Prima film om je vader gelukkig mee te maken. En dat is geen compliment." /> Prima film om je vader gelukkig mee te maken. En dat is geen compliment." />
Asset 14

On the Road

Walter Salles verfilmde het cultboek der cultboeken: On the Road van Jack Kerouac. Beginnend schrijver Sal (Sam Riley) ontmoet in het New York van de jaren veertig de wilde Dean Moriarty (Garrett Hedlund), die hem inwijdt in een leven van reizen om het reizen, met de bijbehorende seks en drugs. Hoe doet de beat generation het op het witte doek?

Sanne: Ik kreeg door deze film zin om hasj te roken.

Boy: En ik ben nu wel benieuwd naar Benzedrine. Was toen nog vrijelijk verkrijgbaar ook.

Emma: Nou, ik was niet echt jaloers op de hasjrokende vrije mensen uit deze film. Ik vroeg me ook af of de regisseur eigenlijk wilde dat we een beetje medelijden met ze zouden hebben. Dat dat misschien de bedoeling was.

Sanne: Hoop het wel. Ik kan me niet voorstellen dat iemand dit vermoeiende gedoe benijdt, zo van “Oh, ik wou dat ik op verrotte schoenen door het land kon zwerven, terwijl ik katoen moet gaan plukken om te overleven”.

Boy: Backpacktoeristen doen aan de andere kant van de wereld toch niks anders? Stiekem hebben die natuurlijk genoeg geld op hun bankrekening en hoeven ze zich nergens echt zorgen om te maken, maar toch, verlangen naar die vrijheid doen ze wel.

Sanne: Die hoeven inderdaad geen seks te hebben met Steve Buscemi voor 20 dollar en een lift naar Denver.

Boy: Vergeet het glaasje whisky niet!

Emma: Maar waar gingen ze ook de hele tijd heen, en waarom in hemelsnaam? Dat was me echt compleet onduidelijk.

Sanne: Nou ja, als hij niet aan het reizen was zat hij bij zijn bejaarde moeder in Queens. Ik dacht de hele tijd: Misschien wordt het tijd om het huis uit te gaan, Sal.

Emma: Bij mij in de zaal hing trouwens een rare sfeer: mensen klapten af en toe en waren een soort van... eh, opstandig. Voor mij dronk een jongen twee literflessen Desperado’s. Hij had het eigenlijk voor zijn date gekocht, maar dronk ze allebei alleen op.

Boy: Eenentwintigste-eeuws non-conformisme terwijl je op het scherm naar de variant uit de vorige eeuw zit te kijken.

Sanne: Zou het een generatieprobleem zijn? Dat wij dit gewoon niet snappen? Wij kijken naar deze doelloos rondzwervende mensen en denken: Hallo, moet je niet STUDEREN?

Emma: Ja, inderdaad. Mijn vader vond het bijvoorbeeld wel een goede film.

Sanne: Mijn vader ook! Voor hem is On the Road een soort bijbel, een boek dat hij las toen hij in de jaren zeventig op zijn motor door Europa scheurde. Walter Salles is ook een vijftiger, net als de meeste recensenten die deze film vier sterren hebben gegeven. Ik snap helemaal wat On the Road voor onze vaders betekent, maar wij kunnen ons hier gewoon voor geen meter mee identificeren.

Boy: Was er dan helemaal niks wat jullie aan de film kon bekoren?

Emma: Vaak hoor je mensen na een film mompelen dat de "cinematografie heel goed was", wanneer ze niets beters kunnen verzinnen. Ik denk dat ik die er nu in knal: de locaties in deze film, Knap Werk!

Boy: Hahaha.

Sanne: En de muziek! De muziek was mooi!

Emma: Ik kan me niets, maar dan ook helemaal niets van de muziek herinneren.

Boy: Lekkere jazz.

De echte Sal (rechts, Jack Kerouac) en Dean (Neal Cassady).

Sanne: Ik vond de vrouwen in de film trouwens interessanter dan die gasten, met hun gekwelde gedoe.

Emma: Ja dat vond ik ook, maar ze lieten het zich allemaal wel aanleunen.

Sanne: Ik had liever een roadmovie gezien met Sal’s moeder en Dean’s knipperlicht-liefje Marylou.

Boy: Kan allemaal wel wezen, maar zo’n Dean, die wil je toch in je vriendengroep hebben? Daarmee wordt elke uitgaansnacht een genadeloos avontuur.

Emma: Ja, maar heeft die gast ook maar één interessant ding gezegd? Die mooie gladde Dean had iedereen under zijn spell, maar waarom, dat was steeds onduidelijk.

Boy: Toch was het in het echt een bijzondere knaap. Niet voor niets was hij de inspiratiebron voor het boek, dat eerst ook Visions of Neal heette volgens mij. Vond die Garrett Hedlund, die ‘m in de film vertolkte als Dean, ook erg geloofwaardig. Met z’n twinkelogen, brede glimlach en tomeloze energie. Zelfs de portemonnee jatten van je beste vriend die je in Mexico met koortsdromen achterlaat, voelde door hem nog als een vriendendienst.

Sanne: Het komt er volgens mij op neer dat On the Road een onverfilmbaar boek is. Ik moest een paar keer denken aan Fear and Loathing in Las Vegas; een zeldzaam voorbeeld van een regisseur die een boek dat voornamelijk bestaat uit gedrogeerde wartaal tot een fascinerende film heeft weten te maken.

Boy: Ik denk dat je gelijk hebt. Francis ‘The Godfather’ Ford Coppola had de rechten op het werk al sinds eind jaren zeventig. Dat het zo lang heeft moeten duren, zegt eigenlijk al genoeg. Toen zag hij een jaar of wat geleden The Motorcycle Diaries en dacht hij eindelijk de juiste regisseur te hebben gevonden. Nou, niet dus, iedereen die die film heeft gezien, kon op z’n klompen aanvoelen dat On the Road niet gedurfd genoeg zou worden om recht te doen aan het boek. Het is een degelijke verfilming geworden van de gebeurtenissen, maar niet van het gevoel, van het ritme en dus ook niet van Kerouacs spontaneous prose.

Emma: Klinkt reuze interessant en aannemelijk enzo, maar heb eigenlijk wel lang genoeg over deze film geouwehoerd en moet echt weg nu. Naar België, lekker internationaal.

Sanne: Met de auto ook? ON THE ROAD?

Emma: Zeker weten.

Sanne: Vergeet de benzedrine niet dan.

Emma: Haha, thanks. Ga ik ook lekker tegelijkertijd twee gasten aftrekken achter het stuur.

Boy: Hahaha, heeft de film toch nog wat inspiratie opgeleverd.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer