Foto: Occupy Princeton

Wie slaagt aan Princeton, hoeft zich geen zorgen te maken over zijn toekomst. Occupy Princeton wil dat aanpakken." />

Foto: Occupy Princeton

Wie slaagt aan Princeton, hoeft zich geen zorgen te maken over zijn toekomst. Occupy Princeton wil dat aanpakken." />
Asset 14

Occupy Princeton

Occupy hield in 2011 lang stand. De winterkou en ingrijpen van de verschillende overheden maakten een voorlopig einde aan de actieplannen van de wereldwijde beweging. Wellicht één van de opmerkelijkste splintergroepen is Occupy Princeton - want als één gemeenschap niet te lijden heeft onder de recessie dan is het die in de welvarende studentenstad. Esther Wertwijn ging voor hard//hoofd op zoek naar de drijfveren van Occupy Princeton.

De perspectieven voor de Amerikaanse werkgelegenheid zijn somber, vooral voor hen in de midden- en arbeidersklasse. Het gemiddelde inkomen ligt laag en het baanaanbod is sterk gekrompen. Sommige Amerikanen zijn al zo lang werkloos dat ze niet meer in aanmerking komen voor een uitkering of zorgverzekering. President Obama heeft op 5 december jongstleden de Senaat gevraagd de voorwaarden voor het krijgen van een uitkering te versoepelen en de inkomstenbelasting te verlagen.

Voor de staat New Jersey is Obama's voorstel wellicht niet meer dan een druppel op de gloeiende plaat. De staat bungelt onderaan de nationale werkloosheidsladder en een uitkering blijkt vaak niet voldoende om de maandelijkse kosten te dekken. Het New Jersey Policy Perspective - een non-profit organisatie die onderzoekt de lokale effecten van economisch en politiek beleid onderzoekt - maakt bekend dat de gemiddelde werknemer in New Jersey er slechter aan toe is dan rond de eeuwwisseling. Sinds 2000 is het aantal mensen dat in New Jersey onder de armoedegrens woont met een kwart miljoen gestegen. Deborah Howlett, voorzitter van de NJPP, typeert het tijdperk 2000-2010 als een 'verloren decennium': de vooruitgang van de rijke jaren 90 zijn teniet gedaan door verspilling, overmoed en wanbeleid. Een stelling waarin je de zorgen van de Occupy-beweging hoort resoneren.

One percent

Om de herinnering nog even op te frissen, Occupy Wall Street is een beweging die ontstaan is op 17 september 2011 in New York als protestactie tegen de buitenproportionele invloed die banken in de politiek hebben en de rol van Wall Street in het ontstaan van de huidige economische crisis. De beweging heeft zich inmiddels verspreid over meer dan honderd steden in de Verenigde Staten en ook in Europa zijn er protestacties begonnen die de naam 'Occupy' dragen.

Opvallend genoeg heeft Occupy zich óók gemanifesteerd in het enige deel van New Jersey waar de meeste inwoners zich tot de welvarende 'one percent' rekenen: Princeton. Het stadje telt 30.000 inwoners, de huizen zijn er groot, de winkels hip en duur; je kan er op vijf verschillende plekken sushi eten en deze wegspoelen met een fles uit één van de vier wijnspeciaalzaken. Blootstelling aan dichtgetimmerde ramen van door de bank opgeëiste woningen is hier gering. Dit in tegenstelling tot de hoofdstad van New Jersey, Trenton, waar de ene na de andere zaak vanwege faillissement gesloten is. Het maakt je nieuwsgierig naar wat Occupy Princeton te melden heeft.

Tijdens de eerste general assembly van Occupy Princeton is het koud en donker. Voor de ingang van de kantine en studentencultuurcentrum Frisk scandeert een groepje van zo'n zeventig studenten hun zorgen. Ze zijn opgewekt en vol energie. Ze hebben zich ten doel gesteld hun medestudenten bewust te maken van de verdeling van kansen in het huidige onderwijssysteem, de verspilling van talent door intensieve werving voor Wall Street en de eigen apathische houding die de Princeton-student aangaande dit soort zaken typeert.

Foto: Occupy Princeton

Recruitment

Dat veel studenten hun carrière vervolgen in de financiële wereld wordt deels verklaard door de wens de eigen toekomst zeker te stellen. Natuurlijk spelen er op een high-brow universiteit als deze ook zaken als groepsdruk en status mee. Voor wie dan nog twijfelt zijn er enorm veel recruiters actief binnen de Ivy League om vers afgestudeerden met verleidelijke startsalarissen over de streep te trekken. Hoewel de meesten hun studie niet beginnen met de intentie te eindigen in de poel van J.P. Morgan of Goldman Sachs, startte bijna 30% van de afgestudeerden in 2009 en 2010 een loopbaan in het bankwezen. Op andere universiteiten, zoals Harvard en Brown University, zijn er studenten opgestaan om tegen deze zogenaamde 'brain drain' te protesteren. Een grote groep studenten van Stanford hebben een petitie ondertekend waarin het afromen van de getalenteerde studenten binnen de Ivy League ten behoeve van de financiële sector wordt bekritiseerd.

Op Princeton heeft tot nog toe niemand zich openlijk achter deze kritiek geschaard. De Occupiers pogen daarom hun medestudenten op de morele verantwoordelijkheid te wijzen die komt met een bevoordeelde positie als die van hen. Princeton is immers een universiteit " In the Nation's Service and in the service of all Nations". Als je de selectiecriteria bekijkt waarmee het zogenaamde kaf van het koren wordt gescheiden bij de eerste aanmelding begrijp je pas de morele lading van deze uitspraak. Hoge cijfers brengen je ver, tenminste als je op een middelbare school hebt gezeten van enige allure. Sommige studenten hebben het geluk om een familielid te hebben die zich tot de alumni van de universiteit rekent ('legacy'). Anderen komen binnen op basis van de 'extra-curricular activities' waarmee ze hun high-school jaren hebben gevuld. Een intelligente tiener met puissant rijke ouders en een debatclub op haar curriculum wordt sneller geaccepteerd dan een evenzo intelligente tiener die genoodzaakt was haar vrije tijd te steken in een bijbaantje bij de Wallmart.

Veel getalenteerde kinderen worden zo al vroeg in de wiek van hun mogelijkheden gekort. Terecht steekt het Occupy Princeton dat er door studenten zo makkelijk wordt omgesprongen met de waardevolle opleiding die de universiteit biedt. Men geeft zich te makkelijk over aan het goed verkochte idee dat succes een snelle carrière met veel poen omvat. Wat dit betreft staat deze problematiek model voor de problemen binnen de Verenigde Staten - en wellicht in de hele westerse wereld. Wat te denken over een systeem dat het goedkeurt dat die bedrijven die zo onvoorzichtig zijn omgegaan met de welvaart van velen, de eerste keuze hebben bij het werven van America's finest? Wat te denken van de heersende mentaliteit onder een groot deel van Princetons afgestudeerden dat de vruchten heeft geplukt van een bevoorrechte positie, maar de waarde hiervan niet inziet?

Verkiezingsjaar

Occupy's kritiek komt op een zeer interessant moment, namelijk een jaar voor de verkiezingen die, zoals het er nu uitziet, wel eens Amerikaans spectaculair zouden kunnen worden. We moeten natuurlijk nog bezien welke kaart de republikeinen zullen spelen uit hun tot nog toe middelmatige hand. Daarbij is het politieke klimaat in Amerika op het moment zeer gepolariseerd wat de kans op daadwerkelijke en systematische verandering op de korte termijn verkleint. De hoop is dan ook dat Occupy - en niet alleen Occupy Princeton - haar bezwaren op de politieke agenda krijgt voordat de strijd losbarst in de voorverkiezingen komend voorjaar. Dit zal lastig zijn gezien de acties die tegen de activisten genomen worden. Ook in Boston zijn tientallen Occupiers opgepakt en hun kamp ontruimd. Alleen als Occupy zich een stem verwerft in het politieke debat, zoals de Tea Party binnen het Republikeinse kamp, bestaat de kans dat het politieke klimaat afdoende wordt opgeschud.

Aan de andere kant zou je je kunnen afvragen in hoeverre Occupy daadwerkelijk de problemen van de 99% behartigt. Vermoedelijk hebben de 250.000 nieuwe armlastigen in New Jersey liever morgen een baan dan een langdradig moreel debat. Dit legt de vinger op de zere plek van het gebrek aan constructieve daadkracht van Occupy in het algemeen. Een revolutie kan alleen ontketend worden wanneer je de aantallen, of je voeten stevig in de politieke aarde hebt. Gebruik maken van je vrijheid van meningsuiting is niet voldoende. De kritiek is terecht, maar zonder zicht op een werkbare oplossing grijpt de onderkant van de 99% er alsnog naast.

Dit is een gastbijdrage van Esther Wertwijn. Esther heeft filosofie gestudeerd en verblijft momenteel in Amerika.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 1

Een radslag weg

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een Ottolenghi-recept uit te proberen of de badkamer opnieuw te betegelen. Lees meer

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Kosmische Mixtape 1

Kosmische Mixtape

Een playlist met kosmische muziek om onze themaweek uit te luiden in stijl! Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

De droomwereld van Maaike Fransen

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 1)

Er is geen samenvatting, omdat dit een beveiligd bericht is. Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Azul

Azul

'Azul', een kort verhaal van Nora van Arkel, verkent de uitwassen van een driehoeksverhouding. Hoe verwerk je verlies wanneer je aan de kant bent gezet? Lees meer

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Wie leest er tegenwoordig nog een horoscoop om te weten wat de dag, de maand het jaar je brengt? Nou, best veel mensen dus. Het is zelfs een wereldwijde trend. Ook Else Boer geeft toe regelmatig de astrologie in te duiken. Op zoek naar een verklaring gaat ze na wat astrologie de moderne mens kan bieden. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Hard//hoofd gaat op een ruimte-odyssee

Hard//hoofd gaat op een ruimte-odyssee

Tijdens de Kosmische week stijgen we duizenden kilometers boven het aardoppervlak uit, om daar te reflecteren op het heelal en op onszelf, op de astrologie en op onze omgang met de aarde. Lees meer

 De ene bij is de andere niet

De ene bij is de andere niet

Wat als de ene bijensoort (onze geliefde honingbij) 299 andere bijensoorten verdrukt? Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers zo goed mogelijk kunnen ondersteunen. Een niet-commerciële vrije ruimte als Hard//hoofd is in deze tijd bijzonder, en jouw steun hieraan is onmisbaar. Als je vóór 1 juni aanmeldt dan ontvang je als dank een kunstwerk van Raquel van Haver en mag je gratis naar ons jubileumevenement. Sluit je nu aan bij Hard//hoofd!

Meer info