Asset 14

Veel oma's

"Wie ben jij voor mama?' vroeg mijn zoon aan de vriendin van mijn moeder.
"Ik ben de vriendin van je oma."
"Neen." Dat had hij niet gevraagd. "Wie ben jij voor mijn mama?"
"Ik ben je mama’s stiefmoeder."
Het woord kwam er maar ongemakkelijk uit. Zo hadden we het zelf nog nooit benoemd.
"En hoe stout ben jij voor mama?"
(…)
De conversatie vond plaats in het huis van mijn moeder, ergens op de trap, tussen mijn zoon en de vriendin van mijn moeder. Zelf stond ik er van de zijlijn naar te kijken. Maar nu was ik betrokken partij: "O jee", dacht ik, "als ze nu maar niet denkt dat ik hem dat heb ingefluisterd." Nog nooit had ik het woord ‘stiefmoeder’ uitgesproken, zeker niet met het epitheton ‘stout’, zeker niet over de vriendin van mijn moeder, of de vrouw van mijn vader. Maar de verhaaltjes waren me voor geweest. Noch voor ik kans had gezien mijn vierjarige uit te leggen hoe het bij mij thuis zat, hadden Grimm en Disney al een verklarend vingertje opgestoken: "stief- is stout".

En dus vroeg mijn zoon onbevangen aan mijn stiefmoeder hoe vaak ik al in het hok was opgesloten en met de bezem was geslagen. We besloten deze half grappige, half pijnlijke anekdote met een ongemakkelijk lachen. "Haha, ja… mama is Assepoester niet. Of Sneeuwwitje. Jammer misschien."

Maar toen ik woensdagmiddag mijn zoon van school ging afhalen om bij zijn oma te gaan eten, hoorde ik hem opscheppen tegen een vriendje.
"Heb jij veel oma’s?"
"Twee opa’s en één oma." antwoordde het vriendje.
"Ik heb… hoeveel oma’s heb ik mama?"
"Even kijken: er is oma, er is moeke, er is de vriendin van oma en er is de vrouw van opa. Vier dus."
"Ik heb vier oma’s." Met vier onderstrepende vingers in de lucht.
Blijkbaar is het onder vierjarigen iets om mee uit te pakken. Goed zo.

Zelf heb ik een extra bompa. En dat biedt voordelen: zoveel mensen, zoveel persoonlijkheden, evenveel liefde (in de beste der werelden). En geen kind kan teveel liefde krijgen.

Er was de zwijgzame grappige opa, die van zijn middagdutjes en zijn whisky’s hield, een bibliotheek had om U tegen te zeggen en vanuit de rust uit de verte droge grapjes maakte. Er was de aanwezige pepe, die graag op de hoogte was van wat zijn kroost deed en die zijn tijd nam om uit te zoeken waar hij je het meeste plezier mee kon doen. Er is de lieve luide G., die ik om onduidelijke redenen altijd met zijn voornaam ben blijven aanspreken, die mijn naam steeds verwisselde met die van zijn eigen kleindochter en altijd zijn witte zakdoek bovenhaalde om ons uit te wuiven.

Een extra familielid brengt bovendien opnieuw extra familie mee. Dat maakt de feestdagen wel erg druk. Maar het zorgt toch ook voor een uitgebreider sociaal en familiaal netwerk. En dat is (meestal) iets om blij mee te zijn.

Niet dat ik reclame maak voor broken homes. Laten we wel wezen: er gaat het nodige lijden mee gepaard. Maar als ik denk aan de liefde die mijn zoon van al zijn grootouders krijgt, en hem hoor opscheppen over die grote hoeveelheid oma’s, denk ik: "goed voor jou."

Mijn tip? Weg met het woord ‘stiefouder‘. Het klopt nooit: als je de nieuwe partner van je ouders graag ziet, wil je van de ‘stief’ af. Als je de nieuwe partner van je ouders niet graag ziet, wil je van het idee af dat het een tweede ‘moeder’ of ‘vader’ van je is. En verder: een gebroken relatie is (op zijn minst) tijdelijk pijnlijk, maar een volgende generatie trekt zich daar niks van aan. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, denken die. En maar goed ook.

Nele Buyst (1983) woont en werkt in Gent en combineert een job als webredacteur met kinderen en schrijven.
www.unspokenterms.wordpress.com

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

Automatische concepten 70

Vertrouw de dingen die je met gemak doet

Vivian Mac Gillavry vraagt haar docenten van de Gerrit Rietveld Academie naar het beste advies dat zij ooit kregen. Vandaag: Geert Mul, die onder meer computeranimaties, installaties en sculpturen maakt. 'Als iets geforceerd was, dacht ik dat dat dan wel kunst zou zijn.' Lees meer

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren – de derde Zomergast van 2021 – liet interviewer Janine Abbring en de kijker niet zomaar binnen. Gaandeweg de avond leek het plots of de kijker naar twee verschillende programma’s had gekeken, zag Tessa van Rooijen. Lees meer

Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

Ons Eiland en wat we vonden op de kust 3

Ons Eiland en wat we vonden op de kust

In Ons eiland en wat we vonden op de kust (het afstudeerwerk van Liene Schipper) wordt je meegenomen naar een wereld die bijna lijkt op de onze, maar waar olifanthotels kunnen praten, eenzame koeien luid loeien en brandstichting soms de oplossing lijkt. Een zoektocht naar hoe we elkaar kunnen proberen te begrijpen, en wat je nou eigenlijk moet doen als je denkt dat je elkaar eindelijk begrepen hebt.  Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer