Op Janelle Monáe wil zelfs de slechtste danser wel heen en weer wiebelen." /> Op Janelle Monáe wil zelfs de slechtste danser wel heen en weer wiebelen." />
Asset 14

Toch dansen

Ik dans niet zo vaak. Nu zou ik natuurlijk kunnen zeggen dat dit komt omdat ik liever een goed gesprek voer, of dat ik zwakke knieën heb, of dat ik dansen over het algemeen raar schokkerig engseksueel dierengedrag vind, niet gepast voor een dame en des duivels bovendien. Het zouden allemaal halve leugens zijn. De reden dat ik niet zo graag dans, is namelijk simpelweg dat ik het niet goed kan. Niet bizar ongoed, zoals de klunzige geeks in Amerikaanse highschoolfilms, maar gewoon niet zo goed als de meeste andere mensen. Het ‘borsten ronddraaien afzonderlijk van rest van bovenlichaam’, het ‘op de plaats wiegen met de armen in de lucht plus extatische blik’, om maar te zwijgen van de robot of de stoere wiebelstamp; ik heb ze nooit onder de knie gekregen en me er ondertussen bij neergelegd dat dat waarschijnlijk ook niet meer gaat gebeuren. Als het er toch van komt stap ik meestal maar een beetje heen en weer terwijl ik mijn schouders een voor een ophaal en meezing met de muziek. Wanneer ik dat enige tijd heb volgehouden word ik doorgaans overvallen door een nogal puberaal zelfbewustzijn en komt de situatie me idioot voor. Daar staan we dan, met z’n allen zonder iets te zeggen onze schouders op te halen. Dan ga ik maar weer bier halen.

Het was voor mij dan ook al vroeg zaak een muzieksmaak op te bouwen die weinig dans vereist bij het beluisteren ervan. Met een ziedend hoofd op en neer stampen terwijl je “Fuck you, I won’t do what you tell me!” of iets vergelijkbaars roept, vereist een minimum aan ritmegevoel, en hoegenaamd geen elegantie of lenigheid. Dat is dan ook hoe ik het grootste gedeelte van mijn tienerjaren heb doorgebracht. Later ging ik nog wel eens naar een indie disco of zelfs een Morrissey thema-avond (toch meer aan de dansbare kant van mijn spectrum zou ik zeggen), maar daar bestond het dansen vooral uit teleurgesteld kijken, de handen ten hemel te gooien en elkaar met lange bloemen om de oren slaan. Dat is dan nog wel aan mij besteed. Een goede vriendin danst graag salsa, en op een of andere manier is het al een paar keer gebeurd dat ik met haar in een soort rare buitendisco terechtkwam die plotseling een salsaclub bleek te zijn. Om me vervolgens toch te laten overhalen, en na een tenenkrommend gênante vijf minuten in de armen van een nogal vies ruikende maar verder behoorlijk woest aantrekkelijke Latino al “oh pardon sorry” mompelend de salsagelegenheid uit te vluchten, mijn moeder vervloekend dat ze me nooit gewoon op ballet had gezet, en jankend om mijn ritmegevoel van een gnoe en de elegantie van een emmer nat zand.

Maar nu heb ik een liedje gevonden waar ik niet stil bij kan blijven staan, omdat ik er gewoon vanzelf van ga wiebelen. Ik weet weinig tot niks van R&B, maar zelfs een dove comapatiënt kan direct horen dat het hier om een hypertalent gaat met een stem als een klokje. Verder ziet ze er uit als een soort jonge, knappe Prince, draagt ze slicke smokings en stoere platte schoenen en heeft een kuif van een halve meter hoog. Haar laatste album, The Arch-Android, is het tofste wat ik het afgelopen jaar gehoord heb. Ik zet dus mijn gene aan de kant, stamp brullend de dansvloer op en dans schaamteloos The Tightrope. En dat zouden meer mensen moeten doen.

Mail

Hiske Versprille

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Nieuws in beeld: 16

Als de kwakzalver per ongeluk gelijk heeft

Het vinden van nieuwe toepassingen voor bestaande medicijnen is een serieus nieuw onderzoeksveld geworden. Lees meer

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Kwam Hans Klok een mooie show geven, of kregen we hem echt te kennen? Lees meer