Asset 14

Eerste hulp bij afwijzing

Afgewezen worden doet pijn, letterlijk: bij een afwijzing lichten dezelfde gebieden in de hersenen op als bij het ervaren van fysieke pijn. Bleef het daar maar bij, was het maar als een stevige schop in je maag. Een afwijzing is een dubbele kwetsuur. Er is pijn en schaamte. Je verliest niet alleen degene die je liefhad (ik beperk het fenomeen afwijzing nu even tot het domein van de liefde), je wordt ook geraakt in je eigenwaarde.

Er schijnen mensen te zijn die afwijzingen van zich af laten glijden als waterdruppels van een poncho, maar die mensen vertrouw ik niet. Een beetje mens gaat toch aan zichzelf twijfelen. Waarom was ik niet genoeg voor je? Wat had ik anders kunnen doen, hoe had ik anders kunnen zijn? Zelfreflectie is over het algemeen heel nuttig, zo maak je niet steeds dezelfde domme fouten, maar zodra zelfreflectie omslaat in zelfbeschuldiging en zelfverachting moet je jezelf een halt toeroepen. Wat mij goed helpt als ik met hardnekkige afwijzigingsverschijnselen kamp (“Ik ben niets, helemaal niets!”), zijn boze vrouwenliedjes, van het soort dat vooral gemaakt werd in de jaren negentig.

Een boze vrouw maakt per definitie een statement, aangezien het voor vrouwen nog steeds sociaal niet geaccepteerd is om boos te zijn (ja, hiervoor is wetenschappelijk bewijs). Meisjes horen lief te zijn. Een onmogelijke opgave als je afgewezen bent (“Heaven has no rage like love to hatred turned, Nor hell a fury like a woman scorned”, zoals toneelschrijver William Congreve placht te zeggen. Een andere geweldige wijsheid van hem: “tis better to be left, than never to have been loved”). Degenen die meegaan in het lieve meisjes stereotype, die zichzelf ervan overtuigd hebben dat je vooral niet boos moet worden, kunnen in de problemen komen. Woede die je niet kunt uiten – omdat je dat niet durft of omdat die ander ervandoor is – keert zich naar binnen, waar het uitgroeit tot een depressie, schreef Freud in 'Mourning and Melancholia' [pdf].

Dus eruit ermee, al ziet het er niet charmant uit, al reageren mannen er allergisch op – je hoeft nu niemand te plezieren, je hoeft überhaupt niemand te plezieren. In zeven stappen met zeven sterke vrouwen van kokende woede naar kalme zelfverzekerdheid:

Stap 1: Ongegeneerd schreeuwen dat dit oneerlijk is.

Alanis Morissette – You oughta know

And I’m here, to remind you/ of the mess you left when you went away/ It’s not fair, to deny me/ of the cross I bear that you gave to me/ You oughta know!” You oughta know is en blijft het meesterwerk onder de boze vrouwenliedjes, de absolute tophit, en Alanis was nooit zo sexy als toen ze met wild haar door de woestijn raasde.

Stap 2: Nog even doorschreeuwen over de sletterigheid van mannen.

Hole – Violet

Courtney Love is wellicht niet het beste rolmodel, maar ze blijft een stoer wijf en dit een ijzersterk liedje. “When they get what they want/ they never want it again./ Go on, take everything, take everything, I want you to!” En dan de omkering – wat jij kan, kan ik ook: “I told you from the start just how this would end./ When I get what I want, I never want it again.”

Stap 3: De andere vrouw de grond in boren.

Nadine Shah – Runaway

Het is niet heel vriendelijk, maar niettemin een fase waar je doorheen moet: “Just runaway to your whore/ runaway/ runaway to your whore/ runaway!” Nadine Shah is geweldig, met haar diepe, donkere stem en strenge zwarte knotjes. Ze wordt de vrouwelijke Nick Cave genoemd, maar misschien kan Nick Cave beter de mannelijke Nadine Shah worden genoemd.

Stap 4: De man zelf confronteren met zijn gebreken.

Yeah Yeah Yeahs – Bang!

Oh Karen O, tot 'hottest woman' gekroond in 2010. Zij gaat niet weg zitten kwijnen, maar bedenkt waar zij behoefte aan heeft en gaat ervoor. Verdere uitleg is overbodig: “As a Fuck son, you sucked!

Stap 5: Zusterschap.

 The Dresden Dolls – Good day

Het heeft weinig zin boos te blijven op de andere vrouw, samen kun je juist béter klagen: “I want all the details of the pain and misery/ that you are inflicting on the other/ I consider them my sisters and I want their numbers!” Amanda Palmer, compromisloos als altijd, heeft een goede dag gehad, en dat moet hij weten ook: “I’d like to do more than survive, I’d like to rub it in your face!/ Hey, it’s been a lovely day!/ Everything is going my way/ I had so much fun today and I’m on fire!”

Stap 6: Een speeltje vinden.

Danya Kurtz – I look good in bad

I’ve been bad since you left me/ but I look so good in bad.” Als je je woede eenmaal van je afgeschreeuwd hebt is er ruimte voor wat kalmers: een berustende blues met de noodzakelijke steek onder water, waarmee Danya gelijk duidelijk maakt geen slachtoffer te zijn: “Go find yourself a good girl/ hope she’s sweet as candy cane/ I will find myself a bad boy/ I might even learn his name”.

Stap 7: Er klaar mee zijn.

MR MS – Think of you

MS MR zag ik op London Calling dit jaar, niet lang na Nadine Shah en het contrast was duidelijk: Nadine was indrukwekkend duister, maar Lizzy sprankelde, met haar groene haar, plateauzolen en brede lach. Je hoeft haar alleen maar te zien en ongeacht hoe doordrongen je op dat moment bent van zelfhaat, je krijgt spontaan zin om te gaan huppelen. In “Think of you” zingt ze tegen een man die haar niet netjes heeft behandeld dat ze er klaar mee is, ze weet nu dat hij fout zat: “I still think of you/ and all the stuff you put me through/ I know now, I know you were wrong.” Het is tijd om te stoppen met de wraakfantasieën en inpepertirades en gewoon weer te gaan leven, te beginnen met op en neer springen. “Living well is the best revenge.

Mail

Emy Koopman (1985) is Hard//hoofd-redactielid, literatuurwetenschapper, psycholoog en schrijver. Haar debuutroman Orewoet verscheen in september 2016 bij Prometheus. // emy@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #2 - Fictie en werkelijkheid

Waar ligt de grens tussen fictie en werkelijkheid, en hoe zet je die grens op spanning, zonder dat het saai of aanstellerig wordt? Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode 1

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode

Als 'kritische kunstkoerier' neemt Marc Schoorl je mee door de kunstbijlage van zijn favoriete ochtendkrant. Lees meer

Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #1 - Het Proces

In Verf op je Kleren onderzoekt schrijver en documentairemaker Tiemen Hageman alle aspecten van het creatieve proces. Hij gaat in gesprek met allerlei creatieve makers, over hun proces en hoe je dat nou eigenlijk doet, werk maken. In deze eerste aflevering: schrijvers Martijn Brugman en Merlijn Huntjens. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer