Een slip-of-the-tongue van zijn vriendin beheerst Kaspers leven." />

Een slip-of-the-tongue van zijn vriendin beheerst Kaspers leven." />
Asset 14

De juten zak

Twee obsessies vond ik een beetje veel van het goede. Zo natuurlijk als dat maar kan, nam Wilfried de plek in van Rupert. Als mijn vriendin de deur uit was, zocht ik overal naar aanwijzingen. Ik bladerde door oude agenda’s en notitieboekjes, probeerde achter het wachtwoord van haar e-mail te komen en doorzocht Facebook. Maar de naam leek nergens aanwezig te zijn. Waarom had mijn geliefde me dan zo genoemd? Aan Rupert dacht ik helemaal niet meer, tot Balthasar over hem begon.

Balthasar was sinds die dag na Lowlands niet meer uit ons huis weggeweest. In het begin probeerden we hem nog subtiel de deur te wijzen, maar hoe strenger we werden, des te standvastiger leek hij te zijn. ‘Het bevalt me hier,’ zei hij, ‘ik heb nog nooit zo goed geslapen als op jullie bank en nog nooit zo goed gegeten als uit jullie koelkast. Bovendien weet ik niet waar ik naartoe zou moeten’. Mijn vriendin vond dat we de politie moesten bellen. ‘Ach, hij doet toch geen vlieg kwaad,’ probeerde ik voorzichtig. ‘Nee, deed hij dat maar’, zei Annika, ‘hij trekt juist vliegen aan’. Het was waar dat zijn lichaamsgeur geliefd was bij de vliegende schepselen. Maar zoals je gewend kan raken aan een vervelende hoest, zo begonnen Balthasar en zijn gevleugelde vriendjes langzaam bij ons meubilair te behoren, als een stoel die weliswaar in de weg staat, maar desalniettemin een stoel is. Bovendien kon hij erg behulpzaam uit de hoek komen. Zo verraste hij ons, nadat wij terugkwamen van een bioscoopbezoek, met een zelfgetimmerde wieg. ‘Daar kan Bubbeltje heerlijk in slapen,’ zei hij trots. Hij had ons ongeboren kind Bubbeltje gedoopt en die benaming namen wij erg snel over. ‘Misschien hoeft Bubbeltje zelfs nooit meer wakker te worden’, zei Annika cynisch en ze wees naar de roestige spijker die uit de onderkant stak. Maar het ging om het gebaar natuurlijk.

Haar hormonen zorgden ervoor dat Annika steeds meer op Balthasar gesteld ging raken. Het nieuwe doel in haar leven was onze huisgenoot een wasbeurt geven. Maar Balthasars angst voor water verhinderde de uitvoering van dit plan. ‘Laat me je dan op z’n minst onderspuiten met deo’, zei Annika standvastig. Dit vond Balthasar goed en met zijn moddervette naakte lichaam over een stoel gebogen onderging hij de tsunami van Axe, terwijl met een afgrijselijk getik de vliegen doodvielen op ons parket. Annika schaterde van blijdschap, want ze zocht al veel te lang naar een manier om de wereld te verbeteren. In de tussentijd kon ik alleen maar aan Wilfried denken. Was hij de vader van Bubbeltje? Het had me altijd al zo’n onwaarschijnlijke gedachte geleken dat ik mij voort kon planten. Ik vond het al ingewikkeld om de weg te vinden op een festivalterrein. En dan kon er uit mij zeker nieuw leven komen? Nee, ik wist zeker dat Wilfried alles was wat ik niet zijn kon en dat hij daarom voor mij verborgen moest worden gehouden. Misschien kon ik er op een dag in berusten dat hij bestond en verder gaan met mijn eigen leven. Ik mocht Annika er hoe dan ook niet mee confronteren. Zij had haar eigen slip-of-the-tongue vast niet opgemerkt en was dus in de veronderstelling dat ik van niets wist. Ze noemde me ieder geval weer Kas, alsof er nooit iets gebeurd was. Toch kon ik Wilfried maar niet loslaten, omdat ik steeds weer nieuwe manieren bedacht waarop ik hem zou kunnen achterhalen.

Op een avond was Annika met vriendinnen uit eten. Ik haalde een stapel fotoboeken uit haar kastje, vouwde mezelf in kleermakerzit op de kalfslederen poef en bladerde ze door. Daar zag ik ons zitten op een terras in Venetië, verliefd lachend en met witte snorren van de cappuccino. Maar wie was die man met het groene vlinderdasje aan het tafeltje achter ons? En wie had deze foto eigenlijk genomen? Ik werd uit mijn concentratie gewekt door een walm van deodorant. Het was Balthasar, die sinds die ene keer elke dag ingespoten wilde worden. Hij zeulde een juten zak achter zich aan. ‘Hoe ben je binnengekomen?’ zei ik verbaasd. ‘Annika heeft me een sleutel gegeven,’ zei Balthasar, terwijl hij de zak tegen de poef aanschoof. Godverdomme, eerst mij een hele tijd verwijten dat ik een vreemde gek mee naar huis genomen heb en dan, zonder te overleggen, hem een sleutel geven? Ik wilde woedend zijn op Annika, maar dacht toen aan ons kleine Bubbeltje. Het zou er allemaal wel bij horen. ‘Wat heb je meegenomen, Bal?’ zei ik, knikkend naar de zak tussen mijn benen. Balthasar had wel wat weg van Sinterklaas, bedacht ik me opeens, maar Sinterklaas rook neutraler. ‘Als dank voor je gastvrijheid Kas, heb ik voor je gevonden wat jij zocht.’ Opeens schoot door mijn hoofd dat hij het over Wilfried had, maar dat was een belachelijke gedachte. ‘Hoe kan jij nou weten wat ik zoek?’ zei ik. Balthasar keek mij aan alsof hij dit een hele vreemde vraag vond. ‘Je hebt het mij toch allemaal zelf verteld? Die nacht dat je bij me in de slaapzak kroop?’ Ik was eraan gewend dat Balthasar onzin uitkraamde, hij had ze nu eenmaal niet allemaal op een rijtje. Toch kropen er koude rillingen over mijn rug. Ik zag dat er beweging in de juten zak begon te komen. ‘Ik heb Rupert voor je meegenomen’, zei Balthasar, en met zijn kenmerkende glimlach keek hij me verwachtingsvol aan.

- Wordt vervolgd... -

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Inkijkjes

Inkijkjes

Deze week worden onze redacteurs blij van een documentaire over Egypte, een succesvolle Zoomvoorstelling en een geheime tuin. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Ongehinderd door waarheid

Ongehinderd door waarheid

Deze week werden onze redacteurs blij van alternatieve werkelijkheden. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vervolgzomer

Vervolgzomer

In de rubriek Luister Even vragen we Hard//hoofd-makers om een kort stukje audio te maken over de toekomst, wanneer er weer feest kan zijn, of reizen, of drukte. Het is een proeftuin voor het maken van audio, maar ook voor onze werkelijkheid. De eerste aflevering is van Annelies van Wijk. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Nieuws in beeld: Zij speelt met kanker (en wint)

Zij speelt met kanker (en wint)

Na de dood van een goede vriend en mentor, besloot een Tsjechische speltheoreticus haar kennis in te zetten in de strijd tegen kanker. Lees meer

Joost Oomen wil de maan bezielen 3

Joost Oomen wil de maan bezielen

Onlangs verscheen Het Perenlied, de eerste roman van Joost Oomen. Roos Wolthers ging met hem in gesprek over vrolijkheid en twinkelende schuimspanen. Lees meer

Tijdens de avondklok

Tijdens de avondklok

Deze week geven onze redacteurs een inkijkje in wat zij doen als je na 21.00 uur niet meer op straat mag komen. Lees meer

Maken worsten echt de man?

Maken worsten echt de man?

De mannelijkste manier om direct bij te dragen aan een duurzame planeet is het vermijden van dierlijke producten. Maar voornamelijk mannen vinden de overstap naar een veganistisch dieet lastig. 'Echte' mannen eten immers vlees, toch? Tijd om met die genderverwachtingen te spelen, vindt Esther Lamberigts. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers