De man in de juten zak roept herinneringen op aan erotische poëzie in het reptielenhuis. " />

De man in de juten zak roept herinneringen op aan erotische poëzie in het reptielenhuis. " />
Asset 14

De meterkast

De lange man die uit de zak gekropen kwam leek in de verste verte niet op Rupert, al was het maar omdat hij zeker een kwart eeuw ouder moest zijn. Toch kwam zijn rood aangelopen gezicht mij wel degelijk bekend voor. Hij had het duidelijk benauwd gehad, de glazen van zijn montuurloze bril waren helemaal beslagen. ‘Wat zijn dit voor praktijken?’ proestte hij, terwijl hij met zijn handen zijn stropdas glad streek. Ik keek Balthasar verbaasd aan, die vol trots terugkeek. ‘Dit is Rupert helemaal niet,’ piepte ik. ‘Jawel,’ zei Balthasar geruststellend, ‘je hebt hem gewoon lang niet meer gezien.’

Het was waar dat ik Rupert lang niet meer gezien had. De laatste keer dat ik mij in zijn gezelschap bevond was in Artis, waar we erotische gedichten zouden gaan schrijven in het reptielenhuis. We spraken regelmatig af om poëzie te produceren op plekken waar dat niet voor de hand lag, zoals bij de zuivelproducten in een Albert Heijn, of onder de tijdschriftentafel van een kapsalon. Zo dachten wij de talrijke clichés die het leven rijk was te kunnen omzeilen en daadwerkelijk tot iets te komen wat voorheen niet bestaan had. Nadat we naar onze smaak genoeg gedichten geschreven hadden, scheurden we ze uit ons notitieboekje en aten ze op. Zo werd dat wat nog niet bestaan had een deel van onszelf en verdween uiteindelijk in de riolering, dat machtige netwerk dat alle mensen met elkaar verbindt. Als we niet spijbelden zaten Rupert en ik papierscheten te laten in de klas. We wilden luchtig leven, maar onze ambities lagen zwaar op de maag.

Het reptielenhuis bracht geen erotische gedichten. Rupert had kaaskoekjes meegebracht, maar ik had geen trek. De eindexamens stonden voor de deur en ik had het gevoel te veel tijd te hebben verdaan met verzinsels die voor dromen door moesten gaan. Rupert vond schoolwerk een belediging voor het intellect. Hij accepteerde mijn stemming niet en probeerde een kaaskoekje in mijn mond te duwen. Ik wilde hem zacht in de maag stompen, maar bleek mijn kracht te onderschatten. Rupert viel achterover en botste tegen het informatiebord van de Natrix Tessellata. Van achter het glas viel geratel en gesis te horen. Ik boog mij over Rupert, om te zien hoe hij neergekomen was. ‘Sorry Rup, dat was echt niet de bedoeling,’ zei ik zacht. Tot mijn schrik zag ik dat hij tranen in zijn ogen had. We probeerden altijd de gevoelige jongens uit te hangen, maar hadden elkaar nooit zien huilen. ‘Verrader!’ brulde hij en stak een middelvinger naar mij op. ‘Je maakt alles kapot wat nog niet bestaat!’ Ik wist niet goed wat ik moest denken, laat staan zeggen. Niemand had nog aandacht voor de reptielen, alle ogen waren gericht op ons. Reptielenhuizen zijn weinig erotisch, weinig poëtisch. Eigenlijk zijn ze alleen maar tropisch warm.

De volgende dag zat Rupert niet in de klas en ook de daarop volgende dagen verscheen hij niet. Zijn telefoon beantwoordde hij niet, zijn deur deed hij niet open. Hij leek van de aardbodem verdwenen te zijn. Op een dag vertelde onze wiskundeleraar dat Rupert verhuisd was naar Almere-Buiten. Hij had een kaart bij zich die Rupert aan de klas geschreven had. Op de kaart stond ‘groeten uit Almere-Buiten’. Achterop de kaart stond: ‘Dank voor een fijne schooltijd. Ik zal jullie missen.’ Ik zag dat het handschrift niet van Rupert was. Het leek meer op dat van de wiskundeleraar.

Balthasar had een spuit uit zijn zak gehaald en stak de naald in de arm van de man die niet op Rupert leek. ‘We willen natuurlijk niet dat hij te actief wordt,’ zei Balthasar en gaf me een knipoog. ‘Dat is Rupert helemaal niet,’ piepte ik nog een keer. Ik haalde diep adem, in een poging mijn stem te verheffen. ‘Wie is dat en waar heb je hem vandaan gehaald?’ bulderde ik, bijna zoals Rupert acht jaar geleden in het reptielenhuis gedaan had. Balthasar’s glimlach verdween. ‘Ik doe nog een keer wat voor je, jongen. Maar jij mag dan ontevreden zijn, Bubbeltje is misschien wel hartstikke blij met een speelkameraad.’ Opeens dacht ik aan Annika. Zij kon elk moment terugkomen van haar etentje. Wat zou zij ervan vinden dat er een ontvoerde man op onze vloer lag? ‘Ze went er wel aan, aan mij is ze zich ook gaan hechten,’ zei Balthasar, alsof hij mijn gedachten las. ‘Maar we moeten hem natuurlijk wel netjes aan haar introduceren, dat ze niet te veel schrikt. Laten we hem tijdelijk even opbergen.’ Balthasar pakte de schouders van de hevig snurkende man en sleepte hem de woonkamer uit. Toen de man over de drempel werd getrokken zakte het brilletje van zijn neus. Balthasar schoof de bril weer terug en sleepte het lichaam verder. ‘Waar ga je naartoe?’ riep ik Balthasar achterna. ‘Wat denk jij nou?’ riep hij terug, terwijl hij de deur opendeed. ‘De meterkast natuurlijk.’

Toen Annika thuiskwam, waren alle sporen gewist van wat er die avond gebeurd was. De fotoboeken zaten weer in het kastje, in dezelfde volgorde als ik ze eruit had gehaald. Ik zat op de poef en staarde uit het raam. Balthasar bevond zich op de bank en breide fluitend een trui. Annika kwam vol enthousiasme binnen. Ze had een goede avond gehad en veel zwangerschapstips uitgewisseld met haar vriendinnen die allemaal reeds bevallen waren. ‘Wisten jullie dat een emmertje bietensap onder je bed hét recept is tegen tepelkramp?’ zei ze glunderend. Toen begon het gestommel. ‘Wat is dat?’ vroeg Annika verbaasd. ‘Vast de buren die een tafel verplaatsen,’ zei ik gauw. Maar Annika was al opgestaan en liep naar de bron van het steeds luider wordende gestommel en geklop. Uit de gang klonk nu ook een stem die zachtjes ‘hellûp! hellûp!’ zei. ‘Blijkbaar heb ik de dosis toch verkeerd berekend, nu hebben we hem niet kunnen introduceren,’ fluisterde Balthasar mij toe. ‘Dit is een ramp!’ snauwde ik terug. ‘Waarom heb ik jou ooit mee naar huis genomen?’ Toen kwam Annika terug de kamer ingelopen met grote, heel grote ogen. ‘Kan iemand mij misschien vertellen,’ zei ze op ingehouden toon, ‘wat Maxime Verhagen in onze meterkast doet?’

- Wordt vervolgd... -

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Festival Nieuwe Types vond een nieuwe vorm

Festival Nieuwe Types vond een nieuwe vorm

Hard//hoofd is trotse mediapartner van literair festival Nieuwe Types, dat gedurende de hele maand maart plaatsvindt in Arnhem én online. Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Revolutie in kleine stappen

In plaats van te praten

Deze week worden onze redacteuren nogmaals blij van Micha Wertheim en vinden ze alternatieve wijzen om gesprekken te voeren (of juist niet). Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Inkijkjes

Inkijkjes

Deze week worden onze redacteurs blij van een documentaire over Egypte, een succesvolle Zoomvoorstelling en een geheime tuin. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Ongehinderd door waarheid

Ongehinderd door waarheid

Deze week werden onze redacteurs blij van alternatieve werkelijkheden. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vervolgzomer

Vervolgzomer

In de rubriek Luister Even vragen we Hard//hoofd-makers om een kort stukje audio te maken over de toekomst, wanneer er weer feest kan zijn, of reizen, of drukte. Het is een proeftuin voor het maken van audio, maar ook voor onze werkelijkheid. De eerste aflevering is van Annelies van Wijk. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers