Kasper had zich voorgenomen nooit meer naar Lowlands te gaan. Maar volgens zijn Facebook gaat Rupert dit jaar ook..." /> Kasper had zich voorgenomen nooit meer naar Lowlands te gaan. Maar volgens zijn Facebook gaat Rupert dit jaar ook..." />
Asset 14

Het festival

Tussen mijn vijftiende en mijn twintigste ging ik elke zomer naar Lowlands. Al mijn vrienden gingen, net als de vrienden van hun vrienden. Toch kreeg ik het iedere keer weer voor elkaar om iedereen kwijt te raken. Dat kwam meestal omdat ik mijn eigen koppige plan trok. Waar mijn kompanen bijvoorbeeld naar Limp Bizkit gingen, wilde ik per se Grandaddy zien. En dat was mooi en aardig, maar er waren nog geen mobiele telefoons en als ze er wel waren dan deden ze het niet. Dus moest je afspreken waar je elkaar na afloop zou treffen en dat was dan meestal onder dat ene bord. Maar als ik daar naartoe liep, leek de rest van het festivalpubliek de tegenovergestelde richting uit te moeten.

Ontblote mannentorso’s die plakten van bier en zweet dwongen tot een wijziging van voorgenomen koers. En dus hoste ik maar met vreemden, of zij eigenlijk met mij. Uiteindelijk kwam ik wel weer iemand tegen die ik kende. Ik deed dan net alsof ik nog steeds mijn eigen plan aan het trekken was, maar domweg met iedereen bevriend was geraakt. Ook ’s nachts ging het steeds mis. Liep ik vol goede moed met een tray bier de tent in waar ik een kwartier eerder nog zo bedenkelijk stond te housen, wist ik bij god niet meer op welke graden mijn dansgezellen zich bevonden. Mijn innerlijke kompas vindt op zo’n moment elke richting even onwaarschijnlijk. Dus deelde ik de lauwe rakkers maar uit aan willekeurig dankbare kelen en liep met gebogen schouders terug naar de camping.

Dan begon pas de werkelijke queeste, die naar mijn slaapplek. Dat kon nog uren duren, een ware uitputtingslag. Een keer zag ik in het schijnsel van mijn stervende aansteker tot mijn opluchting eindelijk de vertrouwde olijfgroene koepeltent, maar toen ik me in de slaapzak nestelde en daar reeds een lichaam aantrof – dat overigens onverstoorbaar verder snurkte – bleek het toch een tent te zijn die alleen maar heel erg op de mijne had geleken.

Het zijn maar een paar van de jeugdtrauma’s die naar boven kwamen drijven toen ik vijf weken terug weer door het polderfeestdorp liep. Veel was er niet veranderd. Maar nu was ik hier alleen, en kon ik dus niemand kwijtraken. Mijn vrienden van vandaag waren geen festivalbezoekers, maar muzikanten die zo op zouden treden. Nog maar een paar dagen geleden was ik door een van hen gebeld met de vraag of ik op de gastenlijst wilde. Daar had ik even over na moeten denken. Ik had mezelf namelijk voorgenomen nooit meer naar een festival te zullen gaan. De herinneringen die ik had wilde ik koesteren dan wel verdringen, verder was het mooi geweest. Over een week begon ik met een serieuze baan als docent voor een klas en over vijf maanden werd ik als alles goed ging vader van een kind, een kind dat ik de weg moest wijzen, een kind dat niet verdwalen mocht. Ik was er al met al klaar voor om oud te worden en daarna dood te gaan. Aan de andere kant zou zo’n spontane trip door herinneringenlaan ook iets surrealistisch-ironisch hebben. Een afscheid van de jeugdige onbezonnenheid, een onbezonnenheid die in mijn geval nooit veel meer was geweest dan een idée fixe dat ik aan een touwtje voor mijn ezelsneus gespannen hield bij gebrek aan wortel. Ik zou voor één dag gaan, wat het bij voorbaat tot een heel ander soort ervaring zou maken. Als je Lowlands ondergaat zoals het hoort, behoor je drie lange dagen tot een ander menssoort, één met een eigen bioritme en lichaamsgeur. Nu had ik de kans het eens als buitenstaander te bekijken, als antropoloog. Dat zou wel heel erg deprimerend en interessant tegelijk moeten zijn. Daarnaast is goede muziek altijd meegenomen.

De doorslag werd toch gegeven door het feit dat Rupert er zou zijn. Dat had ik op zijn Facebook gelezen. Ik volgde Rupert’s Facebook al maandenlang als een moderne sluipmoordenaar, omdat ik hem zo graag na al die jaren weer eens wilde ontmoeten. Alleen door hem de hand te schudden, door een gedicht met hem te schrijven en een kop cola met hem te delen, zou ik op een niet-ironische manier afscheid kunnen nemen van mijn zogenaamde jeugd en de rest van mijn verblijf op aarde met open armen begroeten. Of zo zat dat althans allemaal in mijn hoofd. En op Lowlands zou alles samenvallen, daar was ik heilig van overtuigd. Hij hoefde niet te weten dat ik kwam, ik hoefde niet met hem bij dat ene bord af te spreken. Wij zouden elkaar toevallig tegenkomen.

- Wordt vervolgd... -

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent

Warning: Undefined variable $articleCount in /home/hardhoof/hardhoofd.com/releases/20220413071826/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Nieuws in beeld: Iedereen voor? Hallo?

Iedereen voor? Hallo?

De weinige Tunesiërs die kwamen opdagen voor het referendum, stemden massaal voor meer macht voor de zittende president. Lees meer

Nieuws in beeld: We moeten kopen, reizen, vliegen, drinken, eten, feesten, zo niet doorgaan

We moeten kopen, reizen, vliegen, drinken, eten, feesten, zo niet doorgaan

Hoelang kunnen we nog boven de zelfgegraven afgrond blijven bungelen? Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe hoofdredacteur!

De hoofdredacteur van Hard//hoofd is de spin in het web van een groeiende, creatieve organisatie. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Essay & Opinie!

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Eindredactie!

Als Chef Eindredactie breng je schrijvers en eindredacteuren met elkaar in contact, en zie je erop toe dat teksten tijdig gepubliceerd worden. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Eindredactie!

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Essay & Opinie!

Als Chef Essay & Opinie onderhoud je contact met getalenteerde essayisten en opiniemakers, en draag je de verantwoordelijkheid over jouw tak op Hard//hoofd. Lees meer

De draad

De draad

Sumai Yahya schreef een kort, poëtisch verhaal over menselijke vleermuizen slingerend aan een draad. Een korte versie verscheen in het papieren magazine, maar lees hier de volledige versie, vol symboliek, donkere massa's, naalden, konijnen met rode ogen en aangeslepen ruggengraten. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Nee, Anna Sorokin is geen Robin Hood en dit is waarom

Nee, Anna Sorokin is geen Robin Hood en dit is waarom

Netflix zet in Inventing Anna een oplichtster op een voetstuk. Emma Stomp zet daar vraagtekens bij. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Nieuws in beeld: We zitten krap bij gas (dus kolencentrales mogen weer)

We zitten krap bij gas (dus kolencentrales mogen weer)

Om de gasvoorraden te ontzien, mogen de (uiterst vervuilende) kolencentrales jarenlang op volle toeren draaien. Lees meer

Iets wat van zijn vader is geweest

Iets wat van zijn vader is geweest

Het is zwarte zaterdag en de tankstations zijn druk. Sigarettenrook en uitlaatgassen blijven "in de windstilte boven het asfalt verstikkend en bewegingsloos hangen." Tristan is, in dit korte verhaal, op weg naar het huis van wijlen zijn vader, een man op wie hij nooit heeft kunnen rekenen. Kan hij het opbrengen om door te rijden? Lees meer

Nieuws in beeld: Blokkeert de boer zijn eigen protest?

Blokkeert de boer zijn eigen protest?

Driekwart van de Nederlanders vindt de acties tijdens boerenprotesten te ver gaan. Lees meer

Automatische concepten 75

Filmmaker liet angst achter zich

Dit jaar werden de Olympische Winterspelen ‘gewoon ’in China gehouden. In het licht van deze – voor mensenrechtenactivisten – verbijsterende keuze door het Internationaal Olympisch Comité maakte de Tibetaanse documentairemaker Dhondrub Wangchen een tournee door Europa. Op het moment dat hij tot zes jaar gevangenisstraf werd veroordeeld was de eerste keer dat de wereld hoorde... Lees meer

Gedichten Alara Adilow (titel volgt) 2

Straatliedjes

Wat is een huis? 'Iets dat de wraak van de nacht buiten houdt. / Iets waar je naar terugkeert na een lange reis.' In deze nieuwe gedichten van Alara Adilow worden vaders ontvlucht, tijdelijke verblijfplaatsen gevonden en nieuwe relaties op zee aangegaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Een wereld zonder plastic, kunnen we ons die nog wel voorstellen?

Een wereld zonder plastic, kunnen we ons die nog wel voorstellen?

Illustrator Finn Rogers liet zich inspireren door een gedachte-experiment: wat als we - met één zwaai van een toverstaf - al het plastic lieten verdwijnen? Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Evi Aarens is een troll 1

Evi Aarens is een troll

Je als gearriveerde schrijver verschuilen achter een pseudoniem om kritiek op anderen te spuiwen geeft geen pas, aldus Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel