Asset 14

Ga op een dak staan

Miljoenen jaren aan evolutionair ontwikkelde menselijke zelfbescherming hebben, buiten dat ik rechtop kan lopen en draaibare duimen heb, er ook voor gezorgd dat ik pathologische hoogtevrees heb. You win some, you lose some.

Mensen met andere irrationele angsten hebben het een stuk makkelijker. Wie in Nederland woont en actief bang is voor slangen is een aansteller, tenzij je naast een heel gammele dierentuin woont. Op de basisschool vertelde een jongen dat hij ’s nachts niet sliep omdat hij bang was dat de tijgers uit Dierenpark Emmen zouden ontsnappen en hem zouden opeten. Mijn basisschool stond op zo’n tachtig kilometer van Emmen, waarmee ik dus maar wil zeggen: hoe irrationeler je angst, hoe vastberadener je moet zijn om in die angst te geloven.

Hoogtevrees daarentegen is één van de rationeelste onder de irrationele, aangezien het object van de angst alom aanwezig is. Overal is hoogte. Overal. Behalve misschien in Midden-Drenthe, of in de polder, maar die gebieden zijn voor mij weer angstaanjagend om andere redenen. Als ik hier uit het raam kijk zie ik flats. Kerken. Viaducten. Vogels. Vliegtuigen. Veel dingen die met hoogte te maken hebben beginnen met de letter ‘v’. Verticaal. V2-raketten. Vallen.

Foto: Lewis Hine

Zo lang ik me kan herinneren ben ik bang voor alles waar je vanaf zou kunnen vallen en, als je slecht neerkomt, dood aan zou kunnen gaan. Waarschijnlijk heeft het te maken met een traumatische zipline-ervaring van toen ik tien was en stoer wilde doen door la route noir te kiezen in Parc Aventure, het kleinste survivalpark van heel Frankrijk - mét een kabelbaan die rechtstreeks over een meer ging. Ik was geen aerodynamisch kind, dus mijn snelheid begon al af te nemen ver voordat ik de overkant bereikt had. Daar hing ik stil, op vijfendertig meter hoogte.

Sindsdien klim ik nergens meer op. Ik heb moeite met balkons. Ik heb bijzonder veel moeite met de luchtvaart. De laatste keer dat ik vloog, begonnen de twee waarmee ik was te praten over hun favoriete aflevering van Aircrash Investigation, waarop ik naar de wc ben gevlucht.

De voorzet voor mijn bevrijding komt wanneer ik op een feest ben waar een jongen acht meter naar beneden valt, en niet sterft. Hij houdt er niet eens een botbreuk aan over.

Twee weken daarna sta ik op een dakterras in Antwerpen. We zijn op de elfde verdieping. Iemand is jarig, we drinken cava en dansen. Als mijn vrienden over de dakrand kijken, ga ik de keuken in om nog een fles te openen.

Terug op het terras zie ik een ladder die naar het echte dak leidt. Opeens voel ik een enorm verticaal verlangen. Een hoogtedrang. Ik besef hoe belachelijk die hoogtevrees is. Mensen vallen acht meter en houden er alleen wat kneuzingen aan over, en ik ben te bang om een ladder van twee meter te beklimmen. Daarbij: er is een hele wereld die alleen bestaat op de toppen van dingen.

De cava zit nog niet te dik in mijn bloed en ik zet mijn handen op de ladder. Tien treden later sta ik - ik! - op het dak van een flatgebouw en hangen de kerkklokken op ooghoogte. Een halve minuut later sta ik weer beneden alsof er niets aan de hand is. Dat is niet waar: er is een overwinning behaald.

Een paar dagen daarna ben ik op de bovenste verdieping van het theater waar ik deze maand werk. Er wordt geluncht en buiten hoor ik een doffe knal. Ik loop naar het raam en zie dat aan de overkant van de straat mensen houten platen in een metalen container gooien. Dan kijk ik naar beneden. Ik word licht in mijn hoofd, al heeft dit gebouw maar drie verdiepingen. Mijn overwinning was tijdelijk. Ik ben teleurgesteld. Maar dan denk ik terug aan de vanzelfsprekendheid waarmee ik mezelf omhoog bracht op dat dak, op die ladder, en ik besef dat het zo simpel is. Ik kan op daken staan. Ik kan in bouwsteigers klimmen. Ik kan overwinnen, en het weer kwijt zijn, en dan nóg eens overwinnen, en het weer kwijt zijn, en nóg eens overwinnen. Net zo lang tot ik meer gewonnen dan verloren heb.

--
Dit is een gastbijdrage van Joeri Heegstra. In het dagelijks leven is hij student aan de Toneelacademie Maastricht.

 

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #2 - Fictie en werkelijkheid

Waar ligt de grens tussen fictie en werkelijkheid, en hoe zet je die grens op spanning, zonder dat het saai of aanstellerig wordt? Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode 1

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode

Als 'kritische kunstkoerier' neemt Marc Schoorl je mee door de kunstbijlage van zijn favoriete ochtendkrant. Lees meer

Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #1 - Het Proces

In Verf op je Kleren onderzoekt schrijver en documentairemaker Tiemen Hageman alle aspecten van het creatieve proces. Hij gaat in gesprek met allerlei creatieve makers, over hun proces en hoe je dat nou eigenlijk doet, werk maken. In deze eerste aflevering: schrijvers Martijn Brugman en Merlijn Huntjens. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer