Asset 14

Verhalenverteller

“Donderdag storytellingavond; ga je mee?” Ik had het berichtje gelezen, ik had er enthousiast op gereageerd, maar ik had niet zo goed begrepen waar het nou was.

Donderdagavond, acht uur. Dat het verdacht was dat ik er in plaats van een kwartier maar drie minuten over deed om er te komen en ik niet in noordoost maar 'gewoon' oost was, deed pas alarmbellen rinkelen op het moment dat mijn telefoon heftig begon te trillen.

Mijn telefoon stond op stil of ik hoorde hem te laat, want ik miste een oproep. “Waar ben je” zag ik op mijn scherm. Na een kwartier zoeken in de verkeerde straat besloot ik toch maar aan mijn vriendin te vragen wat het beoogde aankomstadres was. Ik snapte er niets van, ik had er toch moeten zijn? Maar nee, Google Maps had me naar een oud adres gestuurd. Op naar de echte locatie dus.

Ik haalde mijn fiets van het slot en begon te trappen. Terwijl ik mijn mobiel vervloekte en mezelf attendeerde op mijn natuurlijke haarkleur (blond), staarde ik naar de nieuwe route die de online kaart had uitgestippeld. De batterij was zo goed als leeg en om me daaraan te herinneren ging het ding piepen en trillen. ‘Ja hoor, alsof dat geen energie verbruikt,’ snerpte ik tegen de telefoon.

Zoekend naar mijn vriendin liep ik het café binnen. Ik was een beetje laat, maar ze waren nog niet begonnen. In de verte zwaaide een arm, ik ging er vanuit dat het mijn vriendin was en liep er naartoe. Over de vloer lagen kussens verspreid op een vloerkleed; ik zette mij neer.

Het beton was hard en dus pakte ik een extra kussen. Ik verdiende wel wat comfort, na mijn zweetpartij om op tijd te komen. Nog voor ik een derde kon pakken, begon de man te vertellen.

Ik verstijfde en schaamde me voor mijn zucht naar een zachte zitplek. Hij zwaaide groots met zijn handen en om me niet langer opgelaten te voelen, bleef ik zo stil mogelijk zitten. Hij stond, bewoog en ik keek omhoog.

Al gauw vergat ik mijn ongemak en volgde ik met mijn ogen al zijn bewegingen. Zijn stemgeluid nam af en toe, hij liet stiltes vallen en stelde vragen aan het publiek. De manier waarop de man vertelde werkte als een lichte hypnose; even voelde ik me als een kind dat ademloos luistert naar het voorlezen van meneer Aart, in de hoop dat hij het verhaaltje mag uitblazen aan het eind. Ik droomde mee en moest gniffelen. Ik dacht terug aan de verhalen die mijn vader vertelde over de alterego's van mijn zus en mij – Poelo en Mokka, hoewel die verhalen minder voorspelbaar waren en eigenlijk geen einde of moraal bevatten.

De verhalen riepen het slaperige kind in me naar boven en hoewel ik het erg naar mijn zin had, ging ik vroeg naar huis. Iets wat ik normaal eigenlijk nooit doe, want 'stel ik mis iets'. Voor die avond had ik mijn dosis spanning echter wel gehad en op dat moment wilde ik vooral naar huis, om zo gauw mogelijk in bed te kunnen kruipen.

Mail

Paula Lina ('89) is een freelance journalist en muzikant. In taal en geluid drukt zij zich uit.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer