Asset 14

Broad City

Er zijn mensen die nog steeds geloven dat vrouwen geen humor hebben. Dit vooroordeel is zelfs onder de leden van het vrouwelijk geslacht wijdverspreid. Als een comédienne het podium betreedt, siddert het wantrouwen door de zaal.

Mannen hebben wat meer ervaring in de grappenmakerij. Net zoals we een aantal eeuwen langer de kunst van het leidinggeven hebben kunnen oefenen. De openbare ruimte was lange tijd een groot penispodium, en dat is toch de plek waar de meeste grappen worden gemaakt. Er bestaat al decennialang een sfeer van ‘jongens onder mekaar’ in de senaat, de kroeg of de voetbalkleedkamer, een plek waar je je vrij voelt en los kan gaan. Godfried Bomans zei ooit: “Mannen zijn de koningen van de vriendschap, vrouwen zijn de godinnen van de liefde.” Natuurlijk is dat slechts een sociaal-culturele rolverdeling. Toch is de ginnegapperij iets waar vrouwen pas recentelijk aan toe komen: zij waren lange tijd aan huis gekluisterd, druk met de kinderen bovendien. Nu kunnen ze eindelijk op straat rondhangen of te veel drinken in een donkere bar. In een grap schuilt daarnaast altijd een ambitie: om het toehoor te vermaken, om je uit een ongemakkelijke situatie te bevrijden of om simpelweg je eigen misère te vergeten. Omdat vrouwen lange tijd niet werden geacht om dromen of zelfs een persoonlijkheid te hebben, hoefden ze ook geen grappen te maken. Tenslotte zijn veel feministen permanent woedend, en oprechte woede is zelden grappig.

Ik ken daarentegen weinig mannen zonder gevoel voor humor. Met de meeste mannen heb ik onmiddellijk een natuurlijke klik als het op kwinkslagen aankomt. De meeste vrouwen die ik ken bezitten dit talent (nog) niet. Als je vertelt dat je eigenwijze hond eigenlijk een omgebouwde kat is, zeggen ze: “Echt?” Dit is geen domheid, maar een mooie naïviteit die voortkomt uit een veel te beschermde opvoeding, waarin nooit gelogen werd en elke vorm van viezigheid vakkundig buiten de deur werd gehouden. Meisjes zijn netjes, jongens halen kattenkwaad uit. Vrouwen zijn niet gewend om grenzen van hun voorstellingsvermogen op te zoeken, of andere plekken te bezoeken waar het schuurt, brandt en lekker kietelt.

Daar staat weer tegenover dat een paar van de allergrappigste mensen die ik ken, vrouwen zijn. Ze komen met zulke gorigheden op de proppen, dat zelfs mijn afgestompte oren ervan gaan klepperen. Ze durven vies en eng te zijn, maken de meest bizarre associaties en gebruiken hun hoofd en lichaam op manieren die ik niet voor mogelijk had gehouden. En dit alles wordt voortgebracht door schattige, kleine meisjes, wat het contrast alleen nog maar verrassender en hilarischer maakt. Ik weet nog hoe ik een keer in de rij stond voor een concert met een vriend en zijn nieuwe vriendin, een mooi blond meisje met een hoge stem. We hadden flessen bier en eten mee, wat natuurlijk niet mee naar binnen kon. Onmiddellijk zei het meisje: “Oké, wie heeft de grootste anus?”

Er is nu eindelijk een comedyserie die dit soort rare vrouwenhumor aan de wereld toont. Het zat misschien al een beetje in Girls, en in Seinfeld (Elaine!), Friends en Sex and the City (een serie die ik zal verdedigen tot mijn graf). In Broad City maken we kennis met Abbi en Ilana, twee quirky meisjes in New York die kleine avonturen meemaken in de grote stad (gespeeld door Ilana Glazer en Abbi Jacobson – de serie is gebaseerd op hun leven). Ze roken wiet die Ilana in haar vagina vervoert (“It’s nature’s pocket!”) en checken de penissen in de losse korte broeken van de basketballers in de buurt, tot een van de spelers hen vraagt om hier mee op te houden: “Some of the guys are feeling really uncomfortable.”

Ilana’s scharrel is de zwarte tandarts Lincoln, gespeeld door de droogkomische stand-up comedian Hannibal Buress, die een relatie wil terwijl zij de boot afhoudt. Maar Broad City is niet een soort geslachtelijke bizarro world. Zoals The New Yorker schreef: “They’re not just trying to outdude the dudes.” De serie zit vol met goede grappen en ambitieuze, absurdistische afleveringen. Zo is er het moment dat de dames in een park gaan zitten trommelen om geld te verdienen. Niemand let op hen, maar als een meisje op hun ritme begint te dansen, trekt zij veel bekijks. Ze legt haar hoed neer en mensen geven veel geld. Ilana en Abbi zijn nu de achtergrondband van een andere act geworden. Als ze boos stoppen met spelen, scheldt iedereen ze uit.

Broad City is slim, raar, hilarisch. Het werd al ‘Louie voor vrouwen’ genoemd, omdat het hetzelfde ongemak toont als Louis CK in zijn serie. Zo ver zou ik niet gaan, maar ik ben blij dat we nu eindelijk eens vieze, grappige vrouwen aan het werk zien. De inhaalslag is begonnen. Grappige mannen: berg je.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Automatische concepten 57

Word jezelf (ook als je dat niet wilt)

Rietveld-student Vivian Mac Gillavry vraagt haar docenten naar de beste adviezen die zij ooit kregen. Allereerst: beeldend kunstenaar en publicist Q.S. Serafijn. Lees meer

'De derde generatie kijkt met een bredere blik naar dekolonisatie, zien het in een mondiaal verband'

'De derde generatie kijkt met een bredere blik naar dekolonisatie, zien die in een mondiaal verband'

Curator en onderzoeker Maria Rey-Lamslag is een graag geziene gast in de cultuursector. Jason Keizer gaat met haar in gesprek over haar Indische roots, over hoe het koloniale verleden doorklinkt in haar werk en over haar 'Indotiteit'. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Uitzonderingen

Uitzonderingen daargelaten

Deze week worden onze redacteurs blij van een maas in de wet, meermaals dezelfde film kijken en de kunst van Isabelle Wenzel. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

'Naar buiten toe zijn we allemaal familie, zo gaat dat in de Molukse gemeenschap'

'Naar buiten toe zijn we allemaal familie, zo gaat dat in de Molukse gemeenschap'

'Ontdekken wie je voorouders zijn geeft kracht en vertrouwen.' Zainal Umarella heeft diep verdriet gekend, maar zijn toekomstbeeld is er een van hoop dat hij aan zijn kinderen wil meegeven. Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer

Filmtrialoog: Ruben Brandt: Collector

Ruben Brandt: Collector

Onze redacteuren Jorne Vriens en Oscar Spaans en illustrator Friso Blankevoort bekeken de animatiefilm Ruben Brandt: Collector en zagen een verhaal dat niet in een andere vorm had kunnen worden verteld. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Nieuws in beeld: Is het kunst of geeft het winst?

Is het kunst of geeft het winst?

Illustrator Loes van Gils kijkt met afgrijzen naar de afwegingen die het kabinet maakt. Dierentuinen, sportscholen en binnenzwembaden werden geopend, culturele instellingen moesten de deuren gesloten houden. Lees meer

Lang leve de slush pile 1

Lang leve de slush pile

Hoe kan literair Nederland inclusiever worden als het steeds vaker weigert ongevraagde manuscripten aan te nemen? Een pleidooi voor een openboekbeleid. Lees meer

'Het 'Indische zwijgen’ werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd'

'Het 'Indische zwijgen' werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd'

Myrthe Groot en Romée Mulder deden samen onderzoek naar hun familiegeschiedenissen. En ze begonnen een modelabel dat nauw met die persoonlijke zoektocht samenhangt: Guave. Lees meer

ALL-IN

Een levendig gebrek aan bescheidenheid

De allereerste kunsttrialoog op Hard//hoofd. Wat vonden redacteuren Jorne Vriens, Iris van der Werff en Vivian Mac Gillavry van de tentoonstelling ALL-INN in het HEM? Lees meer

Alles Vijf Sterren: Schreeuwen naar de televisie

Schreeuwen naar de televisie

Deze week worden onze redacteurs blij van het voetenwerk van Het nationale Ballet, de schoenen van Chantal Janzen en aandacht voor Palestijnse filmmaaksters. Lees meer