Asset 14

Muggen in het strafkamertje

TIP: Muggen in het strafkamertje

Ik slaap iedere nacht in de nok van de bovenste verdieping van een oud klooster, in het voormalige strafkamertje. Dat laatste weet ik van een van de mensen die het in de jaren tachtig hebben gekraakt. Zij maakten van mijn ruimte een donkere kamer voor hun foto’s, omdat het geen ramen had, alleen een eenzaam toilet. Het is een griezelige gedachte: nonnen met onzedelijke gedachten en manieren werden opgesloten op de zesendertig vierkante meter waar ik nu te weinig stofzuig.

In de tussenliggende jaren werd het pand gelegaliseerd, de ruimte van ramen voorzien en het toilet eruit gesloopt. Daarna woonden er steeds andere leden van mijn woongroep in. Een van hen bouwde een hoge houten hoogslaper, vlak onder het punt waar drie schuine wanden bij elkaar komen. Daar slaap ik nu. Een vriendin van mij noemt mijn bed liefkozend ‘het vogelnestje’. Iemand die onlangs onverwacht in het bed terechtkwam zei: ‘het doet me denken aan een piratenschip’. Ik begreep niet geheel wat hij daarmee bedoelde.

Mijn vogelnest heeft eigenlijk maar een groot nadeel: omdat het zo hoog is, wordt het er in de zomer bloedheet. Om nog wat verkoeling te vinden, zet ik mijn twee klapramen wijdopen (de opgesloten nonnen zouden jaloers zijn geweest), maar dat trekt muggen aan. Veel muggen.

'De muggen keken van buiten het dunne net lijdzaam toe.'

De oplossing voor dit probleem bleek in een stellingkast in ons washok te liggen. Ik bezit al een klamboe sinds ik nog bij mijn ouders woonde en ik er een had gezien in een Karwei-folder, op dat moment mijn enige bron van wooninspiratie. Nadat ik hem had gekocht bleek dat ik, als ik hem ophing, mijn televisie niet meer kon zien. Mijn prioriteiten op mijn achttiende lagen anders, en de klamboe eindigde in mijn uitzet, om daar pas tien jaar later weer uit te komen.

Heel erg gerust was ik er niet op, eigenlijk. Ik vind mezelf namelijk niet echt het klamboe-type en had het gevoel dat de rest van mijn kamer dan opgesierd zou moeten worden met ‘Live Love Laugh’-posters en Boeddhabeeldjes. Maar toen het ding eenmaal hing vond ik eigenlijk wel gezellig. De muggen keken van buiten het dunne net lijdzaam toe hoe ik mijn boek las en af en toe grijnzend hun kant op keek.

Het echte geluk kwam echter pas de dag na de Nijmeegse vierdaagse. Na een week traditiegetrouw bier tappen voor strontbezopen Nijmegenaren en toeristen, wilde ik niks. Alles deed pijn en mijn bed diende als plek om mijn wonden te likken. Het deel van mijn huisgenoten dat het iets rustiger aan gedaan had, was alleen rond tien uur ’s ochtends alweer in de weer met stofzuigers, heggescharen en kopjes koffie en dat vond ik allemaal redelijk confronterend. Ik deed mijn deur op slot, trok de klamboe dicht, kroop onder de dekens en liet het buiten allemaal maar razen. Het was een extra afscheiding tussen mij en de altijd maar doorzoemende buitenwereld, mijn tent in het oerwoud van zelfredzame woongroepbewoners. Misschien laat ik hem deze winter wel hangen.

Mail

Jozien Wijkhuijs is altijd journalist, schrijver, en radiomaker. Af en toe is ze ook hobbybarvrouw, literatuurwetenschapper, stadsgids en de irritante idealist op je feestje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Magazine
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Vriendschapsverdriet

Vriendschapsverdriet

Marthe van Bronkhorst worstelt met de abrupte beëindiging van een vriendschap. Lees meer

Automatische concepten 86

De lelijke waarheid van het wachten

Wachten is niet Eva's sterkste kant, zeker wanneer er hartstocht in het spel is. Lees meer

22 dingen om te onthouden uit 2022

22 dingen om te onthouden uit 2022

Marthe van Bronkhorst combineert plaktivisten, het WK en boze boeren in haar muzikale terugblik op 2022. Lees meer

Automatische concepten 84

Het probleem van degenen met een baarmoeder

Eva denkt terug aan alle keren dat haar bedpartners ervan uitgingen dat zij wel maatregelen zou treffen ter voorkoming van een zwangerschap. Lees meer

Automatische concepten 83

Je bent onironisch goed

Een muzikaal jaaroverzicht drukt Marthe van Bronkhorst met haar neus op het feit dat ze een onironische wansmaakhebber is. Lees meer

Mensen uit een ander leven

Mensen uit een ander leven

Tijdens een schrijfretraite op het Noord-Franse platteland ontmoet Eva van den Boogaard twee mensen met wie het meteen klikt. Maar zo snel het contact was gelegd, zo snel is het weer verbroken bij het afscheid. Of ziet ze ze nog terug? Lees meer

Column Marthe

De liefde tegen het systeem

Kan de liefde alle verschillen tussen mensen overwinnen? Marthe van Bronkhorst betwijfelt het na een vurig debat tijdens een date. Lees meer

Monddood

Schrijven is eigenlijk monddood maken

Je kan altijd over de rug van de ander schrijven, toch? Marthe van Bronkhorst raakt hierover in discussie op een literaire avond die steeds absurdistischer wordt. Lees meer

Een docent met een lichaam

Een docent met een lichaam

Ook wanneer Eva voor de klas staat is ze in de eerste plaats een mens met een lichaam dat behoeftes kent. Maar dat blijkt minder vanzelfsprekend dan het lijkt in het onderwijs. Lees meer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je nu aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel