Is dat niet de band met die gitarist met dat stomme mutsje die altijd zo intens z’n best doet zo gewoon mogelijk te kijken?" /> Is dat niet de band met die gitarist met dat stomme mutsje die altijd zo intens z’n best doet zo gewoon mogelijk te kijken?" />
Asset 14

U2 goed vinden

Soms baal ik er wel een beetje van dat ik zo’n verantwoorde muzieksmaak heb. Radiohead, Bob Dylan en The Beatles zijn mijn favoriete artiesten en daar kan je je nou niet bepaald een buil aan vallen. Ik ken alle hippe indiebandjes en obscure singer-songwriters, sta open voor moeilijke jazz, en ga ook nog wel eens naar het Concertgebouw. Mijn smaak is al met al dodelijk goed. Guilty pleasures om mijn voorspelbaarheid van wat spannende contrasten te voorzien heb ik nooit gehad. Of nou ja, misschien toch wel. Ik hou van een band die moeilijk ‘fout’ te noemen valt, daarvoor zijn ze wereldwijd teveel gerespecteerd. Maar in de kringetjes waar ik mij begeef wordt er toch altijd wat op neergekeken en badinerend over gedaan, waardoor ik het gevoel heb mij voor deze band te moeten verantwoorden. Die band heet U2.

U2, is dat niet die verschrikkelijke commerciële band die sinds de jaren tachtig de radio ontsiert met hun wanstaltige stadionrock vol goedkope pathos; de band van Bono, het vleesgeworden Messiascomplex, die met zijn slijmerige charmes alle wereldproblemen denkt op te kunnen lossen; de band met die gitarist met dat stomme mutsje die altijd zo intens z’n best doet zo gewoon mogelijk te kijken; de band die op hun megalomane concerten de toetsenist onder het podium verstopt, omdat ze toch zo graag de indruk willen wekken het universum met z’n vieren aan te kunnen? Zijn ze niet ook nog eens fucking christelijk?

Voor de goede orde, ik ga hier niet trachten het gehele imago van U2 voor u op te vijzelen. Zo’n groot fan ben ik niet eens. Er gaan maanden voorbij zonder dat ik enige behoefte voel een plaat van de vlaggenzwaaiende Ieren op mijn pick-up neer te leggen. Er zijn tientallen andere bands die mij nader aan het hart liggen. Maar toch, maar toch, maar toch... Hun Glastonbury-optreden dat de BBC onlangs uitzond herinnerde me er weer aan hoe ziekelijk veel steengoede songs deze band in de afgelopen dertig jaar heeft gemaakt en met hoeveel bezieling en energie ze deze nog steeds weten te vertolken. Natuurlijk is zo’n concert een greatest hits-show en natuurlijk heb ik ook sommige van deze liedjes te vaak in een muzakcontext voorbij horen komen om er altijd even diep door geraakt te kunnen worden. Toch ga ik geheel mee in de religieuze ervaring die een U2-concert heet te zijn. Vanaf mijn bank weliswaar, maar ik overweeg toch serieus een kaartje aan te schaffen wanneer ze ons land weer eens aandoen. Ach, dat ik dit allemaal durf te zeggen, wat heerlijk schaamteloos van mij!

Wie nooit de aandrang heeft gevoeld zich in U2 te verdiepen denkt waarschijnlijk dat de monsterhits representatief zijn voor al hun werk en dat de albums geheel inwisselbaar zijn. Niets is minder waar. Of nou ja, de laatste drie platen klinken wel grotendeels als een slimme formule en vormen daarmee verreweg het minst interessante hoofdstuk uit de discografie, maar van begin jaren tachtig tot eind jaren negentig was U2 juist een uiterst avontuurlijke albumband die constant nieuwe stijlen verkende. Luister die platen eens en skip voor mijn part de tracks die je al kent. Probeer het beeld dat je van de band hebt los te laten en te doen alsof dit een obscuur indiebandje is dat je net hebt ontdekt.

Eigenlijk blijkt er geen reet guilty aan deze pleasure. Dan maar voor altijd verantwoord blijven.

Ten slotte een vijftal U2-liedjes voor wie dacht U2-hater te zijn:

1. ‘If You Wear That Velvet Dress’
U2 op z’n sensueelst. Afkomstig van het album Pop uit ‘97, dat over het algemeen door fans wordt beschouwd als een misbaksel, omdat U2 niet als U2 zou klinken. Voor mij juist hun spannendste album om precies die reden.

2. ‘Wake Up Dead Man’
Ook van Pop. Dit nummer bewijst dat wanneer Bono de holle slogans loslaat er een ware dichter in hem verborgen blijkt te zitten.

3. ‘Slug’
U2 werkte op bijna al hun platen samen met geluidsmagiër Brian Eno, maar alleen in het project Passengers uit ’95 lieten ze zijn ambient-vinger volledig toe in hun pap.

4. ‘Zooropa’
De opener van het gelijknamige album uit ’93, opgenomen in en geïnspireerd door het herrijzende Berlijn.

5. ‘An Cath Dubh/Into the Heart’
Van debuutplaat Boy uit 1980, toen Bono nog klonk als een angry young fucker op zoek naar wat liefde.

(Later dit jaar schijnt er een nieuwe U2-album aan te komen. De productie is in handen van Danger Mouse, die eerder samenwerkte met ondermeer Beck, The Black Keys en Gorillaz en deel uitmaakt van Gnarls Barkley en Broken Bells. Wát zou het mooi zijn als hij de band naar weer eens een nieuw geluid toe zou leiden.)

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
Aantekeningen uit Aalten

Aantekeningen uit Aalten

Willemijn Kranendonk reflecteert in deze gedichtenreeks over koolmeesjes en eenzaamheid op haar verhuizing naar de Achterhoek. Lees meer

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: filosoof Aldo Kempen reageert op de reflecties van filosoof Miriam Rasch. Lees meer

Tip: Blijf even kijken

Welkom in mijn raamkozijn

Terwijl de anderhalvemetersamenleving op gang komt, kruipt Iris Blaak nog even achter haar spreekwoordelijke geraniums. Ze ontdekt: het lijntje tussen voyeurisme en nieuwsgierige interesse is flinterdun. Een tip om in het voorbijgaan niet te snel weg te kijken. Lees meer

Alles vijf sterren: 29

Verhalen voor aan de keukentafel

Deze week worden we blij van een documentaire over een Braziliaanse fotograaf, een bundel met spookverhalen en een heuse keukentafelpodcastquiz. Lees meer

 Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Meerkoeten blijken hun nesten maar wat graag te bouwen met ons corona-afval. Dat heeft voor-, maar vooral veel nadelen. Lees meer

Pleinvrees

Pleinvrees

Ezra Hakze onderzoekt in deze actuele gedichtenreeks verschillende ervaringen die te maken hebben met thuis zijn. Lees meer

Rueben Millenaar

“Excuses voor de slavernij? Moet ik me schuldig voelen?”

Overheidsexcuses zijn hét moment voor Nederland om het koloniale verleden eens recht in het gezicht aan te kijken, schrijft Lennart Bolwijn. Lees meer

 1

'Ik gebruik de toekomst, het verleden en het tijdloze'

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: illustrator Mans Weghorst reageert op de reflectie van animator Michael Dudok de Wit. Lees meer

TIP: Verander je perspectief

Verander je perspectief

De geschiedenis maar ook het heden lijken vaak een ver-van-ons-bed-show. Else Boer onderzoekt hoe je belangrijke gebeurtenissen pijnlijk dicht naar je toe haalt. Een tip om op zoek te gaan naar verhalen die je wereld- en zelfbeeld doen kantelen. Lees meer

 Vijftig jaar parade op de barricade

Vijftig jaar parade op de barricade

Vandaag precies vijftig jaar geleden liepen duizenden Amerikanen mee in de eerste Gay Pride Parade. Lees meer

 1

Met een liefdevolle blik

Deze week worden we blij van een documentaire over een Japanse oudtante, een datingshow op Netflix en een podcast over misdaad en alcohol. Lees meer

Vrije val

Vrije val

Een bekend gevoel voor velen: vastzitten op een feestje waar je niet wilt zijn. De vrouw in dit verhaal zoekt naar manieren om zichzelf en haar gebroken hart staande te houden in het nachtelijk gewoel. Lees meer

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Een promenade die oorspronkelijk naar de oprichter van het fort was vernoemd, kreeg niet lang geleden een nieuwe naam. Lees meer

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De tent die in 'A Show Off' hoog richting de hemel reikt, wankelt door overmoed. Als een stomme film waarbij de pianist in de zaal letterlijk de toon zette bij het filmbeeld, zo vallen beeld en geluid hier ook samen. Lees meer

Juist nu kan het straatbeeld anders 3

Juist nu kan het straatbeeld anders

In veertig tramhaltes verspreid over Den Haag is in plaats van reclame een kunstproject te zien van collectief Topp & Dubio. Lees meer

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Als iedereen zo graag met ‘homo’ wil schelden, laten we het dan ook als scheldwoord behandelen. Laten we voetbalwedstrijden stilleggen bij homofobe uitlatingen. Laten we druk uitoefenen op kranten die homofobe artikelen publiceren, schrijft Sebastiaan van der Lubbe. Lees meer

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Alex Philippa moet niks hebben van zij die het quarantaine-leven willen optimaliseren. Zelfisolatie is niet optimaal, maar onnatuurlijk en eenzaam. Lees Alex' tip over zelfbehoud in lockdown. Lees meer

Nieuws in Beeld: Hoe het bedrijfsleven demonstraties mogelijk maakt 10

Hoe het bedrijfsleven demonstraties mogelijk maakt

Fotograaf Ka-Tjun Hau bracht de 'achterkant' van de antiracismedemonstraties in beeld. Lees meer

Alles vijf sterren: 28

Breng ons naar zee

Deze week worden we blij van de documentaire Les plages d'Agnès, een boek over de midzomer en een recept voor veganistische zalm. Lees meer

Magma

Magma in mijn onderbuik

'Bij Cas liet ik los dat het drie uur ’s nachts was, dat ik morgen om acht uur op mijn werk moest zijn.' Een kort verhaal van Joanne van Beek. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan