Asset 14

Deense ijsjes

Onze relatie was als zo’n ijsje: een hoorntje met twee enorme bollen dropijs, daarop een dot softijs, een veeg roze guf (zoet opgeklopt eiwit) en helemaal bovenop een flødebolle, oftewel een negerzoen. In Denemarken nemen ze ijsjes serieus. Niks geen laffe bekertjes met bolletjes lactose-vrije sorbetzooi. Een ijsje is minstens even groot als je onderarm en volstaat als lunch of lichte maaltijd.

Tijdens onze eerste en laatste vakantie naar Denemarken, waar hij vandaan komt, at ik elke dag zo’n ijsje. Deze midweek op een winderig eiland kende een aantal merkwaardige hoogtepunten. Zo verdwaalde ik tijdens het hardlopen waardoor ik per ongeluk 35 kilometer aflegde en mijn knie blesseerde. Een dag later nam de Deen me mee naar een klein houten kerkje waarvan hij toen nog dacht dat hij daar met me wilde trouwen. Dat van dat trouwen riep hij trouwens al langer. We hadden zo’n liefde-op-het-eerste-gezichtrelatie. Toen ik hem ontmoette begreep ik opeens waar iedereen het over had, wanneer ze over ‘echte liefde’ spraken. Oh, zó voelt dat dus! Na drie dagen beloofde de Deen dat hij me nooit zou verlaten, na twee maanden waren we Funda-verslaafd en na een half jaar sprak ik een aardig woordje Deens. We waren intens gelukkig, overweldigd door de enorme hoeveelheid zoetigheid die in ons naar boven kwam.

Dropijs is erg lekker. Helaas is het in Nederland bijna nergens verkrijgbaar. De zelfgemaakte variant is een schande en komt in de verste verte niet in de buurt van het tongstrelende ijs dat ze in Denemarken scheppen. Voor dropijs zou ik emigreren. Ik droomde daarvan, maar voorlopig waren we gelukkig in Amsterdam. We waren anderhalf jaar bij elkaar en woonden samen. Tot de Deen op eerste kerstdag belde met de boodschap dat hij niet terug zou komen. Hij was voor de feestdagen naar zijn ouders, en moet daar besloten hebben dat het over was. Ik heb hem nog een keer gezien toen hij zijn spullen kwam ophalen.

Heel lang ben ik boos geweest, verontwaardigd en daarna verdrietig dat dit sprookje zo plotseling voorbij kon zijn. En lang begreep ik niet wat er gebeurd was, waarom de Deen van de ene op de andere dag verdween en niet meer terug kon komen. Maar nu zie ik in dat het met Deense ijsjes niet anders kan. Wanneer je het hoorntje krijgt aangereikt lijkt het te mooi om waar te zijn. Alles wat lekker is, samengebracht op één oubliehoorn. De koude substantie glijdt door je keel terwijl de suiker naar je hoofd stijgt. Je likt en je droomt en je likt en de wereld ligt aan je voeten, zo goed voel je je met dit ijsje.
En dan is het opeens op.

Misschien hadden we minder hard van stapel moeten lopen. Misschien waren we te gulzig.

Volgens psycholoog Elaine Hatfield zijn er twee soorten liefde: compassionate en passionate love. Passionate love is intens maar tijdelijk (6 tot 30 maanden) en kan overgaan in liefde die compassionate is, en van wederzijds respect, affectie, vertrouwen en genegenheid uitgaat. Compassionate love is als een goede wijn, die met de jaren beter wordt, en in sommige gevallen uiteindelijk verzuurt.


Uit: The Happiness Hypothesis van Jonathan Haidt.

Een gelijmd hart is nooit helemaal compleet. Wie een keer passionate verliefd en verlaten werd, kijkt de volgende keer wel uit. Hoe hoger je klimt, hoe harder je valt, toch? Je wordt voorzichtig en dat maakt elke volgende relatie meer compassionate en daarom saaier. Liefdes worden berekenend en volwassen. Maar dat is uiteindelijk ook wat jij aan het worden bent en wat je de rest van je leven nog zult zijn. Daarom deze TIP: als je toevallig een Deens ijsje in handen gedrukt krijgt, wees dan niet bang, neem het aan en lik alsof je leven er vanaf hangt. Sommige dingen kun je niet doseren. IJsjes smelten. Aan die langzaam rijpende Hollandse kaas kun je altijd nog beginnen. En maak je geen zorgen, die is ook heel lekker.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli je eerste kunstwerk!

Word kunstverzamelaar