Is dat niet de band met die gitarist met dat stomme mutsje die altijd zo intens z’n best doet zo gewoon mogelijk te kijken?" /> Is dat niet de band met die gitarist met dat stomme mutsje die altijd zo intens z’n best doet zo gewoon mogelijk te kijken?" />
Asset 14

U2 goed vinden

Soms baal ik er wel een beetje van dat ik zo’n verantwoorde muzieksmaak heb. Radiohead, Bob Dylan en The Beatles zijn mijn favoriete artiesten en daar kan je je nou niet bepaald een buil aan vallen. Ik ken alle hippe indiebandjes en obscure singer-songwriters, sta open voor moeilijke jazz, en ga ook nog wel eens naar het Concertgebouw. Mijn smaak is al met al dodelijk goed. Guilty pleasures om mijn voorspelbaarheid van wat spannende contrasten te voorzien heb ik nooit gehad. Of nou ja, misschien toch wel. Ik hou van een band die moeilijk ‘fout’ te noemen valt, daarvoor zijn ze wereldwijd teveel gerespecteerd. Maar in de kringetjes waar ik mij begeef wordt er toch altijd wat op neergekeken en badinerend over gedaan, waardoor ik het gevoel heb mij voor deze band te moeten verantwoorden. Die band heet U2.

U2, is dat niet die verschrikkelijke commerciële band die sinds de jaren tachtig de radio ontsiert met hun wanstaltige stadionrock vol goedkope pathos; de band van Bono, het vleesgeworden Messiascomplex, die met zijn slijmerige charmes alle wereldproblemen denkt op te kunnen lossen; de band met die gitarist met dat stomme mutsje die altijd zo intens z’n best doet zo gewoon mogelijk te kijken; de band die op hun megalomane concerten de toetsenist onder het podium verstopt, omdat ze toch zo graag de indruk willen wekken het universum met z’n vieren aan te kunnen? Zijn ze niet ook nog eens fucking christelijk?

Voor de goede orde, ik ga hier niet trachten het gehele imago van U2 voor u op te vijzelen. Zo’n groot fan ben ik niet eens. Er gaan maanden voorbij zonder dat ik enige behoefte voel een plaat van de vlaggenzwaaiende Ieren op mijn pick-up neer te leggen. Er zijn tientallen andere bands die mij nader aan het hart liggen. Maar toch, maar toch, maar toch... Hun Glastonbury-optreden dat de BBC onlangs uitzond herinnerde me er weer aan hoe ziekelijk veel steengoede songs deze band in de afgelopen dertig jaar heeft gemaakt en met hoeveel bezieling en energie ze deze nog steeds weten te vertolken. Natuurlijk is zo’n concert een greatest hits-show en natuurlijk heb ik ook sommige van deze liedjes te vaak in een muzakcontext voorbij horen komen om er altijd even diep door geraakt te kunnen worden. Toch ga ik geheel mee in de religieuze ervaring die een U2-concert heet te zijn. Vanaf mijn bank weliswaar, maar ik overweeg toch serieus een kaartje aan te schaffen wanneer ze ons land weer eens aandoen. Ach, dat ik dit allemaal durf te zeggen, wat heerlijk schaamteloos van mij!

Wie nooit de aandrang heeft gevoeld zich in U2 te verdiepen denkt waarschijnlijk dat de monsterhits representatief zijn voor al hun werk en dat de albums geheel inwisselbaar zijn. Niets is minder waar. Of nou ja, de laatste drie platen klinken wel grotendeels als een slimme formule en vormen daarmee verreweg het minst interessante hoofdstuk uit de discografie, maar van begin jaren tachtig tot eind jaren negentig was U2 juist een uiterst avontuurlijke albumband die constant nieuwe stijlen verkende. Luister die platen eens en skip voor mijn part de tracks die je al kent. Probeer het beeld dat je van de band hebt los te laten en te doen alsof dit een obscuur indiebandje is dat je net hebt ontdekt.

Eigenlijk blijkt er geen reet guilty aan deze pleasure. Dan maar voor altijd verantwoord blijven.

Ten slotte een vijftal U2-liedjes voor wie dacht U2-hater te zijn:

1. ‘If You Wear That Velvet Dress’
U2 op z’n sensueelst. Afkomstig van het album Pop uit ‘97, dat over het algemeen door fans wordt beschouwd als een misbaksel, omdat U2 niet als U2 zou klinken. Voor mij juist hun spannendste album om precies die reden.

2. ‘Wake Up Dead Man’
Ook van Pop. Dit nummer bewijst dat wanneer Bono de holle slogans loslaat er een ware dichter in hem verborgen blijkt te zitten.

3. ‘Slug’
U2 werkte op bijna al hun platen samen met geluidsmagiër Brian Eno, maar alleen in het project Passengers uit ’95 lieten ze zijn ambient-vinger volledig toe in hun pap.

4. ‘Zooropa’
De opener van het gelijknamige album uit ’93, opgenomen in en geïnspireerd door het herrijzende Berlijn.

5. ‘An Cath Dubh/Into the Heart’
Van debuutplaat Boy uit 1980, toen Bono nog klonk als een angry young fucker op zoek naar wat liefde.

(Later dit jaar schijnt er een nieuwe U2-album aan te komen. De productie is in handen van Danger Mouse, die eerder samenwerkte met ondermeer Beck, The Black Keys en Gorillaz en deel uitmaakt van Gnarls Barkley en Broken Bells. Wát zou het mooi zijn als hij de band naar weer eens een nieuw geluid toe zou leiden.)

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Essay: Boy's don't cry 1

Boy's don't cry

In de essayreeks Boy's dont cry onderzoekt Jonathan van der Horst mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 1 met de films Mulan en Like father, like son. Lees meer

'Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’ 1

‘Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’

Na het overlijden van zijn grootouders vinden Stephan Splinter en zijn vader op zolder een schat aan informatie. Aan de hand van de documenten en de spaarzame verhalen van opa, beginnen ze hun veelbewogen familiegeschiedenis in Nederlands-Indië te reconstrueren. Lees meer

Nieuws in beeld: Donorhart uit een doos

Donorhart uit een doos

De heart-in-a-box kan (vlak) na het overlijden van een donor diens hart weer op gang laten komen. Illustrator Simcha van der Veen is diep onder de indruk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 47

Ontspan, Vladimir is hier

Deze week worden onze redacteurs blij van de zooi van iemand anders, de PlayStation en een Putin-stickerpakket. Lees meer

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

(Bos)rebellen

(Bos)rebellen

Deze week worden onze redacteurs blij van die film over het naderende Eurovisie Songfestival, eetbare bloemen en een onterecht vergeten dichter. Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 45

Goed advies

Deze week worden onze redacteurs blij van praktische zaken: goed advies, een nieuw rijbewijs en fijne muziek. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer