Er zijn twee categorieën toiletbezoekers: de snelle, en de slome. Ik behoor zeer zeker tot de laatste. Niet dat ik nou zo’n bijzonder moeilijke stoelgang heb, integendeel. Nee, het ding is: ik lees graag op het toilet. Jong geleerd is oud gedaan, zeggen ze, en zo keek ik al als kind deze gewoonte van mijn familie af. Mijn vader vertrok met een krant naar het toilet en was minstens bij het volgende katern wanneer de spoelknop werd ingedrukt en de lucifer afgestoken. Zelf begon ik met strips, liefst Calvin and Hobbes. Later werden de bezoeken steeds langer, simultaan met mijn voorkeur voor Thea Beckman’s historische romans. Voor ik het wist zat ik minstens een halfuur op de bril, die zijn ovale vorm langzaamaan in mijn achterste drukte, zodat ik bij het opstaan een langwerpige rode kring op mijn dijbenen zag lopen. En nog steeds lees ik graag op het toilet. Het is ontspannend en afleidend, geeft je iets anders te doen dan het nutteloos naar de verfstroken of tegels voor je neus staren, terwijl je mond zonder dat je het merkt langzaam een beetje open gaat staan en je gezicht in een positie komt waar je van je lang zal ze leven niet mee wilt worden gefotografeerd.
Het lezen van een boek daarentegen zal je bezoeken aan de plee op bijzondere wijze verrijken. Zie het als een zeldzaam stil moment om je hersenen te stimuleren en auteurs te ontdekken waar je normaal niet aan toekomt. Neem bijvoorbeeld Michel Foucault. Hyperintelligent, lekker Frans, mega-interessant. Tijdens mijn studie kwam ik hem meerdere malen tegen, en hoewel ik hem zo nu en dan een beetje door vond zaniken over die eeuwige macht (en ik het idee heb maar vijf procent te begrijpen van wat hij duidelijk probeert te maken) kan ik het vooral bewonderen wat voor hersenpan deze man heeft bezeten, en wat hij er mee heeft bereikt. Echter, waar vind je de tijd om een dikke pil als zijn History of Madness (Folie et Déraison) te lezen? Het is te zwaar om nochalant in je tas te gooien, en als je het in bed leest garandeert het enkel een snel vertrek naar dromenland. Mijn tip is, leg het op de wc. Bij elk bezoek lees je een bladzijde. Zo voelt je schijtbeurt extra nuttig, en kan je ten alle tijde verkondigen dat je bezig bent in Foucault. Weest gewaarschuwd, kan kringen in billen veroorzaken.
Een korte handleiding voor de aspirerende Foucault-toiletlezer. Titels in het Engels, waag je nog maar niet aan het Frans.
History of Sexuality I: An Introduction
Het lijkt altijd leuk om over seks te leren (zeker als de onderste helft van je lijf naakt is) maar vergis je niet, dit is geen verkapte porno. Toch blijft dit een redelijk goed te lezen boek, en leer je nog eens wat over de onderdrukking van seksualiteit terwijl je aan het drukken bent. Har har. (Sorry.)
History of Madness
Deze vertaling telt maar liefst 695 bladzijden. Dit is met bibliografie, maar zonder plaatjes. Dit boek zal letterlijk jaren naast de pleerollen moeten liggen wil je het uitkrijgen. Wel leuke stukken over 'ships of fools' op bladzijde 23 (zoals je merkt, ik ben ook nog niet zo ver.)
The Order of Things
Dit boek is voor gevorderden, met Grootse Filosofische Theorieën over de Wetenschap en de Mens. Voor de meer geconstipeerden onder ons.
Discipline and Punish
Nee lekker gezellig, een boek lezen over gevangenissen en opsluiting terwijl je je bevindt in een ruimte van 1 bij 1.
