Waar was jij toen je het voor het eerst vernam? Een vraag die niet alleen opgaat voor het tweede vliegtuig wat rakelings een Twin Tower invloog, het neerknallen van Pimmetje na zijn interview met Ruud de Wild, of een horde mensen die in blinde paniek over de Dam krioelden tijdens de dodenherdenking. Ook bij leuke dingen kunnen we vaak nog precies herinneren wat we aanhadden, waar we waren, wat voor weer het was die dag.
Ik hoorde dit nummer voor het eerst toen ik eens ging kijken wat nou die nieuwe serie van Marky Mark was. Na het succes van jongetjesserie Entourage kwam hij met How to Make it in America. Een serie over een stel jongens in New York die al hosselend in de East Village avonturen beleven. Eenmaal op YouTube vond ik de intro. Niet alleen was de vormgeving te gek, zag ik wel twintig hipsters voorbij komen, en werd ik flink melancholisch over mijn fantastische geboortegrond, ik was gelijk geobsedeerd door het liedje.
I need a dollar
dollar
dollar that’s what I need!
Het leek wel of Bill Withers was teruggekeerd in mijn leven, maar nu swingender. Wie was dit? Hoe kwam ik aan dit nummer? Een kort onderzoek (ah, de deugden van het internet) en ik was er achter. De zanger was Aloe Blacc, het nummer I Need a Dollar.
Dagenlang had ik het opstaan. Wat een juweel van een nummer. En nu, nu begin ik het overal om me heen te horen. Toen ik het laatst opzette tijdens het draaien zag ik al enkelen in het publiek vol overtuiging meezingen. De rest bewoog wat ongemakkelijk (het is gek genoeg niet extreem dansbaar) maar ik zag de glimlach rond menig mondhoek verschijnen.
Als ik enige kennis van zaken heb, wordt dit dé zomerhit van 2010. Voor je het weet zul je het meer en meer horen, tot de massa het heeft ontdekt. Tegen die tijd komt het je (tegen je zin in) volledig de strot uit en wil je woest je oren dichtknijpen. Of tegen iedereen schreeuwen: ‘Ik ken dit al heel lang! Ik kende dit al een half jaar voor jullie er allemaal op stonden te dansen alsof jullie Aloe hoogstpersoonlijk hadden ontdekt! Ik!’
Het ging zo met The Roots (The Seed 2.0), het ging zo met De Jeugd van Tegenwoordig (Watskeburt?), en ga zo maar door.
Echter. Tot die tijd, raad ik je aan dit nummer je toe te eigenen. Luister er naar, zing uit volle borst mee, overtuig je vrienden, huisgenoten, collega’s. En zeg vol overtuiging: ‘De zomerhit van 2010. Ik weet het zeker.’
Het was trouwens een zonnige dag in maart. Ik was thuis in Amsterdam, en ik had mijn rood-witte kimono aan.
