Een slip-of-the-tongue van zijn vriendin beheerst Kaspers leven." />

Een slip-of-the-tongue van zijn vriendin beheerst Kaspers leven." />
Asset 14

De juten zak

Twee obsessies vond ik een beetje veel van het goede. Zo natuurlijk als dat maar kan, nam Wilfried de plek in van Rupert. Als mijn vriendin de deur uit was, zocht ik overal naar aanwijzingen. Ik bladerde door oude agenda’s en notitieboekjes, probeerde achter het wachtwoord van haar e-mail te komen en doorzocht Facebook. Maar de naam leek nergens aanwezig te zijn. Waarom had mijn geliefde me dan zo genoemd? Aan Rupert dacht ik helemaal niet meer, tot Balthasar over hem begon.

Balthasar was sinds die dag na Lowlands niet meer uit ons huis weggeweest. In het begin probeerden we hem nog subtiel de deur te wijzen, maar hoe strenger we werden, des te standvastiger leek hij te zijn. ‘Het bevalt me hier,’ zei hij, ‘ik heb nog nooit zo goed geslapen als op jullie bank en nog nooit zo goed gegeten als uit jullie koelkast. Bovendien weet ik niet waar ik naartoe zou moeten’. Mijn vriendin vond dat we de politie moesten bellen. ‘Ach, hij doet toch geen vlieg kwaad,’ probeerde ik voorzichtig. ‘Nee, deed hij dat maar’, zei Annika, ‘hij trekt juist vliegen aan’. Het was waar dat zijn lichaamsgeur geliefd was bij de vliegende schepselen. Maar zoals je gewend kan raken aan een vervelende hoest, zo begonnen Balthasar en zijn gevleugelde vriendjes langzaam bij ons meubilair te behoren, als een stoel die weliswaar in de weg staat, maar desalniettemin een stoel is. Bovendien kon hij erg behulpzaam uit de hoek komen. Zo verraste hij ons, nadat wij terugkwamen van een bioscoopbezoek, met een zelfgetimmerde wieg. ‘Daar kan Bubbeltje heerlijk in slapen,’ zei hij trots. Hij had ons ongeboren kind Bubbeltje gedoopt en die benaming namen wij erg snel over. ‘Misschien hoeft Bubbeltje zelfs nooit meer wakker te worden’, zei Annika cynisch en ze wees naar de roestige spijker die uit de onderkant stak. Maar het ging om het gebaar natuurlijk.

Haar hormonen zorgden ervoor dat Annika steeds meer op Balthasar gesteld ging raken. Het nieuwe doel in haar leven was onze huisgenoot een wasbeurt geven. Maar Balthasars angst voor water verhinderde de uitvoering van dit plan. ‘Laat me je dan op z’n minst onderspuiten met deo’, zei Annika standvastig. Dit vond Balthasar goed en met zijn moddervette naakte lichaam over een stoel gebogen onderging hij de tsunami van Axe, terwijl met een afgrijselijk getik de vliegen doodvielen op ons parket. Annika schaterde van blijdschap, want ze zocht al veel te lang naar een manier om de wereld te verbeteren. In de tussentijd kon ik alleen maar aan Wilfried denken. Was hij de vader van Bubbeltje? Het had me altijd al zo’n onwaarschijnlijke gedachte geleken dat ik mij voort kon planten. Ik vond het al ingewikkeld om de weg te vinden op een festivalterrein. En dan kon er uit mij zeker nieuw leven komen? Nee, ik wist zeker dat Wilfried alles was wat ik niet zijn kon en dat hij daarom voor mij verborgen moest worden gehouden. Misschien kon ik er op een dag in berusten dat hij bestond en verder gaan met mijn eigen leven. Ik mocht Annika er hoe dan ook niet mee confronteren. Zij had haar eigen slip-of-the-tongue vast niet opgemerkt en was dus in de veronderstelling dat ik van niets wist. Ze noemde me ieder geval weer Kas, alsof er nooit iets gebeurd was. Toch kon ik Wilfried maar niet loslaten, omdat ik steeds weer nieuwe manieren bedacht waarop ik hem zou kunnen achterhalen.

Op een avond was Annika met vriendinnen uit eten. Ik haalde een stapel fotoboeken uit haar kastje, vouwde mezelf in kleermakerzit op de kalfslederen poef en bladerde ze door. Daar zag ik ons zitten op een terras in Venetië, verliefd lachend en met witte snorren van de cappuccino. Maar wie was die man met het groene vlinderdasje aan het tafeltje achter ons? En wie had deze foto eigenlijk genomen? Ik werd uit mijn concentratie gewekt door een walm van deodorant. Het was Balthasar, die sinds die ene keer elke dag ingespoten wilde worden. Hij zeulde een juten zak achter zich aan. ‘Hoe ben je binnengekomen?’ zei ik verbaasd. ‘Annika heeft me een sleutel gegeven,’ zei Balthasar, terwijl hij de zak tegen de poef aanschoof. Godverdomme, eerst mij een hele tijd verwijten dat ik een vreemde gek mee naar huis genomen heb en dan, zonder te overleggen, hem een sleutel geven? Ik wilde woedend zijn op Annika, maar dacht toen aan ons kleine Bubbeltje. Het zou er allemaal wel bij horen. ‘Wat heb je meegenomen, Bal?’ zei ik, knikkend naar de zak tussen mijn benen. Balthasar had wel wat weg van Sinterklaas, bedacht ik me opeens, maar Sinterklaas rook neutraler. ‘Als dank voor je gastvrijheid Kas, heb ik voor je gevonden wat jij zocht.’ Opeens schoot door mijn hoofd dat hij het over Wilfried had, maar dat was een belachelijke gedachte. ‘Hoe kan jij nou weten wat ik zoek?’ zei ik. Balthasar keek mij aan alsof hij dit een hele vreemde vraag vond. ‘Je hebt het mij toch allemaal zelf verteld? Die nacht dat je bij me in de slaapzak kroop?’ Ik was eraan gewend dat Balthasar onzin uitkraamde, hij had ze nu eenmaal niet allemaal op een rijtje. Toch kropen er koude rillingen over mijn rug. Ik zag dat er beweging in de juten zak begon te komen. ‘Ik heb Rupert voor je meegenomen’, zei Balthasar, en met zijn kenmerkende glimlach keek hij me verwachtingsvol aan.

- Wordt vervolgd... -

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #2 - Fictie en werkelijkheid

Waar ligt de grens tussen fictie en werkelijkheid, en hoe zet je die grens op spanning, zonder dat het saai of aanstellerig wordt? Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode 1

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode

Als 'kritische kunstkoerier' neemt Marc Schoorl je mee door de kunstbijlage van zijn favoriete ochtendkrant. Lees meer

Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #1 - Het Proces

In Verf op je Kleren onderzoekt schrijver en documentairemaker Tiemen Hageman alle aspecten van het creatieve proces. Hij gaat in gesprek met allerlei creatieve makers, over hun proces en hoe je dat nou eigenlijk doet, werk maken. In deze eerste aflevering: schrijvers Martijn Brugman en Merlijn Huntjens. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer