Asset 14

Naar de kerk (II)

Nikki is niet gelovig. Toch gaat ze sinds kort iedere week naar de kerk, steeds naar een andere. Op hard//hoofd doet ze verslag van haar zondagen.

Tien uur ’s ochtends klinkt als een heel schappelijke tijd, tot de wekker zondagochtend om kwart voor negen af gaat, en ik me nog moet haasten om op tijd te komen ook. Is het acceptabel om te laat binnen te komen? Ik weet het niet, want mijn vorige keren werd ik geëscorteerd naar de dienst, en wie in een groep komt, hoeft niet bang te zijn dat er naar haar alleen gekeken wordt. Ik zit op de fiets me zorgen te maken of ik wel op tijd bij de Nicolaikerk zal komen, als ik de klokken van een kerk om de hoek hoor luiden. Waarom ga ik niet naar die kerk? Als ik God wil vinden, moet ik dan niet gewoon antwoorden als ik geroepen word?

De Gerardus Majella parochie is volledig opgebouwd uit bruine bakstenen die de zaal een donker en sober uiterlijk geven. Twee kleine meisjes in witte monnikenjurken geven me het programma voor vandaag. ‘Deze heb je ook nodig,’ zegt het meisje, als ze me een Laus Deo (boekje met kerkliederen) aanreikt. Ik ga zitten op een van de houten bankjes met knielplanken eraan bevestigd (in tegenstelling tot wat mijn protestantse oma vroeger zei, weten katholieken wel degelijk wat lijden is). Jezus hangt, misschien wel twee meter groot, aan het kruis en kijkt op ons neer. Het verbaast me hoeveel jonge mensen, allochtonen en kleine kinderen ik zie. Maar in deze kerk geen nieuwsgierige blikken: iedereen die binnenkomt gaat zitten, richt zijn hoofd naar beneden en wacht tot de stoet arriveert. Een echte stoet, met een bisschop, paarse jurken, wierook en kinderen als assistenten.

Illustratie: Liesbeth de Feyter.

Ik blijf me verbazen over de rituelen. Zo zijn er niet alleen de paarse jurken en de bisschop met zijn mijter die hosties uitdeelt, maar ook het herhaaldelijke buigen voor een tafel met kaarsen en een boek (een heilig boek, natuurlijk, maar toch een boek). Veel meer dan de vorige keren dwalen mijn gedachten telkens weer af, naar dingen waar ik nu echt niet aan wil denken. Of de bisschop homo is (zijn accent is wat verwijfd), of hij zich aan het jongetje naast hem zou vergrijpen, maar ook dat de billen van mijn voorbuurman mooi uitkomen als hij zo gehurkt op zijn knieën zit. De associatie met seks ligt op de loer, zeker omdat het met zoveel verkleedpartijen en mystieke Latijnse teksten gepaard gaat.

‘Voordat we beginnen, laten we een moment nemen om te erkennen dat we tekort schieten in onze relatie met God en met onze medemens.’ We bidden. Er schuilt vrijheid in deze erkenning van falen, een vreemdsoortige veiligheid in toegeven dat het je niet lukt altijd maar een goed mens te zijn – die verdacht veel doet denken aan de overgave van seks, en de BDSM-variant in het bijzonder. Nee, ik ben niets waard, neem mij, straf mij, houd desondanks van mij. Maar ik kan er niet alleen maar om lachen. Het doet iets met je om steeds te herhalen dat je een slecht mens bent. Why so serious? Als iedereen tekortschiet, is dat toch geen zonde meer? Je leeft, je maakt fouten, dat hoort er allemaal bij.

We passen als mensen nou eenmaal niet binnen deze perfecte structuur. Kijk naar de baby, die het op een huilen zet. Een meisje voor me draait zich tweemaal geërgerd om, geeft de ouders een afkeurende blik. En ik, op mijn beurt, veroordeel haar in gedachten. Ik veroordeel degene die veroordeelt, dat verheft mij nergens boven, het verpest alleen m’n humeur. Het lukt me vandaag niet me open te stellen. Ligt het aan mij, dat ik hier iets ben komen zoeken, terwijl ik me voorgaande keren altijd liet verrassen? Of is het gewoon de kerk, dat deze dienst niet bij me past? Ik weet niet hoe ik een kruis moet slaan en het idee van de hostie staat me, zonder dat ik weet waarom, enorm tegen. Als ik zelf nauwelijks meedoe, hoe kan ik dan verlichting verwachten?

Op de communie volgen de mededelingen: de lezingen die deze week op stapel staan in het Leerhuis en het project met weeskinderen in Armenië. De dienst wordt besloten, en iedereen staat op. Een half uur geleden schudden we elkaar nog de hand en wensten elkaar ‘De zegen van Christus’, nu staan de mensen om mij heen zwijgend op en verlaten de kerk. Bij de deur staat de bisschop. Hij knikt, lacht, en wenst me een gezegende zondag. Inmiddels is het gaan regenen.

Nikki Dekker is dichter en redacteur bij vpro.nl en vpro.nl/boeken.

Mail

Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
 Mag ik dan niks meer zeggen?

Mag ik dan niks meer zeggen?

'De vrije uitwisseling van informatie en ideeën, de levenslijn van een liberale samenleving, wordt met de dag verder ingeperkt', vonden zo'n 150 prominenten in een publieke aanklacht tegen de 'cancel culture'. Kritiek op de brief liet niet lang op zich wachten. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Beter laat dan nooit

Beter laat dan nooit

Deze week worden we blij van bijdehante teksten en goede interviews, en stil van een website over Srebrenica. Lees meer

Wat heeft een mens aan een miljard?

Wat heeft een mens aan een miljard?

Wie de vermogensongelijkheid in Nederland aan de kaak stelt, hoort regelmatig: ‘Gelukkig zijn we geen Amerika. Daar is de rijkdom pas oneerlijk verdeeld!’ Dat klopt. Maar we staan wel op de tweede plek. Zo egalitair is ons land niet. Lees meer

Aantekeningen uit Aalten

Aantekeningen uit Aalten

Willemijn Kranendonk reflecteert in deze gedichtenreeks over koolmeesjes en eenzaamheid op haar verhuizing naar de Achterhoek. Lees meer

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: filosoof Aldo Kempen reageert op de reflecties van filosoof Miriam Rasch. Lees meer

Tip: Blijf even kijken

Welkom in mijn raamkozijn

Terwijl de anderhalvemetersamenleving op gang komt, kruipt Iris Blaak nog even achter haar spreekwoordelijke geraniums. Ze ontdekt: het lijntje tussen voyeurisme en nieuwsgierige interesse is flinterdun. Een tip om in het voorbijgaan niet te snel weg te kijken. Lees meer

Alles vijf sterren: 29

Verhalen voor aan de keukentafel

Deze week worden we blij van een documentaire over een Braziliaanse fotograaf, een bundel met spookverhalen en een heuse keukentafelpodcastquiz. Lees meer

 Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Meerkoeten blijken hun nesten maar wat graag te bouwen met ons corona-afval. Dat heeft voor-, maar vooral veel nadelen. Lees meer

Pleinvrees

Pleinvrees

Ezra Hakze onderzoekt in deze actuele gedichtenreeks verschillende ervaringen die te maken hebben met thuis zijn. Lees meer

Rueben Millenaar

“Excuses voor de slavernij? Moet ik me schuldig voelen?”

Overheidsexcuses zijn hét moment voor Nederland om het koloniale verleden eens recht in het gezicht aan te kijken, schrijft Lennart Bolwijn. Lees meer

 1

'Ik gebruik de toekomst, het verleden en het tijdloze'

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: illustrator Mans Weghorst reageert op de reflectie van animator Michael Dudok de Wit. Lees meer

TIP: Verander je perspectief

Verander je perspectief

De geschiedenis maar ook het heden lijken vaak een ver-van-ons-bed-show. Else Boer onderzoekt hoe je belangrijke gebeurtenissen pijnlijk dicht naar je toe haalt. Een tip om op zoek te gaan naar verhalen die je wereld- en zelfbeeld doen kantelen. Lees meer

 Vijftig jaar parade op de barricade

Vijftig jaar parade op de barricade

Vandaag precies vijftig jaar geleden liepen duizenden Amerikanen mee in de eerste Gay Pride Parade. Lees meer

 1

Met een liefdevolle blik

Deze week worden we blij van een documentaire over een Japanse oudtante, een datingshow op Netflix en een podcast over misdaad en alcohol. Lees meer

Vrije val

Vrije val

Een bekend gevoel voor velen: vastzitten op een feestje waar je niet wilt zijn. De vrouw in dit verhaal zoekt naar manieren om zichzelf en haar gebroken hart staande te houden in het nachtelijk gewoel. Lees meer

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Een promenade die oorspronkelijk naar de oprichter van het fort was vernoemd, kreeg niet lang geleden een nieuwe naam. Lees meer

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De tent die in 'A Show Off' hoog richting de hemel reikt, wankelt door overmoed. Als een stomme film waarbij de pianist in de zaal letterlijk de toon zette bij het filmbeeld, zo vallen beeld en geluid hier ook samen. Lees meer

Juist nu kan het straatbeeld anders 3

Juist nu kan het straatbeeld anders

In veertig tramhaltes verspreid over Den Haag is in plaats van reclame een kunstproject te zien van collectief Topp & Dubio. Lees meer

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Als iedereen zo graag met ‘homo’ wil schelden, laten we het dan ook als scheldwoord behandelen. Laten we voetbalwedstrijden stilleggen bij homofobe uitlatingen. Laten we druk uitoefenen op kranten die homofobe artikelen publiceren, schrijft Sebastiaan van der Lubbe. Lees meer

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Alex Philippa moet niks hebben van zij die het quarantaine-leven willen optimaliseren. Zelfisolatie is niet optimaal, maar onnatuurlijk en eenzaam. Lees Alex' tip over zelfbehoud in lockdown. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan