Asset 14

Niet geleefd worden

Soms, heel soms, is het fijn om geleefd te worden. De dingen gaan vanzelf, je kunt er niets aan doen. Je hebt zelfs geen tijd om te bedenken hoe het zou zijn om wel invloed te hebben. Soms. Veel vaker is het een verschrikkelijk gevoel. Je wilt het uitschreeuwen: “Ik kan niet meer!” of “Laat me met rust!” Wie zoals ik veel e-mails verstuurt, en tot op zekere hoogte (behoorlijk/enorm/gênant) verslaafd is aan Twitter en Facebook, krijgt wel eens het gevoel door deze diensten – diensten horen het leven juist simpeler maken, toch? – te worden geleefd.

De uitvinding van de telefoon was natuurlijk al een gigantische inbreuk op de persoonlijke levenssfeer. Je kunt diep in gedachten verzonken zijn wanneer iemand honderd kilometer verderop zonder veel nadenken de telefoon oppakt om je te bellen met de alleszins redelijke vraag of je misschien een abonnementje op het een of ander wil. NEEEEEM MIIIJJ OOOPPPP!! schreeuwt het apparaat vervolgens. De sms was wat dat betreft een enorme vooruitgang, wat Jonathan Safran Foer ook beweert, het was een manier om te communiceren met net iets meer wederzijds respect, iemand iets te vragen maar erbij te zeggen: “Rustig, wanneer het je uitkomt.” De sms, het klinkt alweer hopeloos verouderd, iets uit de tijd van de Concorde en mobiele telefoons die in je broekzak pasten terwijl de batterij toch een ruime week meeging.

Waar ik naartoe wil zijn de ingebouwde ‘handigheidjes’ die ons zogenaamd helpen bij de communicatie, maar in feite weinig meer zijn dan manieren om ons te dwingen meer gebruik te maken van een programma. Whatsapp vertelt mijn vrienden wanneer ik het programma voor het laatst heb geopend, ook wanneer ik geen berichten heb bekeken. Facebook gaat daar overheen en schrijft onder ieder bericht het precieze tijdstip van openen. Dit ongetwijfeld minieme stukje code dat een slimme jongen van Facebook heeft geschreven, heeft geleid tot een gigantische hoeveelheid angst en vertwijfeling. Op dit moment zien overal ter wereld mensen dat tijdstip staan en vragen zich af: “Waarom krijg ik geen antwoord? Heb ik iets verkeerds gezegd? Ben ik niet interessant genoeg? Haat zij/hij mij? Aaaaargggh??!!” Althans, ik ben bang dat mensen dat denken en gooi alles waarmee ik bezig was opzij om eenieder uit zijn of haar lijden te verlossen.

Beeld: © Nate Bolt.

E-mails, godzijdank zijn die vooralsnog verschoond gebleven van deze terreur. Maar hoe lang nog? We lijken op weg naar de onvermijdelijke singulariteit. Eén berichtenservice, een dienst die zegt wanneer een bericht is gelezen, maar je ook direct informeert over de eerste gut-reaction van je gesprekspartner. “Pupillen worden groter. Mond vertrekt in een grijns. Ze is aan het typen. Hmm, deze zin begint niet al te best. Wat wordt het?” Suspense wordt ingebouwd.

Ik wil het niet meer. Dit soort geklooi. Ik wil niet geleefd worden door mijn apps, ik wil niet verweten worden dat ik een bericht al 23 minuten geleden gezien heb, maar heb nagelaten te antwoorden. Ik wil niet al mijn mail per omgaande retourneren, alleen omdat het binnenstroomt op mijn telefoon, en mensen zien dat ik het heb gelezen, ik wil niet denken: laat ik hem of haar nu niet langer in onzekerheid laten zitten, mijn eigen bezigheden kunnen wel even wachten.

Nee, het is tijd voor een nieuwe internetcommunicatie-etiquette. We zouden moeten afspreken dat niemand iets van iemand verwacht op basis van de mededeling dat een bericht is gelezen. Of misschien is de tip simpelweg: trek het je niet teveel aan. Misschien moet niemand meer iets van iemand anders verwachten. Ja, dat is het, stel je verwachtingen bij, naar beneden. Dat antwoord komt wel. Of niet. Maar ook dan is het leven draaglijk en de moeite waard. Net.

Mail

Jan Postma Jan Postma (Delft, 1985) is politicoloog, fotograaf, journalist, parttime einzelgänger en meer. Maar, voordat u zich een beeld denkt te kunnen vormen, toch vooral dat laatste.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer