Asset 14

Scheetzone

Viesheid is een goede basis voor intimiteit. De eerste scheet brengt mensen nader tot elkaar.

De laatste tijd vraag ik graag aan mensen of ze plassen waar hun geliefde bij is. De meesten zeggen van wel. “En scheten laten?” vraag ik daarna, iets te gretig. Daar hebben ze vaak meer moeite mee. Over poepen durf ik niets te vragen, omdat ik dat echt te smerig vind en nooit in het bijzijn van een ander zou doen. Ik weet nog hoe ik in mijn eerste piepkleine huis met mijn eerste vriendinnetje een twijfelgesprek had en ik het van de zenuwen op mijn maag kreeg, waarna ik in de aan de woonkamer grenzende wc geen geluid durfde te maken maar me ook niet kon inhouden, een enorm zwaar gevecht dat (begrijp ik nu) symbool stond voor onze ambivalente verhouding tot elkaar. En dan is er nog die scène uit Sex and The City, waarin een scharrel van Miranda na de tweede date uitgebreid met de deur open gaat zitten schijten. Gatver. Ik heb mijn lichaam inmiddels onbewust afgericht: zodra mijn vriendin de deur van mijn huis achter zich dicht trekt, voel ik de aandrang. Als een vieze Pavlov-reactie.

Plassen gaat nog (dat doe ik zelfs met mijn vrienden erbij, hoewel we elkaar dan ook zo ongemakkelijk mogelijk proberen te maken door een hand op de knie te leggen, de ander teder aan te staren, enz), maar scheten laten is op het randje. Louis CK zei al dat de scheet het ideale comedymateriaal is: ze komen uit je kontgat, ze stinken naar poep en ze maken een klein trompetgeluidje om hun komst aan te kondigen. Dat is ongemakkelijk, en dus grappig.

Een vriend van mij sliep met zijn vriendin en andere vrienden in een vakantiehuisje. Hij had die avond veel snoep en chips gegeten, bier gedronken en ook bij het avondeten ruim opgeschept. Ze waren nog niet zo lang samen en moesten opeengepakt in een klein bedje slapen. Toen ze daar in het donker lagen, voelde hij de onheilspellende borreling, maar hij hield zich in. Gelukkig ging ze even later naar de wc, en als vanzelf ontspande zijn hele lichaam zich. Hij liet een enorme scheet, waar hij zelf van schrok, maar het was al te laat. En toen rook hij hem. “Het was de ergste scheet die ik ooit gelaten had,” zei hij ernstig tegen mij in het café. Hij sprong uit bed, zette het raam open en begon te wapperen met de lakens. Zijn vriendin kon elk moment terugkomen. Maar de scheet liet zich niet verslaan, greep zich vast aan de poten van het bed en weigerde te vertrekken. Net toen hij haar voetstappen op de gang hoorde, verminderde de geur en hij dook terug in bed.

Ze bleef een moment in de deuropening staan. “Wat is er? Waarom kijk je zo raar?” zei ze. “Niets, niets.” Toen vertrok haar gezicht. “Gatverdamme! Wat is dat voor geur?” Hij zuchtte en keek haar aan. “Ik heb een scheet gelaten. De ergste ooit. Sorry.” Ze zetten het raam weer open en werkten samen aan het wegwerken van de geur. Het kostte nog een half uur, en af en toen rook een van hen hem weer. “Het was alsof de scheet ons gegijzeld had”, zo vertelde hij. Ze moesten er ook om lachen. Het was een doorbraak in hun intimiteit, zoals elke relatie die nodig heeft.

Ook ik kan me de eerste scheet die ik bij mijn vriendin liet nog goed herinneren. Ik had een enorme kater, wat altijd zijn uitwerking op mijn darmstelsel heeft. Gekleed in mijn lelijke badjas stond ik in de open keuken een glas water te vullen. Mijn vriendin stond aan de andere kant van de kamer en we voerden een gesprek over die afstand. Ik zei iets zonder heel goed op mijn woorden te letten, en liet ondertussen een stille maar dodelijke wind. Het was een hele nare, dat wist ik meteen, en ik prentte mezelf in dat mijn vriendin de ruimte achter me de komende minuten niet zou mogen betreden. Maar ik had blijkbaar iets pijnlijks gezegd, iets over haar familie of haar zelfvertrouwen, of allebei, want ze begon plotseling te huilen. Ik zei: “Liefje…”, maar kwam niet dichterbij. Zij wendde zich af, beschaamd, en wilde snel naar de badkamer lopen. Die bevond zich achter mij, ze zou door de scheetzone moeten. Dus halverwege rende ik haar tegemoet, ving haar op als een rugbyer en greep haar vast in een ijzersterke knuffel, terwijl ik angstig over mijn schouder achterom keek. Ze snikte op mijn borst, in mijn badjas. Toen keek ze op met betraande ogen en met snotterige stem zei ze: “Je stinkt een beetje.”

Uiteindelijk moet ik altijd denken aan het (geïmproviseerde) moment in mijn favoriete film Good Will Hunting, als de psychiater Sean (Robin Williams) met Will (Matt Damon) praat over een meisje met wie hij een eerste date heeft gehad, maar die hij niet meer wil bellen omdat ze nu perfect is. Sean zegt: “Misschien ben jij nu wel perfect, en is dat wat je niet wil verpesten.” Hij vertelt dat zijn overleden vrouw scheten liet in haar slaap, waarvan soms zelfs de hond wakker werd. Ze lachen om de anekdote (let op de neusvleugels van Matt Damon), maar dan slaat Sean een serieuze toon aan. “Dat zijn de dingen die ik het meeste mis. De kleine eigenaardigheden die alleen ik ken: dat maakte haar mijn vrouw. (…) Mensen noemen het imperfecties, maar dat is juist the good stuff.” Beter kan ik het niet verwoorden.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Niet direct vangbaar

Niet direct vangbaar

Deze week worden onze redacteurs blij van de lokale Perzische supermarkt, een tentoonstellingsruimte die er nu nog is en unnanaaanikotoq. Lees meer

Het Waait

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de tweede aflevering. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 1

Eenzaamheid ontleden in 'A-Lonely Show'

Met de pop-uptentoonstelling ‘A-Lonely Show’ nodigen Ka-Tjun Hau en Nanine van Smoorenburg ons uit om van een afstand te reflecteren op onze eigen eenzaamheid. Roos Wolthers nam de uitnodiging aan en zag: ‘A-Lonely Show’ deed veel meer dan eenzaamheid in beeld brengen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Proeven en zien

Proeven en zien

Deze week worden onze redacteurs (en een spontane inzender) blij van pittige patat, een dansdocumentaire en het laatste nummer van een kunstmagazine. Lees meer

Vacature Chef Kunst 1

Hard//hoofd zoekt kunstcritici!

Krijgt jouw toetsenbord ervanlangs, elke keer dat je een expo of voorstelling hebt bezocht? Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 34

Als het regent

Deze week geven onze redacteurs tips voor druilerig weer. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Oproep: Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Voor de vaste rubriek Hard//talk zijn wij op zoek naar scherpe schrijvers met een mening die durven te verrassen en weten te overtuigen. Lees meer

Het Vertrek (1) - Het Raam 1

Het Vertrek (1) - Het Raam

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de eerste aflevering. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan