Een Rembo brengt je het zondagochtendgevoel - op maandagavond." /> Een Rembo brengt je het zondagochtendgevoel - op maandagavond." />
Asset 14

Omroep Maxim

Wie van mijn generatie een goede opvoeding heeft genoten is te herkennen aan een zieke geest. Dit is toe te schrijven aan het Villa Achterwerk-programma Rembo & Rembo. Als ik een beetje in de put zit hoef ik maar te denken aan legendarische personages als de Gluurbuur, de Magdats, de oplichter in de duinen, de föhnverkoper, de agent in de rolstoel, of het heertje dat in zijn zondagse pak door een drol glijdt, en ik ben er weer helemaal bovenop. Wie het programma met nooit meer dan een half oog heeft gezien, zal de onweerstaanbaarheid van deze poep-en-pies-flauwigheid nauwelijks begrijpen, maar de ware liefhebber weet dat onder de oppervlakte een absurdistisch levensgevoel schuilging dat akelig veel op goddelijke verlossing leek.

Toen het programma in 1995 na acht jaar stopte maakte de ene Rembo, Theo Wesselo, nog een spin-off als Tampie Magdat (in het briljante interviewprogramma Ohjajoh) en bleef hij de stem inspreken van dat andere zieke zondagmorgenicoon, Purno de Purno. Maar uiteindelijk keerde hij de camera de rug toe om zich toe te leggen op zijn band Hausmacher.

De andere Rembo, Maxim Hartman, verdween nooit helemaal van de buis. Hij bleef verantwoordelijk voor knotsgekke kindertelevisie. Programma’s waar je ook voor opstond als je de doelgroep allang ontgroeid was, zoals Lekker dansen, Kinderbevrijdingsfront en Ja hoor!. Daarnaast maakte hij met de Nederlandse Humorstichting zeer vage nachttelevisie voor Net5. Nu is hij terug bij de VPRO met een show die de volwassen kijker moet ontregelen. In Omroep Maxim zendt hij elke maandag met zijn fictieve omroep uit.

Vanzelfsprekend zag ik enorm uit naar de nieuwe creatie van mijn jeugdheld, maar ik betrapte mezelf ook op enige scepsis. Omroep Maxim werd gepresenteerd als een nieuw soort televisie, ‘reality-humor’ en ‘geheel BN-er vrij’. In interviews die Maxim gaf om zijn ‘omroep’ te promoten leek kritiek op Hilversum de belangrijkste drijfveer. Op mij kwam deze boosheid over als slechts een manier om de aandacht te trekken, want ik herkende er Hartman’s humor -waar ik inmiddels zo mee vertrouwd ben dat het een deel van mezelf is geworden- niet in. Die humor is niet zozeer een reactie op iets, maar lijkt eerder (zoals alle grote kunsten) uit de rijkdom van Het Niks te komen. Uiteindelijk zijn de gedeeltes van Omroep Maxim waarin hij het televisie maken expliciet becommentarieert dan ook veruit het minst grappig.

Maar het lijkt wel alsof Omroep Maxim per aflevering aan humoristische kracht wint, doordat het zogenaamde concept van ‘televisie over televisiemaken’ losgelaten wordt en Maxim gewoon doet waar hij altijd goed in is geweest: het maken van onnavolgbaar gortdroge humor. Dat die humor ditmaal niet in bedachte sketches zit, maar in de confrontatie met ‘echte mensen’ doet er eigenlijk niet eens zo veel toe.

Zo stelt hij aan de eigenaar van een kofferwinkel de vraag of het klopt dat mensen steeds meer op hun koffer gaan lijken. Van een verzamelaar van hertengeweien wil hij weten of deze zelf ook het liefst met een gewei op zijn hoofd geboren was. Het zijn vragen die schijnbaar nergens op slaan, maar juist in hun absurditeit ontwapenen. De inzet is niet om mensen belachelijk te maken, al kan de ene geïnterviewde met zichtbaar meer gemak op de situatie reageren dan de andere. Als je onderdeel bent geworden van Maxim’s universum word je geconfronteerd met invalshoeken, fascinaties en ergernissen, waardoor je de wereld en jezelf met andere ogen (kinderogen?) moet bekijken. Hoe vager het programma hiermee wordt, des te grappiger én bijzonderder het is.

Als ik Maxim Hartman zie krijg ik een zondagochtendgevoel en dát is waarom ik kijk, een zondagochtendgevoel op de maandagavond. Vergeet alle schijn van conceptualiteit eromheen, de enige wijze waarop Omroep Maxim vernieuwende televisie biedt is door Maxim zelf. De manier waarop deze man de dingen bekijkt is meer dan televisiekritiek ooit zou kunnen bieden.

Hier kun je ze terugkijken.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijke relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Het Vertrek (4) - De stortbui

Het Vertrek (4) - De stortbui

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de vierde aflevering. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan