen, omdat het doneren zijn eigen leven overneemt. En hij zegt: “Ik dacht wel eens: als een vrouw moest kiezen, dan zou ik wel de laatste man zijn. Maar misschien ben ik ook voor een hoop mensen de laatste man die ze kunnen benaderen voor hulp.” Ondanks zijn overgewicht, overbeharing en niet erg prestigieuze baan blijft Ed in trek bij vrouwen op zoek naar zaad.

Er is schaarste op de spermamarkt. Dat werd nog eens benadrukt door de zaak van de Deense zaaddonor die op de dag van de première van de documentaire het nieuws haalde. Deze zaaddonor had minstens vijf van zijn 43 nakomelingen met de nare ziekte van Von Recklinghausen opgescheept. In Denemarken mag, net als in Nederland, een spermadonor hoogstens 25 kinderen voortbrengen. Dat aantal werd dus flink overschreden, en dat is ongetwijfeld ook in vele andere gevallen gebeurd.

De grote Mongoolse veroveraar Dzjengis Khan is wel “the most prolific lover the world has ever seengenoemd. Hij zou in zijn tijd honderden, misschien wel duizenden kinderen hebben verwekt en er zouden nu tientallen miljoenen afstammelingen rondlopen. Maar Dzjengis koos wel de mooiste vrouwen uit. Ed, de Deen en hun collega’s, zij zijn de nieuwe generatie van Dzjengis Khans. Mannen die, zonder voorbehoud, zonder scrupules, hun zaad zo ver en zo veel mogelijk willen verspreiden. In een tijd waarin kinderen vooral een erg vervelende inperking van je eigen vrijheid lijken, zijn the fittest simpelweg the most willing. Ik voorzie een genetische verschraling. Zelfs als dit niet tot vreselijke ziektes leidt is het onwenselijk. De kinderen van Ed zijn tot nu toe gezond – op twee uitzonderingen na, wat statistisch normaal is. Maar vrijwel al deze baby’s, peuters en kleuters hadden een bolle toet, blond haar, en ze leken geen van allen bijzonder nieuwsgierig of levenslustig. Eerlijk gezegd vond ik de meesten wat duf uit hun ogen kijken. "Kleine Edjes", schreef Annemarie Haverkamp in nrc.next. Daarom een oproep: jongens en mannen van Europa, houd op met treuzelen. Maak dat kind met je vriendin (liefst wel meerderjarig), als ze je daar om vraagt. En meisjes en vrouwen: vraag er dan ook op tijd om, voor je kans verkeken is en je je toevlucht moet zoeken tot Ed. Die kan het ook allemaal niet meer aan.

Mail

Emy Koopman was jarenlang Hard//hoofd-redactielid en is literatuurwetenschapper, psycholoog en schrijver. Ze debuteerde in 2016 met de roman Orewoet. Haar meest recente boek Tekenen van het universum verscheen in januari 2022 bij uitgeverij Prometheus.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Nieuws in beeld: Als genezen niet meer gaat, rest een zachte overtocht

Als genezen niet meer gaat, rest een zachte overtocht

Artsen en verpleegkundigen krijgen 'les in vreedzaam sterven'. Lees meer

Aanrommelen

Aanrommelen

De afvalcontainer in mijn straat staat ter adoptie aangeboden. Als adoptant gooi je het afval dat je buurtgenoten naast de container hebben geplaatst er alsnog in, of je maakt een melding bij de gemeente als het ruimtelijk niet past. Zo’n dergelijke adoptie is nodig, want er staat regelmatig nijpend veel afval náást de container. De... Lees meer

Speaker

Speaker

Tijdens het installeren van een dichtende speaker aan de rand van een weiland, wil Werner zich niet vergelijken met kunstenaar Guido van der Werve, maar veel resoneert. In EYE is nog tot 29 mei een tentoonstelling te zien van Van der Werve. Hij leerde Werner over de kansen in melancholie. Lees meer

Dit is geen NFT, maar een simpele jpeg - weliswaar zonder uitstoot

Ook feministische NFT’s zijn een aanslag op het milieu

Feministisch platform The TittyMag wil het NFT-aanbod diverser maken. Kan het platform die markt niet beter links laten liggen? Lees meer

 1

Vat het nou alsjeblieft niet persoonlijk op

Corona lijkt alweer bijna iets uit het verleden maar de financiële effecten ervan zijn nog steeds voelbaar in de culturele sector. Vivian Mac Gillavry blikt terug op een periode waarin bestuurders kunstenaars zonder schuld of schaamte voor de bijl gooiden. Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Interview met kunstenares Nina Goedegebure

'In ziekenhuizen moet je ook naar kunst kunnen kijken en koffiedrinken'

Interview met kunstenares Nina Goedegebure over hoe ze houvast vond in de ziekenhuisgalerie en daar een boek over maakte. Lees meer

 1

Pim Fortuyn, aartsvader van conservatieve camp

Twintig jaar na de moord op Pim Fortuyn is camp een belangrijk onderdeel van extreem-rechtse politiek geworden. Hoe komt de bal weer bij 'ons' te liggen? Lees meer

Dit is geen ode 2

Dit is geen ode

'In dit land word je aan stukken gescheurd. / Ik verzamel jouw gescheurde stukken vlees. / Ik bak je op 200 graden. / Ik deel je uit.' In harde dichtregels verkent Shabnam Baqhiri hoe het is om je echt aan te passen en waarom dit soms noodzakelijk en juist goed is. Lees meer

Column: Een nog onbekend familielid

Een nog onbekend familielid

De ouders van Eva lijken de geboorte van een nieuw familielid te beschouwen als een vrijbrief om wel erg persoonlijke vragen op hun dochter af te vuren. Lees meer

Nieuws in beeld: Voor de klas? Mij niet gezien!

Voor de klas? Mij niet gezien!

Tien jaar geleden waren er zo'n 3000 à 4000 docenten nodig. Vorig jaar 18.000. Lees meer

Nieuws in beeld: Steek je hand op als ook jij...

Steek je hand op als ook jij...

De politie registreerde bijna 40 procent meer gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Lees meer

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan) 1

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan)

Luuk Schokker leerde dat een groot ego bij het schrijven geen overbodige luxe is. Je onzekerheid omarmen maar tegelijkertijd een ego kweken. Hoe doe je dat? Luuk legt het uit. Lees meer

A Sacred Slut_Daan Timmer_Lena Plantinga

A Sacred Slut

Je bent vrouw, het is zomer en je wil wat. Klaarkomen, bijvoorbeeld. In dit broeierige nieuwe kortverhaal van Lena Plantinga speelt een jonge vrouw met zichzelf en het lot. Een verhaal over zoeken naar je seksuele zelf, en haar aantreffen onder het juk van je seksuele verleden. Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie! 1

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie!

Bij uitstek vrouwen van kleur gaan onderdoor aan de hoge eisen die hun werkomgevingen aan hen stellen, omdat ze constant moeten bewijzen even harde werkers te zijn als hun witte mannelijke collega's door veel meer dan hen te doen. Tijd dus om eens languit dwars te zitten: tijd voor de dutjesrevolutie! Lees meer

Nieuws in beeld: Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Consumenten zitten in de patatten. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel