Asset 14

Schrijf porno

Tip: schrijf porno

Lieverd, laten we het allereerst eens hebben over die tomeloze ambitie van je. Want jij, jij bent de nieuwe Palmen, de nieuwe Haasse of, vooruit: de nieuwe Kluun. Jij weet dat al je hele leven, en de enige die je daar nog van hoeft te overtuigen is – nou ja – de rest van de wereld. In jou schuilt een groot en onontdekt schrijftalent.

We weten allemaal dat het leven van een onontdekte grootheid helaas ook afzien is. Je hebt alles te bewijzen en geen seconde de tijd om achterover te leunen. Elke letter die je op papier zet moet raak zijn, elk woord het juiste. En als je soms dacht dat je motivatie kon putten uit je lezers, dan kom je bedrogen uit: zelfs je beste vrienden lezen je nieuwste schrijfsels vluchtig en reageren steevast met: ‘Dit is het beste wat je tot nu toe hebt gemaakt.’

Je kent de worsteling met stugge inkt en de veroordelende blik van een blanco pagina. In je achterhoofd hangt een plattegrond met ontsnappingsroutes: koffiezetten, stofzuigen, je oudoom bellen en natuurlijk: online porno. Nou wil ik je oudoom zijn wekelijkse belletje niet ontnemen, maar wat als ik zei dat je die laatste prima kan combineren met een potje productief woorden op papier krijgen?

Ik ga je niet van linkjes voorzien (JFGI, schat), maar neem van mij aan dat in de weidse wereld van het incognitoweb talloze fora te vinden zijn waarop jonge shakespearianen hun erotische schrijfsels delen. Ruim zes jaar geleden plaatste ik op één zo’n forum voor het eerst een erotisch verhaal. Ik verwachtte er niet veel van, schreef het voornamelijk voor mezelf zonder de hoop er positieve reacties op te krijgen, en was dan ook enigszins verbluft toen ik de volgende ochtend zag dat het in één nacht al bijna drieduizend keer was gelezen.

Seks verkoopt, alla, maar dat seks ook zo belezen was, was nieuw voor mij. Inmiddels is dat eerste verhaal al ruim 12.000 keer gelezen. Het is daarmee verreweg het best gelezen verhaal dat ik ooit geschreven heb. En hoewel dat op zich al een gegeven is waar je als jonge schrijver motivatie uit kan putten, waren het vooral de reacties die me aanspoorden om te blijven schrijven.

Echte taalfanaten en -nazi’s zoeken hun privéafleiding natuurlijk niet in visuele versnaperingen, maar in taal die hun fantasie prikkelt. Je moet dan ook niet raar opkijken van reacties als: ‘Heerlijk verhaal, wel jammer van de d/t-fouten’, of: ‘Zoek de regels voor interpunctiegebruik nog eens op s.v.p.’ Dat is toch commentaar waar je op zit te wachten, van lezers die daadwerkelijk aandachtig jouw literaire werk tot zich hebben genomen?!

En als zelfs dat je nog niet tot schrijven aanzet, dan wel deze reactie – de mooiste reactie die ik tot nu toe in ontvangst heb mogen nemen: ‘Jezus, wat een verhaal, ik heb me suf gerukt.’

Dus, toekomstige Grunberg, mocht je ooit twijfels hebben bij de megalomane ambities die je koestert achter je vintage typmachine, wijd jezelf dan eens aan een iets ander genre. Laat die oortjes maar gloeien, en waan je voor een keertje de toekomstige E.L. James. Ik beloof je: het zal je goed doen.

Mail

Marte Hoogenboom (1994) is Hard//hoofdredacteur en schrijft proza op momenten dat ze daar eigenlijk geen zin in heeft. // marte@hardhoofd.com

Wouter Andeweg is fotograaf en onderzoekt hoe wij in onze zelfgemaakte wereld opzoek zijn naar organische vormen, onnatuurlijke materialen en de invloed van natuurlijk licht.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer