Ik heb al zo lang een tip over een HBO-serie willen schrijven, gewoon omdat ik ze te goed vind om niet te tippen. Helaas heeft het niet zoveel zin om mensen aan te raden naar The Wire of Six Feet Under te kijken, want dat doet iedereen eigenlijk al.
Soms kom je een uitzonderlijk iemand tegen die nog niet van ze gehoord heeft. Ik probeer me meestal in te houden, want het is zo onbeleefd, maar vaak staar ik ze toch aan alsof er voelsprieten uit hun voorhoofd groeien. Vervolgens vraag ik of ze dit serieus menen, met tenminste achttien fonetische vraagtekens en uitroeptekens erachter. Tot slot belaag ik ze manisch met details over homoseksuele begrafenisondernemers dan wel de achterliggende problemen van de Baltimore Police Departement, totdat de persoon in kwestie met angst in de ogen belooft de desbetreffende serie meteen te downloaden.
Waarschijnlijk doen ze dat alleen nooit. Die series klinken namelijk veel minder goed dan ze eigenlijk zijn wanneer je ze aan iemand probeert uit te leggen. Ik bedoel, hoeveel succes had jij toen je aan je date vertelde dat je lievelingsserie over een groep polygamisten uit Salt Lake City ging?
Ik ga dus ook gewoon geen moeite doen om je uit te leggen waarom je naar de spiksplinternieuwe serie van HBO moet kijken. Ook al ben ik er vrijwel zeker van dat Game of Thrones nog niet hebt gezien. En ook al ben ik er volkomen zeker van dat je Game of Thrones echt moet zien.
Ik zal hooguit zeggen dat de serie door alle recensenten lyrisch wordt geprezen. En dat er al acht afleveringen uit zijn die je op je gemak achter elkaar kunt kijken nu je toch klaar bent met je tentamens. En dat er daags na de première al is getekend voor een tweede seizoen, omdat die de eerste aflevering zo ontzettend goed werd ontvangen. En dat Game of Thrones adembenemend vet is. Echt.
En als je het dan nog niet wil zien, dan moet je het zelf weten. Met die voelsprieten van je.
