Ondergewaardeerde pasta. Tegen de voedselsnobberij!" /> Ondergewaardeerde pasta. Tegen de voedselsnobberij!" />
Asset 14

Macaroni

Arme ondergewaardeerde macaroni, met zijn nederige elleboogjes. Staat tegenwoordig in een hoekje onder in het pastaschap. Half achter de tagliatelle all’uovo, zich verschuilend tussen de volkoren spaghetti en de groene lasagne vraagt Macaroni zich af wat hij ooit heeft misdaan om plotseling zo te worden verguisd en vergeten. Vroeger was macaroni in de mode. De schrijfwijze van het oorspronkelijk Italiaanse deegwaar maccherone is in Engeland ontstaan. 'The Macaroni Club', was in de achttiende eeuw een spottende benaming voor modieuze jonge mannen die de pasta op hun Grand tour na een bezoek aan het Forum Romanum hadden geproefd. Alles wat op dat moment zeer modieus was werd door hen zelfs 'very macaroni' genoemd.

Food is 'very macaroni'. Vorig weekend was ik op het Food Film Festival. Dat was leuk. Er waren debatten en workshops, er was een stand van het Delicious Foodmagazine, er was allerhande local food te koop op de lokale foodmarket met rustiek uitziende foodkramen, er waren mooie en confronterende foodfilms te zien die complexe maatschappelijke foodproblemen aankaartten en daarna was er allerlei duurzaam en verantwoord food om je opgeroepen gewetensbezwaren weg te eten. En er waren heel veel mensen die van eten hielden en zichzelf daarom ‘foodies’ noemden. Bovendien scheen de zon, dat was ook fijn.

Toch word ik op een gegeven moment altijd een beetje iebel van zo’n overdosis food. Food betekent namelijk doorgaans niet gewoon 'eten'. Het betekent 'eten en wij weten wat en waar'. 'Eten en dit kent nog bijna niemand.' 'Eten en we maken er heel geile foto’s van.' 'Eten en dit is veel beter/duurzamer/ bijzonderder eten dan het eten dat al die domme andere mensen eten.' Bij het interessante debat waar ik een stukje mocht voorlezen kreeg ik een nare smaak in mijn mond toen er collectief gegniffeld werd om “de Henks en Ingrids die het allemaal niks kan schelen als het niet over hun eigen kind gaat”. Daarna stonden de foodies te zonnen op het bordes met hun biologische prosecco en duurzame oester, spraken soms net iets te hard over pompoenpitolie en ‘new nordic cuisine’ en ze waren het allemaal roerend met elkaar en met zichzelf eens.

Het zit dus zo: E-nummers en lage voedselprijzen: slecht. Vleesvervangers en korte voedselketens: goed. Boeren zijn in principe goed - want dicht bij de natuur en pootjes in de klei - behalve als hun bedrijf te hard groeit en ze hun eg vervangen door een computer, want dan worden ze slecht. Als die grote boerderijen niet in Brabant, maar in Zuid-Amerika staat en de boeren bruin en onderdrukt zijn, zijn ze trouwens wel weer goed want slachtoffer van de markt, die slecht is. Peultjes ingevlogen uit Afrika: slecht. Peultjes uit je eigen achtertuin, of, nog beter, van je eigen dak: héél goed. Zelf naar Afrika vliegen voor een Food-pelgrimstocht: helemaal goed en zó louterend. Bananen, mango’s, ananas: slecht, vervuilend en ordinair, Appels uit een lokale boomgaard, bij voorkeur verkocht vanuit houten kistjes: goed. Grote bedrijven: heel slecht. Kleine bedrijven: Heel goed. Nestlé is in principe de duivel, behalve als je het hebt over Food-activist Marion Nestle, die juist weer ontzettend goed is. Niet door elkaar halen dus! Soja is slecht als je het genetisch manipuleert en aan varkens voert, maar goed als je het fermenteert en er in je eigen rommelige keukentje tempeh van maakt. Houdt u het nog bij? Het is een ingewikkeld verhaal.

Is voedselsnobberij een Nederlands woord? Het is me niet vreemd. Ik praat zelf ook soms net iets te lang over eten. Mijn kleine ergernis was geen rationele reactie en heb ik me zeer goed vermaakt tussen de lokale kroten en het zuurdesem. Maar toch knaagt er iets. Helpt het elkaar lekker collectief op de schouder kloppen over bewuste, maar voor rijke stedelingen redelijk gratuite keuzes? Haalt het eten van lokale peren werkelijk iets uit, en zouden mensen het ook eten als het niet door bekende koks was klaargemaakt? Na anderhalve dag kon ik geen vergeten groente of ambachtelijke worst meer zien en snakte ik naar goedkope spareribs.

Spareribs? Na die nare film die ik zag over zielige varkens? Na wat die aardige jongen van Milieudefensie vertelde over de verbroken voedselkringloop? Het heeft dus blijkbaar toch geholpen.

Ik koos toch voor het meest bevredigende en pretentieloze gerecht dat ik ken: macaroni met kaas en knoflook, bijvoorbeeld ZO. Geen Food, wel lekker. Very Macaroni.

Mail

Hiske Versprille

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Inkijkjes

Inkijkjes

Deze week worden onze redacteurs blij van een documentaire over Egypte, een succesvolle Zoomvoorstelling en een geheime tuin. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Ongehinderd door waarheid

Ongehinderd door waarheid

Deze week werden onze redacteurs blij van alternatieve werkelijkheden. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vervolgzomer

Vervolgzomer

In de rubriek Luister Even vragen we Hard//hoofd-makers om een kort stukje audio te maken over de toekomst, wanneer er weer feest kan zijn, of reizen, of drukte. Het is een proeftuin voor het maken van audio, maar ook voor onze werkelijkheid. De eerste aflevering is van Annelies van Wijk. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Nieuws in beeld: Zij speelt met kanker (en wint)

Zij speelt met kanker (en wint)

Na de dood van een goede vriend en mentor, besloot een Tsjechische speltheoreticus haar kennis in te zetten in de strijd tegen kanker. Lees meer

Joost Oomen wil de maan bezielen 3

Joost Oomen wil de maan bezielen

Onlangs verscheen Het Perenlied, de eerste roman van Joost Oomen. Roos Wolthers ging met hem in gesprek over vrolijkheid en twinkelende schuimspanen. Lees meer

Tijdens de avondklok

Tijdens de avondklok

Deze week geven onze redacteurs een inkijkje in wat zij doen als je na 21.00 uur niet meer op straat mag komen. Lees meer

Maken worsten echt de man?

Maken worsten echt de man?

De mannelijkste manier om direct bij te dragen aan een duurzame planeet is het vermijden van dierlijke producten. Maar voornamelijk mannen vinden de overstap naar een veganistisch dieet lastig. 'Echte' mannen eten immers vlees, toch? Tijd om met die genderverwachtingen te spelen, vindt Esther Lamberigts. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers