Asset 14

Waarom ik douchen haat

Mijn moeder wist niet wat ze met me aan moest toen ik vier was. Als de hond uit de goot dronk, deed ik mee. Elk moddertaartje dat ik in de zandbak maakte, at ik helemaal op. En met mijn eigen kak maakte ik prachtige wandschilderingen. Het meest onhandelbaar was ik wanneer het tijd was voor een bad. Alle viezigheid die ik had verzameld zou verdwijnen. Alles waar ik zo hard voor had gewerkt. Mijn handen sprongen open als klauwen wanneer mijn moeder zei dat het tijd was. Ik probeerde in haar armen alles om te trekken op weg naar de waterkraan die eindeloos stroomde. En waarom moest die straal zo hard klinken, zo hard? Eenmaal in bad huilde ik, terwijl water en zeep beurtelings langs mijn ooghoeken spoelden. Als mijn moeder me na een eeuwigheid met een handdoek onder mijn oksels omhoog tilde, was ik leeg. Ik liet mijn beentjes hangen, de laatste tranen doofden op mijn moeders schouder, de wereld had gewonnen. Zo voelde het. Onnatuurlijk en verkeerd.

In Floddertje uit het boek van Annie M.G. Schmidt vond ik mijn gelijke. Direct werd dat mijn lievelingsboek en dat is het nog steeds tot de dag van vandaag. Ik liet mijn moeder het verhaal elke avond voorlezen, niet omdat ik het zelf zo graag wilde horen, maar omdat ik hoopte dat de filosofie van Floddertje langzaam zou doordringen tot mijn moeders hersenpan en ik nooit meer in bad hoefde. Ik geloofde dat wassen iets was dat tegen onze natuur in gaat. Maar mijn moeder begreep de boodschap niet en wilde niet dat mijn haar op een vogelnest leek.

Op mijn tiende had ik mijn moeder zo ver gekregen om akkoord te gaan met een tweewekelijkse douchebeurt. Ik had gevraagd om eens in de maand, maar dat leek haar te erg. Maar toen ging ik naar de middelbare school en daar is afwijkend gedrag een reden om te gaan pesten. Daar kwam ik gelukkig op tijd achter. En zo geschiedde het dat ik op mijn dertiende elke dag douchte. Geheel tegen mijn eigen wil in, mee met de stroom van normaliteit.

Pas op mijn achttiende leerde ik dat het veel prettiger is om te doen waar je zelf van houdt, zonder je veel aan te trekken van wat anderen daar van denken. Het was op de valreep, anders had ik wellicht voorgoed verleerd om echt goed vies te zijn. Ik douchte wanneer ik wilde, ik sprong in de gracht als ik daar zin in had en liet geen modderpoel onberoerd. Trots was ik op korstige wonden en zand tussen mijn tenen, het betekende dat ik leefde.

Laatst keek ik naar een golden retriever die zichzelf in een drol aan het rollen was. Zijn rug krulde over de grond terwijl zijn poten vrolijk in de lucht staken. Deze hond leek zo intens gelukkig. Hij sprong op en rende verwachtingsvol naar zijn eigenaar toe. Eenmaal daar draaide hij rondjes voor zijn baasje, die niet onder de indruk was. Ik begreep de hond. Maar ik durfde de man niet uit te leggen hij en ik een voorbeeld aan die hond konden nemen. Vies zijn, dat is je nergens voor schamen, had ik willen zeggen.

-

Dit is een gastbijdrage van Alma Mathijsen.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
'Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’ 1

‘Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’

Na het overlijden van zijn grootouders vinden Stephan Splinter en zijn vader op zolder een schat aan informatie. Aan de hand van de documenten en de spaarzame verhalen van opa, beginnen ze hun veelbewogen familiegeschiedenis in Nederlands-Indië te reconstrueren. Lees meer

Nieuws in beeld: Donorhart uit een doos

Donorhart uit een doos

De heart-in-a-box kan (vlak) na het overlijden van een donor diens hart weer op gang laten komen. Illustrator Simcha van der Veen is diep onder de indruk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 47

Ontspan, Vladimir is hier

Deze week worden onze redacteurs blij van de zooi van iemand anders, de PlayStation en een Putin-stickerpakket. Lees meer

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

(Bos)rebellen

(Bos)rebellen

Deze week worden onze redacteurs blij van die film over het naderende Eurovisie Songfestival, eetbare bloemen en een onterecht vergeten dichter. Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 45

Goed advies

Deze week worden onze redacteurs blij van praktische zaken: goed advies, een nieuw rijbewijs en fijne muziek. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer