Kasper ergert zich aan de afstomping in het openbaar vervoer." /> Kasper ergert zich aan de afstomping in het openbaar vervoer." />
Asset 14

OV Propaganda

Dit najaar verschijnt bij de nieuwe uitgeverij Babel en Voss de bundel “Wat we missen kunnen,” een originele verzameling pleidooien tegen overbodige producten, organisaties en personen. Hard//hoofd levert een bijdrage en in de aanloop daarnaar publiceren redactieleden hun stukken rond dit thema. Deze keer: Je hoeft je tegenwoordig niet meer te vervelen in het openbaar vervoer. In de bus en de tram hangen schermpjes met reclames en nieuws erop. Kasper is boos.

‘‘Een open samenleving gedijt alleen als niemand er met de rug naar toe leeft.’’ Op het schermpje werden advertenties vertoond en om de paar minuten viel deze slogan weer voor enkele seconden te lezen. Het bleek om reclame te gaan voor een organisatie die taalcursussen aanbood. Ik probeerde niet naar het scherm te kijken, maar naar de weilanden buiten. Toch keerde mijn blik steeds weer terug naar de boodschappen voor autorijlessen, danslessen en sportschoenen. Ik heb altijd een boek bij me, maar als ik in de bus lees word ik misselijk. Liever luister ik gesprekken van mijn medepassagiers af, of zit een beetje voor me uit te dromen. Ik kom al met al mijn tijd wel door in het openbaar vervoer. Maar sinds een paar jaar hangen in alle streekbussen en stadstrams dus tv’tjes waarop reclameteksten en soms ook nieuwsberichten worden vertoond. Die tv’tjes hebben een zuigende werking. Als in een ‘loop’ wisselen steeds dezelfde paar pagina’s zich af en toch moet je er naar blijven kijken. Wel, ik althans. Niet iedereen zal er zo gevoelig voor zijn. Maar ik ervaar het als een inbreuk op mijn geestelijke vrijheid. Reclames op tv kan ik nog vermijden door weg te zappen, reclames op straat door snel verder te lopen. Maar in zo’n voortuffende mensenwagon kan ik geen kant op. Ik voel me als Alex in A Clockwork Orange, wiens ogen met klemmetjes open worden gehouden terwijl hij met de vreselijkste beelden gehersenspoeld wordt. Natuurlijk zou ik bij de eerstvolgende halte uit kunnen stappen en de rest van mijn weg per voet vervolgen. Die vrijheid heb ik. Maar het is een relatieve vrijheid, want ik zou het leven van een wandelaar moeten gaan leiden. Ik zou een ander mens moeten worden. En mijn rijbewijs zal ik waarschijnlijk nooit halen. Nee, voor de langere afstanden blijf ik toch echt afhankelijk van de bus en dus ook gebonden aan het beeldscherm.

‘‘Een open samenleving gedijt alleen als niemand er met de rug naar toe leeft.’’ Waarom irriteerde mij dit toch zoveel meer dan die advertenties voor autorijlessen, danslessen en sportschoenen? Waarom kon ik mijzelf nauwelijks bedwingen mijn medepassagiers in elkaar te beuken, elke keer dat die zin weer voor mijn ogen verscheen? Waarschijnlijk omdat ik met ordinaire reclame nog wel kan leven. Ik koop een bepaald merk shampoo omdat mijn haar daarvan gaat dansen. Wanneer een ander merk zich overtuigender presenteert, zal ik dat voor de verandering eens proberen. Zo laat ik mij tot producten verleiden en daar ben ik me bewust van. Ik zou ook eigenlijk niet weten waar ik anders een keuze op zou moeten baseren. Maar wanneer een product wordt verkocht als moreel appèl, wordt er feitelijk geen enkele keuze geboden. Wie niet met de geboden waarheid instemt, onttrekt zich aan zijn verantwoordelijkheden als burger en is dus een verachtelijk sujet.

‘‘Een open samenleving gedijt alleen als niemand er met de rug naar toe leeft.’’ Maar is dat eigenlijk wel zo? Volgens mij gedijt een open samenleving juist helemaal niet als er nooit eens iemand met de rug naartoe gaat staan. Zonder de mogelijkheid op luizen in de pels is de open samenleving geen open samenleving, maar een dictatuur. De fundamenten van een democratie moeten te allen tijde bevraagd en geproblematiseerd kunnen worden. Als iedereen maar gezellig een potje mee gaat zitten doen leven we een eng land, want een kritisch geluid mag de feestvreugde toch vooral niet verpesten.

‘‘Een open samenleving gedijt alleen als niemand er met de rug naar toe leeft.’’ Laat er geen misverstand over bestaan dat ik een groot voorstander van taalcursussen ben. Inwoners van Nederland moeten Nederlands kunnen praten. Maar ze moeten dat op de eerste plaats uit eigenbelang. Omdat het nu eenmaal heel erg fijn is de taal te beheersen van het land waarin je leeft. Op die manier kan je immers makkelijker aan de bak en naar feestjes en worden al met al je kansen op geluk (of althans datgene waarvan wij hebben afgesproken dat het ‘geluk’ zou zijn) vergroot. Maar dat je de taal zou moeten leren omdat je een verantwoordelijkheid draagt voor het slagen van een maatschappij, dat vind ik een zeer bedenkelijk idee. Afgezien van de vraag of de redering wel klopt dat een samenleving geslaagder is wanneer iedereen een taal deelt, zou je mensen niet mogen benaderen alsof zij daar een bepaalde verantwoordelijkheid in hebben, alsof het kiezen van een taal een morele keuze zou zijn.

‘‘Een open samenleving gedijt alleen als niemand er met de rug naar toe leeft.’’ De tv’tjes zijn ooit in bus en tram geplaatst om agressie tegen te gaan. Onderzoek zou hebben aangetoond dat ze een kalmerend effect hebben op de reizende burger. Een weldenkend mens wil echter niet gekalmeerd worden. Een weldenkend mens wil niet zomaar alles wat hem wordt wijsgemaakt voor waar aannemen. Maar weldenkende mensen zijn niet wenselijk in deze zogenaamd roerige tijden van multiculturele vernielzucht en religieus fundamentalisme. We krijgen een idee van goed en fout aangeboden, gratis en voor niets, een idee dat ons allemaal aangaat en waarnaar we dus moeten handelen. Dat er meerdere opvatting van het goede zouden bestaan en er nooit sprake kan zijn van één juist wereldbeeld, die gedachte zorgt alleen maar voor verwarring en onzekerheid en uiteindelijk – zo spreekt de logica van de verkrampende angst - moord en doodslag.

‘‘Een open samenleving gedijt alleen als niemand er met de rug naar toe leeft.’’ Nee, ik ben bang dat ik onmogelijk ooit nog met mijn rug ergens naartoe kan leven. Of ik zou mijn kont moeten verplaatsen naar die lege stoel tegenover mij, zodat ik met mijn rug naar het tv’tje toe leef. Maar ook als ik achteruit rij moet ik overgeven.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

(Bos)rebellen

(Bos)rebellen

Deze week worden onze redacteurs blij van die film over het naderende Eurovisie Songfestival, eetbare bloemen en een onterecht vergeten dichter. Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 45

Goed advies

Deze week worden onze redacteurs blij van praktische zaken: goed advies, een nieuw rijbewijs en fijne muziek. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

Alles Vijf Sterren: 44

Warm en comfortabel

Deze week worden onze redacteurs blij van een goede jas en muziek om mee naar bed te gaan (of juist mee op te staan). Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur is het aanspreekpunt voor redacteuren en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer