Ondergewaardeerde pasta. Tegen de voedselsnobberij!" /> Ondergewaardeerde pasta. Tegen de voedselsnobberij!" />
Asset 14

Macaroni

Arme ondergewaardeerde macaroni, met zijn nederige elleboogjes. Staat tegenwoordig in een hoekje onder in het pastaschap. Half achter de tagliatelle all’uovo, zich verschuilend tussen de volkoren spaghetti en de groene lasagne vraagt Macaroni zich af wat hij ooit heeft misdaan om plotseling zo te worden verguisd en vergeten. Vroeger was macaroni in de mode. De schrijfwijze van het oorspronkelijk Italiaanse deegwaar maccherone is in Engeland ontstaan. 'The Macaroni Club', was in de achttiende eeuw een spottende benaming voor modieuze jonge mannen die de pasta op hun Grand tour na een bezoek aan het Forum Romanum hadden geproefd. Alles wat op dat moment zeer modieus was werd door hen zelfs 'very macaroni' genoemd.

Food is 'very macaroni'. Vorig weekend was ik op het Food Film Festival. Dat was leuk. Er waren debatten en workshops, er was een stand van het Delicious Foodmagazine, er was allerhande local food te koop op de lokale foodmarket met rustiek uitziende foodkramen, er waren mooie en confronterende foodfilms te zien die complexe maatschappelijke foodproblemen aankaartten en daarna was er allerlei duurzaam en verantwoord food om je opgeroepen gewetensbezwaren weg te eten. En er waren heel veel mensen die van eten hielden en zichzelf daarom ‘foodies’ noemden. Bovendien scheen de zon, dat was ook fijn.

Toch word ik op een gegeven moment altijd een beetje iebel van zo’n overdosis food. Food betekent namelijk doorgaans niet gewoon 'eten'. Het betekent 'eten en wij weten wat en waar'. 'Eten en dit kent nog bijna niemand.' 'Eten en we maken er heel geile foto’s van.' 'Eten en dit is veel beter/duurzamer/ bijzonderder eten dan het eten dat al die domme andere mensen eten.' Bij het interessante debat waar ik een stukje mocht voorlezen kreeg ik een nare smaak in mijn mond toen er collectief gegniffeld werd om “de Henks en Ingrids die het allemaal niks kan schelen als het niet over hun eigen kind gaat”. Daarna stonden de foodies te zonnen op het bordes met hun biologische prosecco en duurzame oester, spraken soms net iets te hard over pompoenpitolie en ‘new nordic cuisine’ en ze waren het allemaal roerend met elkaar en met zichzelf eens.

Het zit dus zo: E-nummers en lage voedselprijzen: slecht. Vleesvervangers en korte voedselketens: goed. Boeren zijn in principe goed - want dicht bij de natuur en pootjes in de klei - behalve als hun bedrijf te hard groeit en ze hun eg vervangen door een computer, want dan worden ze slecht. Als die grote boerderijen niet in Brabant, maar in Zuid-Amerika staat en de boeren bruin en onderdrukt zijn, zijn ze trouwens wel weer goed want slachtoffer van de markt, die slecht is. Peultjes ingevlogen uit Afrika: slecht. Peultjes uit je eigen achtertuin, of, nog beter, van je eigen dak: héél goed. Zelf naar Afrika vliegen voor een Food-pelgrimstocht: helemaal goed en zó louterend. Bananen, mango’s, ananas: slecht, vervuilend en ordinair, Appels uit een lokale boomgaard, bij voorkeur verkocht vanuit houten kistjes: goed. Grote bedrijven: heel slecht. Kleine bedrijven: Heel goed. Nestlé is in principe de duivel, behalve als je het hebt over Food-activist Marion Nestle, die juist weer ontzettend goed is. Niet door elkaar halen dus! Soja is slecht als je het genetisch manipuleert en aan varkens voert, maar goed als je het fermenteert en er in je eigen rommelige keukentje tempeh van maakt. Houdt u het nog bij? Het is een ingewikkeld verhaal.

Is voedselsnobberij een Nederlands woord? Het is me niet vreemd. Ik praat zelf ook soms net iets te lang over eten. Mijn kleine ergernis was geen rationele reactie en heb ik me zeer goed vermaakt tussen de lokale kroten en het zuurdesem. Maar toch knaagt er iets. Helpt het elkaar lekker collectief op de schouder kloppen over bewuste, maar voor rijke stedelingen redelijk gratuite keuzes? Haalt het eten van lokale peren werkelijk iets uit, en zouden mensen het ook eten als het niet door bekende koks was klaargemaakt? Na anderhalve dag kon ik geen vergeten groente of ambachtelijke worst meer zien en snakte ik naar goedkope spareribs.

Spareribs? Na die nare film die ik zag over zielige varkens? Na wat die aardige jongen van Milieudefensie vertelde over de verbroken voedselkringloop? Het heeft dus blijkbaar toch geholpen.

Ik koos toch voor het meest bevredigende en pretentieloze gerecht dat ik ken: macaroni met kaas en knoflook, bijvoorbeeld ZO. Geen Food, wel lekker. Very Macaroni.

Mail

Hiske Versprille

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Heimwee in het Heilig Land - een triptiek 1

Heimwee in het Heilig Land

Lies Defever passeerde de muur tussen Israël en Palestina, en ontmoette twee volken met heimwee naar de toekomst. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Wat hebben nostalgie en camp met elkaar van doen? Rijk Kistemaker kwam erachter dat deze twee fenomenen nauwer verbonden zijn dan we in eerste instantie misschien denken. Een essay over de troost van het abjecte en de overdaad, van schorseneren en Meryl Streep, van de glitters en parels in een gezamenlijke queercultuur. Lees meer

Nog even, langzaam

Nog even, langzaam

Soms heb je heimwee naar dingen die er nog zijn. Nora van Arkel schreef een gedicht over heimwee naar een relatie die nog niet voorbij is: 'hier, fluister ik maar alles / wat ik voel is morgen'. Lees meer

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Imme lijdt aan gemis. Ze heeft houvast nodig. Maar hoe ziet dat eruit? Een evocatief verhaal over troost en verlangen van kunstenaar Sanne van Balen. Lees meer

Redactioneel

Hard//hoofd doet of ze thuis is

Hard//hoofd nodigt je van harte uit: doe alsof je thuis bent in deze heimweek. Wat betekent thuis zijn in tijden van pandemie? Of voor mensen die een plek zoeken om veilig te leven, maar daarvoor op de vlucht moeten? Hoe inspireert heimwee de kunstenaar? Het wordt een week om naar terug te verlangen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Strijdbaarheid (en wiskunde)

Strijdbaarheid (en wiskunde)

Deze week worden onze redacteurs blij van strijdbaarheid en een online tentoonstelling in New York. Lees meer

Morgen ruikt naar tijgers

Morgen ruikt naar tijgers

Een tijgerbrood, een zoektocht en een verzameling geurzakjes. Zullen Jefta en Ellis vinden waar ze naar op zoek zijn? Een voorpublicatie uit het afstudeerwerk van Francis Nagy. Lees meer

Fossil Free Culture NL over een Museumplein zonder Shell  1

In de kunst is Shell niet welkom, zegt Fossil Free Culture NL

Bedrijven als Shell hebben in de cultuursector nog een dikke vinger in de pap. Een gesprek met de kunstenaars-activisten van 'Fossil Free Culture' over artwashing, politieke kunst en feminisme in tijden van klimaatontwrichting. Lees meer

Automatische concepten 44

Op weg naar andere relatie- en woonvormen

Een romantische relatie die niet wordt getypeerd door exclusiviteit of samenwonen, wordt opeens een vrije ruimte om op onderzoek te gaan en zelf te creëren, aldus Babet te Winkel. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 33

Leg je oor te luister

Deze week worden onze redacteurs blij van leuke of juist gesprekken, Harry Potter door een nieuwe lens en de handen van een pianist. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Filmtrialoog: De Beentjes van Sint Hildegaard

De Beentjes van Sint Hildegard

Onze redacteurs zagen het speelfilmdebuut van Herman Finkers als acteur en scenarist, een sympathiek liefdesverhaal dat desalniettemin de nodige pijn niet schuwt. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

 Eet je bord leeg!

Eet je bord leeg!

De Chinese president Xi Jinping heeft de aanval geopend op voedselverspilling in zijn land. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Ilja Leonard Pfeijffer toonde zich een klassieke, maar tegenstrijdige nerd

Ilja Leonard Pfeijffer toonde zich een klassieke, maar tegenstrijdige nerd

Ruby Sanders zag veel tegenstrijdigheden in het verhaal van Ilja Leonard Pfeijffer, maar leerde gaandeweg dat het niet zijn bedoeling was dat we die zouden oplossen. Lees meer

 Geef mij mijn (waan)zin

Geef mij mijn (waan)zin

Illustrator Rueben Millenaar ziet het kookpunt van de onvrede om de coronamaatregelen steeds dichterbij komen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan