Illustratie: Mirjam Dijkema

"Appelwangen maar dan met een anus in het midden, in plaats van een neus." Een Valentijnsverhaal van Annabel." />

Illustratie: Mirjam Dijkema

"Appelwangen maar dan met een anus in het midden, in plaats van een neus." Een Valentijnsverhaal van Annabel." />
Asset 14

Valentein

"En dit is voor de club sandwich!"

T. is boos. Hij is mooi als hij boos is. Pietje rekende zichzelf doorgaans niet tot het leger der fantasielozen, de clichérijders of infantielen, of in ieder geval niet tot de eerste twee, maar ze vond T. simpelweg knapper als hij kwaad was. Met zijn wenkbrauwen zo loodrecht naar beneden leek zijn neus een stuk kleiner. De manier waarop T. uiting gaf aan deze razernij, vond Pietje dan minder aantrekkelijk. Ze keek naar de gebaksvork die hij zonet, toch redelijk kordaat, in haar hand had geramd. Waar was de tijd gebleven dat een man een vrouw gewoon een flinke mep verkocht, dacht Pietje. In het gezicht. Midden op het jukbeen. Zo hard dat, als het in slow motion werd teruggekeken, de wangzak zichtbaar een paar keer van rechts naar links zwabberde en je de bloedvaten hoorde knappen.

Laatst zei Loes Bijl dat je aan de wangen van een mens kunt zien wat voor vorm hun billen hebben. De wangen van Loes Bijl hadden in ieder geval precies dezelfde vorm als haar kont. Ze hadden er eens goed naar gekeken. “Je hebt gelijk, Loes Bijl,” zei Pietje, “Net appelwangen, maar dan met een anus in plaats van een neus.” “Als ik tussen de Braeburns bij Albert Heijn ga liggen, in mijn blootje en met mijn derrière zo,” Loes Bijl was nogal bourgeois en heette eigenlijk Louise Eva Baudelaire-Van IJlenburg, “dan zou iemand ze zo in een zakje kunnen stoppen.” Loes Bijl was de wereld altijd een stapje voor. “Leg dat maar eens uit thuis. Zitten ze aan de salontafel te kijken hoe je de fruitschaal bijvult, zit er zomaar een bil bij. Haw haw.” Nadat Loes Bijl was uitgelachen, had ze Pietjes hand gegrepen.

“Serieus ma cheri. Bilverzakking is een algemeen esthetisch probleem in het blanke ras. Kijk maar naar gouvernante Anna. Ineens helemaal vierkant. Dat komt niet alleen omdat het onderste gedeelte is verzakt, maar ook door het gebrek aan volheid in het bovenste gedeelte van haar derrière. Weert Gilders heeft het bij het verkeerde eind, we moeten mixen! Mixen voor onze bipsen. Haw haw.” Loes Bijl was haar snel gaan vervelen. En haar kut smaakte naar cake. Pietje hield niet van cake. Ze moest Loes Bijl dumpen. Demain.

T. daarentegen had pafferige wangen. In de vorm van Sri Lanka. Voordat Valentein ziek werd, vond T. het lekker als Pietje er op mepte. Dat was dan wel weer modern. Dat het vrouwtje je mept. Pats pats, op de harige Sri Lanka's.

“Luister je, Pietje?” T. helikoptert met zijn hand voor haar gezicht. De vork doet nu wel echt pijn. Dat komt ook omdat T. erop is gaan hangen. Mooie, woedende T.

“Kun je de gebaksvork misschien uit mijn hand halen? Ik probeer te eten.”

“Hoe durf je!”

“Hoe bedoel je hoe durf je?”

“Het doet je niets. Ik heb geen eetlust, al een week niet, moest zelfs last minute naar het Poolse naaiatelier om mijn broek in te laten nemen,” T. trekt woest aan zijn bandplooibroek. “En jij zit hier verdomme met gezonde blossen een club sandwich te verorberen! Ik vind je hele houding respectloos. Tegenover mij én tegenover Valentein.”

Illustratie: Mirjam Dijkema

Toegegeven, voor iemand die net haar echtgenoot had begraven, voelde Pietje zich een stuk beter dan sociaal acceptabel is. In retrospect had ze de radio in de auto misschien niet harder, maar zachter moeten zetten toen Tinie Tempah door de DJ werd aangekondigd. Ook het meetrommelen op het dashboard van de lijkwagen leek, achteraf gezien, ineens spectaculair ongepast. Godzijdank had ze zich tijdens de kerkdienst kunnen inhouden en de sterke drang tot neuriën kunnen onderdrukken. I’ve got so many clothes I keep them in my aunts house… Yeah, yeah, … toast of celebration let’s get our glass out. Mmm-mmm-mmm.

Natuurlijk had Pietje zich ook liever belabberd gevoeld. Ze had meteen na het overlijden van Valentein op Youtube naar een interview met Halbe Zijlstra gekeken om zo enige vorm van emotioneel letsel te stimuleren. Pijn, eenzaamheid, woede, zelfs geen zweempje onbehagen kon er van af. Pietje deed haar best, maar het ging nog steeds prima. Daar voelde ze zich nog het meest rot over. De lichtheid van het bestaan was bijna ondraaglijk. En dat, dacht Pietje tevreden, was in ieder geval iets. Langzaam laat T. de vork los. De woedende Dragonball Z-wenkbrauwen zijn verdwenen. Ineens veegt T. de bloederige vork van tafel en staat op. Dit ging helemaal niet de goede kant op. Ze moest nu snel iets ‘weduwachtigs’ doen om nog een beetje emotioneel betrokken over te komen. Een zachte snik, een gesmoorde brul. Ook omdat ze de hele dag al had uitgekeken naar The Wire en T., de man die op het punt stond weg te stormen, was de enige die ze kende met een The Wire DVD-box.

“Een gezonde eetlust respectloos? En precies hoe hoog op de schaal van respect, mijn beste Tomas, scoort de man die de vriendin van zijn beste vriend heeft gepaald?” Palen, een uitstekende woordkeuze. Helemaal een werkwoord dat iemand in een waas van verdriet en verbolgenheid, zou gebruiken. T. ging weer zitten. Als een katholieke koorknaap wierp ze zich in zijn schoot en snikte: “Hoe durf je!”

“Dat was voor de kanker van Valentein,” fluisterde T. Zichtbaar verslagen zou Kluun nu schrijven. Volgende keer moest ze niet Halbe Zijlstra, maar Kluun raadplegen. Daar werd ze beslist onwel van. T. had overigens wel een punt. De hele affaire stopte meteen, op aandringen van T., toen duidelijk werd dat Valentein ziek was. Arme gevoelige T. Ineens voelde ze een steek van medelijden. Puntje voor sensibele Pietje, dacht Pietje.

“Tomas, het spijt me van de club sandwich.”

“Ierh,” piepte T. met waterige ogen. Ze moest nu doorpakken, voordat ze T. verloor aan de hysterie die zelfverwijt heet.

“Ik heb een ideetje! Hee, hee. Kijk me eens aan. Zullen we anders, fijn samen, The Wire kijken? En alles voor heel even vergeten. Valentein had het zo gewild.”

“Denk je?” piepte T.

“Fuck yeah nigga.”

Mail

Annabel

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur denkt mee over de koers van het tijdschrift en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 43

Lekker soggen

Deze week worden onze redacteurs blij van lachen om Mark R., lessen over de media en het kunnen bijdragen aan de vismigratie in Utrecht. Lees meer

Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer