Asset 14

Zelfmoord

Sytske belt bij willekeurige mensen aan om een verhaal voor te lezen. De jongen die deze keer opendoet drinkt thee bij het avondeten. Hier vind je de andere delen uit deze reeks van zeven.

"Ik ben aan het koken, moment, dan zet ik het vuur uit."

Hij laat de deur op een kier. Het is een donker huis op de hoek van de straat. Er staan oude camera’s in de vensterbank en grote planten in de woonkamer.

"Ja zeg het maar."

Ik stel mijn vraag, hij schudt afkeurend zijn hoofd en wendt zijn blik van me af.

"En als je hier binnen bent geweest ben je afgestudeerd?"

"Nee natuurlijk niet," zeg ik feller dan ik wilde.

Hij opent de deur, "eet je mee?"

"Ik heb al gegeten." Ik bedenk dat dit mijn volgende doel wordt: mee-eten.

"Ga maar ergens zitten, ik ben nog even aan het koken. De krant ligt op tafel." Hij loopt met kleine snelle passen door naar de volgende deur.

Hij heeft van alles veel: lege blikjes, planten, tijdschriften, camera’s, boeken en schilderijen. Een kleine tien minuten zit ik alleen in zijn woonkamer. Ik hoor hem praten, mompelen en neuriën. Met een bord vol rijst en rode saus komt hij binnen.

"Hoef je echt niets te eten? Ik heb genoeg hoor." Hij neemt plaats en vervolgt, "ik ga ondertussen gewoon eten, anders wordt het koud. Begin maar."

Ik hoor hem kauwen en slikken, af en toe neemt hij een slok thee. Nooit heb ik begrepen dat mensen thee bij het avondeten drinken.

Illustratie: Sytske van Koeveringe

Na mijn verhaal kijkt hij kauwend voor zich uit. "Of het aan het verhaal ligt of aan jou, weet ik niet, maar ik moet steeds denken aan mijn broer die dertig jaar geleden zelfmoord heeft gepleegd." Zijn mond zit nog halfvol, hij neemt een slok thee. Rustig eet hij door, alsof ik zijn vrouw ben en hij net heeft verteld hoe zijn werkdag is verlopen. "Mijn broer schreef in die tijd ook. Korte teksten. Gedichten. Hij was echt zo’n dichtertje. Hij had ook grote projecten en was goed bezig, maar toen was hij er ineens niet meer."

Hij is even stil, spoelt zijn mond met een grote slok thee en slikt. "Sorry, helemaal vergeten te vragen, wil jij ook thee?" Ik schud mijn hoofd. Met snelle bewegingen schenkt hij zichzelf bij.

"Ik denk natuurlijk elke dag aan hem, vroeger meer dan nu, maar nu ik jou hier zo zie zitten en je plannen en verhaal aanhoor is hij er ineens weer." Hij tikt met zijn vinger tegen zijn hoofd. Ik wil iets zeggen, iets van dat het allemaal wel goed komt. Zoals mensen dat vaak zeggen als het even moeilijk wordt in een gesprek. Maar wat komt goed? Die broer is immers al lang dood. "Voor de rest gaat het goed met me hoor," zegt hij, "ik heb niets te klagen. Iedereen om mij heen is gezond en ik ook." Hij schraapt zijn bord leeg en zegt dat ik de hele avond mag blijven.

Sytske van Koeveringe is dit jaar afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld academie, richting Beeld & Taal. Ze schrijft korte verhalen.

-

DIENSTMEDEDELING: Deze zondag viert hard//hoofd zijn vijfde verjaardag. Kom ook naar HET PROCES! Kasper interviewt Peter Jan Rens!

Mail

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer