Asset 14

Wees een babe

TIP: Wees een babe

Mijn vriendje noemt me sinds een tijdje babe. De eerste keer moest ik daar hard om lachen. Als je ons zou kennen, zou je hetzelfde doen. Wij noemen elkaar blobbie, dikkie of dropje, dat soort dingen. Koosnaampjes die druipen van genegenheid, en zo een lief plasje vormen. Babe is hierin een vreemde eend met vuurrode veren, van het pluimage schatje en lekkerding.

Toen mijn vriendje het later nog een keer probeerde, voelde ik mezelf stompzinnig giechelen. Ik giechel niet zo vaak, ik ben niet echt een giechelaar. Het rijmt niet met wat ik van mezelf moet zijn: iemand die zich niet zo snel in verlegenheid laat brengen.

Maar als hij me babe noemt, voel ik me een meisje dat hij mee op roadtrip wil nemen, achterop z’n Harley Davidson, dwars door de woestijn van Nevada, met tussenstops bij tankstations waar we ijskoude cola drinken en vrijen in smoezelige toiletten. Een babe is zongebruind en slaapt onder de sterren, met zijn motorjack als deken.

Een babe is ook een meisje met wie je in grachten springt, en met wie je om zeven uur ’s ochtends door de stad zwerft om een fles goedkope champagne te vinden. Ze bulderlacht en giechelt. Ze laat zich overal mee naar toe slepen.

Al mijn fantasie-babes hebben twee dingen gemeen: ze dragen de jas van hun vriendje zonder zich daar schuldig over te voelen en ze vertrouwen blind op zijn oeroude instinct. Beiden horen thuis in corny jaren-tachtig-films, niet in mijn leven. Mijn vriendje heeft geen motorrijbewijs en heeft het snel koud, ik ben geen blonde stoot. Toch voelt het goed als hij me babe noemt, en ik heb besloten dat ik me daar niet dom bij voel.

Vroeger heb ik veel dingen niet gedaan, omdat ik vond dat ze niet bij me pasten. Ik was een indie-meisje, een dromer, met een zwaluwkettinkje en een pony. Ik vloog niet uit de bocht. Tongen en zuipen was voor de hockeymeisjes. Lachen om domme grappen voor de boerenjongens. Dat vind ik achteraf best wel zonde. Ik wilde niks liever dan uit de bocht vliegen, maar het lukte me niet.

Op internet verlekkerde ik me aan grootse en meeslepende verhalen, mijn vrienden deden dat ook. We verlangden naar een romantisch leven en negeerden onze lichamen, die kriebelden en stonken. We hielden ons poederroze zelfbeeld in stand, omdat we anders naar buiten moesten. Naar kroegen, naar weilanden, naar Albufeira of Blanes. We zouden er zielig bij hangen, vloeken bij de rest, dat wisten we zeker. Ik weet niet waarop we dat baseerden.

De laatste tijd probeer ik mezelf steeds minder te laten rijmen. Dat voelt goed. Het ene moment lees ik een goed boek, het andere moment kijk ik RTL Woonmagazine. Het ene moment bel ik met mijn moeder, het andere heb ik dronken seks met mijn vriendje.

Soms ben ik een babe, soms een dropje. Dat is oké.

Mail

Lisanne van Aert is schrijver, theatermaker en bloemist. Ze floreert bij haar eigen theatergroep: Het Pijpcollectief. // lisanne@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers