Kasper heeft een gijzelaar die hij pap voert, maar kijkt er niet meer van op. " />

Kasper heeft een gijzelaar die hij pap voert, maar kijkt er niet meer van op. " />
Asset 14

De babykamer

Hoe vreemd sommige situaties ook op het eerste gezicht mogen lijken, ze wennen snel. Toen Annika en ik over gezinsuitbreiding begonnen te praten, hadden we niet gelijk aan een verdwaalde lifter op onze bank en een ontvoerde politicus in de meterkast gedacht. In de tussentijd groeide Bubbeltje gestaag door, want de natuur trekt zich weinig aan van intermenselijke verwachtingen. ‘Zijn jullie eigenlijk wel gehuwd?’ vroeg Maxime, op een van de momenten dat het tape van zijn mond werd gehaald om hem pap te kunnen voeren. Hij wist dat als hij zou schreeuwen hij er van langs kreeg met de pizzaslicer. Daarmee was al een flinke jaap in zijn linkerschouder gehaald, bedoeld als waarschuwing. Van geweld hielden wij allerminst, - als ik een druppel bloed op televisie zag begon ik al te kokhalzen – maar het zou naïef zijn niet op z’n minst te doen alsof wij gevaarlijk waren. Maxime mocht onder geen beding de indruk krijgen dat ontsnappen eenvoudig zou zijn.

Annika had meteen naar de politie willen stappen, maar het leek mij onverstandig overhaast te handelen. ‘Laten we hem nog even in hier houden,’ had ik haar gezegd, ‘dat geeft ons tenminste tijd om een goed verhaal te bedenken. Of denk je dat men zal geloven dat hij hier gebracht is in een juten zak door een man die niet meer weet waar hij woont en daarom bij ons op de bank slaapt, en die Maxime voor ene Rupert had aangezien?’ Annika moest toegeven dat het een ongeloofwaardig verhaal was. Ik had haar nooit verteld over Rupert, zij wist niet dat Balthasar mij een dienst dacht te hebben bewezen. Balthasar leek te begrijpen dat ik Rupert voor mezelf wilde houden en speelde het spel mee. Hij zei tegen Annika dat Rupert een oude vriend was, die eigenlijk Bob heette. Waarom hij dat laatste erbij had bedacht was mij onduidelijk. Misschien had Balthasar ooit wel een vriend gehad met de naam Bob, een vriend die hem kaaskoekjes aanbood en erotische gedichten met hem schreef. Misschien was Balthasar zo gek nog niet en waren Rupert en Bob een en dezelfde. Maar Maxime was hoe dan ook geen van beide en met hem zaten we nu wel opgescheept.

We besloten dat het niet verstandig was Maxime in onze meterkast te houden, we wilden immers niet dat hij aangetroffen zou worden door een werknemer van de Nuon en evenmin, in het geval van kortsluiting, door de bovenburen. Vandaar dat we Maxime, nadat Balthasar hem opnieuw buiten bewustzijn had gespoten, naar de vers ingerichte babykamer sleepten en met stevig touw vastbonden aan de commode. ‘Het lijkt me een vrij smetteloze man’, zei Annika, ‘dus vooruit dan maar.’ Die avond waren alle nieuwsrubrieken op tv gewijd aan de verdwijning van de christen-democraat. ‘Hij lijkt vastberaden, maar weinigen kennen zijn romantische inborst,’ vertelde Jack de Vries aan Matthijs van Nieuwkerk, ‘hij heeft een huisje in de Ardennen en ik weet zeker dat hij daar orde in zijn hoofd aan het brengen is.’ ‘Een laffe hond dus’, reageerde Jan Mulder. We hadden de deur van de babykamer open gezet, zodat Maxime mee kon kijken. Hij zweeg onder zijn tape, maar zijn ogen spraken uiteenlopende boekdelen. ‘Waar heb je hem vandaan gehaald?’ vroeg ik voor de zoveelste keer aan Balthasar. ‘Dat heb ik toch gezegd, de snackbar,’ zei Balthasar verveeld. Ik geloofde hem, maar eigenlijk sloeg het nergens op. Maxime was voor het laatst gezien op het Binnenhof, in drukke onderhandelingen met Wilders en Rutte, dat werd overal gezegd. Wat zou hij dan opeens doen in een snackbar in Bos & Lommer? Ik stelde de vraag aan Balthasar, die mij niet begrijpend aankeek. ‘Patat kopen?’ zei hij, alsof ik wel de domste mens op aarde moest zijn. En misschien was ik dat ook.

Dat Maxime interesse toonde in onze relatie ontroerde Annika, maar zij liet er weinig van merken. ‘Dat gaat jou niets aan,’ zei ze en duwde een lepel hete pap in zijn mond. Annika en ik waren niet getrouwd, maar zouden dat de komende zomer gaan doen. Hopelijk had Balthasar tegen die tijd plaatsgemaakt voor Bubbeltje, wist ik waar Rupert was, wist ik wie Wilfried was en hadden we zonder onszelf in gevaar te brengen Maxime de wijde wereld in kunnen sturen. Ik stond met de pizzaslicer in mijn hand naar Maxime te kijken, wiens wangen en kin dropen van de Brinta. Ik wist dat ik het ding niet meer hoefde te gebruiken, maar Annika vond dat we niet mochten verslappen in onze presentatie.

Het fascineerde mij dat gezien de omstandigheden Maxime’s haar zo goed bleef zitten. Echt ongelukkig leek hij niet te zijn, ik had de indruk dat hij in een goede afloop bleef geloven en in dat geloof volharde. Misschien was deze gebeurtenis wel precies wat zijn levensverhaal nodig had en ging hij dagelijks snacken in Bos & Lommer in de hoop op een spannend avontuur, een authentiek verhaal. Annika liep met de lege kom de babykamer uit. Ik veegde met mijn zakdoek Maxime’s gezicht schoon. ‘Het is toch wel eigenaardig,’ zei hij met zijn kenmerkende zachte g en liet een kort boertje, ‘dat jij nog steeds niet gevonden hebt wat je zocht.’ Ik schrok van deze opmerking. ‘Rupert?’ zei ik zacht. ‘Die naam hoor ik maar de hele tijd, maar hij zegt me niets. Evenmin als Bob,’ zei Maxime. Zijn blik richtte zich op een papvlek op zijn pak en een gevoel van groot verdriet schoot door mijn maag. Maxime keek me weer aan en ik zag dat zijn ogen flonkerden, een grijns verscheen op zijn gezicht. ‘Kasper, wist jij dat ik vroeger astronaut wilde worden? Ik wilde niets liever dan de ruimte in geschoten worden. Nu is het te laat en zal ik op aarde blijven rondlopen tot mijn einde komt.’ Ik begreep niet goed waarom deze gedachte Maxime zo vrolijk maakte. ‘Ik ken geen Rupert, ik ken geen Bob, maar Wilfried ken ik zeker. En jij kent hem nog beter.’ Toen kwam Annika de babykamer binnengelopen. ‘Grote god, wat staan jullie hier nou te babbelen? Balthasar is aan het sterven!’ Het gegorgel viel mij nu pas op.

-Wordt vervolgd...-

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer