Asset 14

Poepdag

"Omdat u zich op het spannende kruispunt begeeft van creatief en reflexief denken en behoort tot de generatie van bijna-dertigers die verandering dichtbij brengt, willen wij u uitnodigen deel te nemen aan ons discussiefeest Denkers van Morgen." Ik kijk naar de datum en zie dat het vanavond is. Toen ik de mail een paar weken geleden ontving, was ik met mijn hoofd ergens anders, maar blijkbaar had dat hoofd er wel een memo van gemaakt, waardoor ik er nu opeens aan moest denken. Ik heb dan wel niet laten weten of ik kom, maar juist de verrassing van mijn aanwezigheid zal grote indruk maken. De organisatoren hebben mij vast op hoop van zegen uitgenodigd, ervan uitgaand dat een denker als ik zijn eigen zolderkamer slechts bij hoge uitzondering verlaat. Net als bijvoorbeeld Immanuel Kant, die zijn huis alleen verliet voor zijn dagelijkse wandeling, mag ik mijn denkproces niet door futiliteiten laten verstoren. Ik leg mijn iPhone op de wastafel en veeg mijn billen af. Dan trek ik door.

Terwijl ik mijn handen was, hoor ik een geluid dat mij op vervelende wijze bekend voorkomt. Het is het geluid van een wc die wat hij net heeft ingeslikt vol afkeer weer uitbraakt. Ik besluit te doen alsof ik niets gehoord heb, hopelijk is het zo weggezakt en is de pot na een paar keer doorspoelen weer de oude. Ik loop naar de keuken, waar een grote afwas op mij wacht. Die moet gedaan zijn voordat mijn dochter wakker wordt. Daarna gaan wij samen stofzuigen. Als mijn vriendin terugkomt van haar werk en ziet dat het huis er netjes uitziet, zal zij er geen bezwaar tegen maken dat ik vanavond de deur uit moet om aan mijn plicht als Belangrijk Denker te voldoen.

Op de keukenvloer ligt een bruine streep. Ik volg de streep en kom uit bij de kattenbak. Poezen zijn hygiënische wezens, alleen als kreet van protest zullen zij zich tegen hun eigen natuur keren. Uit de bak komt een penetrante lucht. Ik probeer te bedenken wanneer ik hem voor het laatst heb schoongemaakt. Met een schepje haal ik de drollen uit de bak, maar het zijn er vrij veel en sommige zitten vastgekoekt aan de bodem. Die drollen zijn op zich het probleem nog niet, het is vooral de ammoniakgeur die uit de bedorven pisballen opstijgt waar mijn maag van omkeert. Ik zet een raampje open, om even op adem te komen. Dan pak ik de zware kattenbak, kantel hem boven de vuilnisbak en kieper het ding leeg. Even lijkt het goed te gaan, maar met een plof zakt de vuilniszak als een mislukte pudding ineen in de vuilnisbak, een stofwolk stijgt op waardoor mij het zicht ontnomen wordt en terwijl ik mijn evenwicht probeer te bewaren voel ik het strooigoed op mijn sloffen storten.

Illustratie: Esther Walter

Dankzij een bruisende cocktail van verscheidene schoonmaakmiddelen blinkt de keukenvloer als nooit tevoren. In een nieuwe vuilniszak heb ik de oude met grote nauwkeurigheid overgegoten. Ik loop naar de wc om te plassen. Daar word ik verwelkomd door een familiaire walm. Met ingehouden adem doe ik de deksel omhoog en zie daar drollen van verschillende data en afkomst rond elkaar drijven in een bassin dat net niet over de rand druipt. Ik trek twee plastic zakken over mijn arm en met ingehouden adem, terwijl het bruine water over mijn sloffen klotst, boor ik mij een weg door de poel des onheils. Ik stel mij voor dat ik een boer ben die een kalf ter wereld laat komen, terwijl ik met mijn plastic vuist tast naar de beruchte bocht waar de boosdoener zich moet bevinden. Met een enorme bal van papier en stront komt mijn hand weer omhoog en in een gulzige draaikolk wordt het bassin ingeslikt. De bal deponeer ik samen met de plastic tassen in de vuilniszak. Dan ga ik een nieuwe cocktail brouwen, het kleine kamertje is er aan toe.

Terwijl ik mijn handen voor de tiende keer was, hoor ik mijn dochter een gesprek voeren met haar konijn. Ik heb maar geluk gehad dat zij niet eerder wakker is geworden, want met haar in de buurt had ik deze middag nooit goed kunnen coördineren. Ik loop naar boven en steek lachend mijn hoofd om de deur. Annika kijkt mij aan en vat in één woord samen wat mijn neus ook wel vermoedde: "Poep".

Er zijn poepluiers en er zijn poepluiers. De eerste categorie houdt de materie netjes binnenboord. De tweede categorie overstijgt de luier zelf. Dan speelt de bui van de luierdrager nog een grote rol bij de moeilijkheidsgraad van het verschonen. Blijft het kind in kwestie rustig op de rug liggen, dan zijn de meeste complicaties bij voorbaat al vermeden. Is het kind echter in een beweeglijke bui, of wil het domweg niet meewerken, behoed u dan voor stront aan de knikker. Annika laat zich door haar moeder, oma’s en oppassen doorgaans rustig verschonen en lijkt haast uitsluitend aan luiers uit de eerste categorie te doen, maar voor haar vader maakt ze graag een uitzondering.

Annika en ik staan samen onder de douche, met een washandje schrob ik de fecaliën van haar rug en uit mijn baard. Op de wasmand ligt een stapel besmeurde kleding. Haar kleding, mijn kleding, kleding uit onze kledingkast waar zij al gierend van de pret is ingedoken. Ik zal zo een nieuw sopje moeten maken, want de achtervolging heeft zich via stoelen en muren door het hele huis afgespeeld.

"Ik ga vanavond naar een zeer belangrijke bijeenkomst: Denkers van Morgen", zeg ik tegen mijn vriendin.
Zij schenk zichzelf een glas wijn in. Annika ligt op bed en het huis is brandschoon. Tenminste, het is zo schoon als het vanmorgen was.
"Huh?" zegt ze, "O ja, je had die uitnodiging natuurlijk gekregen."
"Wat weet jij daarvan?"
"Ja, lief, wat denk je nou, je weet toch dat ik al maanden bezig ben met de organisatie van die avond?"
Mijn vriendin organiseert ook zoveel. Ik organiseer alleen het huishouden.
"Ik heb ook geopperd om jou uit te nodigen. Dat leek me wel wat voor een luchtig geluid en dan kom jij ook eens de deur uit. Maar goed, had je natuurlijk eerder moeten laten weten dat je wilde komen, het is nu te laat om een oppas te regelen."
Ik kijk naar de moeder van mijn kind en vraag me opeens af of zij meer verzadigde melkvetten eet dan vroeger.
"Iets anders," zegt ze, "Wil jij die vuilniszak even wegbrengen? Je weet dat ik het niet prettig vind als dat in de gang staat wanneer ik thuiskom."

Zwijgend pak ik het loodzware ding en loop naar de trap die wij met de buren delen. Op de derde trede begint de zak te scheuren. Terwijl een lawine van luiers, papier, drollen en kattengrit naar beneden stort, vindt op het kruispunt van mijn creatief en reflexief denken een kettingbotsing plaats.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Briefwisseling Ettie en Jochum - Brief 2

Wie wil nou een slachtoffer zijn?

Jochum ontving een brief van Ettie over zijn nooit-verstuurde brief aan zijn jeugdliefde. Ettie vindt dat Jochum de vrijheid van de queeridenteit niet goed beschrijft. Hij besluit Ettie een brief terug te sturen en op haar kritiek in te gaan. Lees meer

Briefwisseling Ettie en Jochum - brief 1

Het privilege van lesbisch-zijn

Een nooit verstuurde brief die door Jochum Veenstra op Hard//Hoofd gepubliceerd werd, begon een eigen leven te krijgen in het hoofd van Ettie, die niet zo goed wist wat ze ervan moest vinden en er toen maar over besloot te schrijven. Het resultaat is een niet-verstuurde brief die ze toch besloot op te sturen. Lees meer

Niet aan denken

Niet aan denken

Aan de feesttafel zoekt Aafke van Pelt tussen de koetjes en kalfjes naar het contrast, de diepere laag in het banale. Lees meer

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Voor ‘Ssst’, het voorjaarsnummer van 2025 van Hard//hoofd, zijn we op zoek naar illustrator die de cover van ons magazine willen maken. Lees meer

Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Martine Bontjes doet verslag van een zoektocht naar duurzaamheid tijdens kunstresidentie SOPRA SOTTO. Lees meer

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Op het moment dat je overweegt om iets te zeggen, hoor je: ‘Ssst!’ Wie fluistert dit naar je, en waarom? Fantaseer je met ons mee? Dien uiterlijk 24 augustus 2024 een pitch in voor het magazine ‘Ssst’! Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Hanane El Ouardani (1994) is de fotograaf van het prachtige, nieuwe kunstwerk dat de kunstverzamelaars van Hard//hoofd thuis gaan ontvangen. De foto komt uit de serie The Skies are Blue, the Walls are Red (2018) en Jorne Vriens (onze Chef Kunst) heeft El Ouardani geïnterviewd over haar werk. Zij gaan met elkaar in gesprek over hoe zij als fotograaf te werk gaat, hoe deze foto tot stand is gekomen en praten over smaak, tegenstellingen en het hervinden van thuis. Lees meer

Galatea 1

Galatea

Een bezoek aan een Airbnb aan zee blijkt ook een bezoek aan asfalt, beton en een cementfabriek te betekenen. Andrea Koll plaatst dit beeld in dit door haar zelf geïllustreerde, tweestemmige gedicht tegenover het beeld van de door Pygmalion uit ivoor gemaakte Galatea. Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst 7

Dit maakten onze 1.660 kunstverzamelaars mogelijk in 2023

Kunstverzamelaars dragen bij aan onze missie om nieuw talent te ondersteunen. We leggen graag uit hoe we de donaties in 2023 hebben besteed. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer