Asset 14

Wees zielig

TIP: Wees zielig

Mijn kapster en haar cliënten begonnen over zwarte piet. Het plezier waarmee ik op mijn beurt wachtte, verdween. Ik, even blank als de rest van het gezelschap, voelde een verantwoordelijkheid: als dit gesprek racistisch werd, moest ik daar iets van zeggen. Het had enkele jaren geduurd voordat ik een volwaardig klant was geworden met wie werd gelachen en geroddeld; die positie wilde ik niet kwijt. Mijn sympathie voor een pedofiel had me al eens bijna de das omgedaan. Er zat niet anders op dan me onttrekken aan het gesprek. Staren naar mijn telefoon en hopen dat hun oordeel mild zou zijn.

Nog voordat het gesprek weer over de nieuwe hond ging, had ik eigenlijk minstens twee keer in moeten grijpen: ‘Als het je niet bevalt, ga je toch lekker het land uit’ en ‘straks is de kerstman ook nog dierenmishandelaar’. Ik was laf geweest. Maar waarom zou ik mijn plezier bij de kapper op het spel zetten voor een discussie die ik nooit zou winnen? Wat haalt mijn weerlegging van het traditie-argument uit? Hoe overtuig ik hen ervan dat verandering soms goed is? En het is niet alleen deze discussie: waar ik iemand ook van wil overtuigen, het lukt nooit echt. Mijn betogen zijn slap. Heel slap. Tot die pijnlijke ontdekking kwam ik jaren geleden al, tijdens mijn proeftijd als werver van donateurs.

Mijn toenmalig teamleidster riep me op beoordelingsgesprek. Hoe kon het toch dat het niet vlotte? Ik was toch een gezellige knul, die ook nog eens werkelijk gaf om dierenleed? Ze luisterde mee tijdens mijn poging iemand te strikken en doorzag me onmiddellijk: 'Jij denkt dat je mensen overtuigt met feiten. Zo werkt dat niet. Je moet ze laten voelen hoe zielig varkentjes zijn en hoe gul je bent als je doneert. Dat is het, Yoeri: weg met dat denken, zet in op gevoel.'

Thuis aangekomen na mijn kappersbezoek, dacht ik terug aan dat advies. Ik waande me even de werver die ik nooit ben geworden en zocht naar de juiste gevoelens om op te roepen.

Gevoelens over hoe stom het is dat dit leuke feest opeens zoveel drama veroorzaakt. Dat ik nooit iets verkeerds heb gezien in zwarte piet. Dat het nooit onze bedoeling is geweest iemand te kwetsen. Dat je soms helemaal niet doorhebt dat je iemand kwetst. Dat ik dat ken van homo-zijn. Dat heteromannen elkaar homo noemen als ze iets verkeerd doen. Dat er liedjes worden gedraaid over springen als je geen homofiel bent, over een anders geaarde Joost. Dat het gezellige liedjes zijn. Dat niemand dat lullig bedoelt, maar dat het me toch doet denken aan de keren dat ik word uitgescholden. Dat ik me dan raar voel. Dat niemand dat verdient. Dat zwarte piet zoiets zou kunnen zijn.

Een praatje in deze vorm zorgt voor vele maandelijkse donaties aan vee, dus het zou in deze context ook wonderen moeten verrichten. Met een succesformule als dit in handen kan ik mijn laffe zwijgzaamheid niet langer verantwoorden. De volgende keer dat ik ergens voor wil opkomen, moet ik mijn bek opentrekken en op zoek naar de traan van mijn tegenstanders. Ik vrees de eerstvolgende confrontatie, al zal die vermoedelijk nog even uitblijven. Mijn kapsel is immers nog weken prachtig.

Mail

Yoeri Knijnenburg (1992) woont in Utrecht. Daar doet hij de lerarenopleiding Nederlands en de opleiding Writing for Performance. Hij wacht op een hersenspinsel dat perfect is om uit te werken tot kinderboek.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan