Asset 14

Naar de kerk (II)

Nikki is niet gelovig. Toch gaat ze sinds kort iedere week naar de kerk, steeds naar een andere. Op hard//hoofd doet ze verslag van haar zondagen.

Mail

Tien uur ’s ochtends klinkt als een heel schappelijke tijd, tot de wekker zondagochtend om kwart voor negen af gaat, en ik me nog moet haasten om op tijd te komen ook. Is het acceptabel om te laat binnen te komen? Ik weet het niet, want mijn vorige keren werd ik geëscorteerd naar de dienst, en wie in een groep komt, hoeft niet bang te zijn dat er naar haar alleen gekeken wordt. Ik zit op de fiets me zorgen te maken of ik wel op tijd bij de Nicolaikerk zal komen, als ik de klokken van een kerk om de hoek hoor luiden. Waarom ga ik niet naar die kerk? Als ik God wil vinden, moet ik dan niet gewoon antwoorden als ik geroepen word?

De Gerardus Majella parochie is volledig opgebouwd uit bruine bakstenen die de zaal een donker en sober uiterlijk geven. Twee kleine meisjes in witte monnikenjurken geven me het programma voor vandaag. ‘Deze heb je ook nodig,’ zegt het meisje, als ze me een Laus Deo (boekje met kerkliederen) aanreikt. Ik ga zitten op een van de houten bankjes met knielplanken eraan bevestigd (in tegenstelling tot wat mijn protestantse oma vroeger zei, weten katholieken wel degelijk wat lijden is). Jezus hangt, misschien wel twee meter groot, aan het kruis en kijkt op ons neer. Het verbaast me hoeveel jonge mensen, allochtonen en kleine kinderen ik zie. Maar in deze kerk geen nieuwsgierige blikken: iedereen die binnenkomt gaat zitten, richt zijn hoofd naar beneden en wacht tot de stoet arriveert. Een echte stoet, met een bisschop, paarse jurken, wierook en kinderen als assistenten.

Illustratie: Liesbeth de Feyter.

Ik blijf me verbazen over de rituelen. Zo zijn er niet alleen de paarse jurken en de bisschop met zijn mijter die hosties uitdeelt, maar ook het herhaaldelijke buigen voor een tafel met kaarsen en een boek (een heilig boek, natuurlijk, maar toch een boek). Veel meer dan de vorige keren dwalen mijn gedachten telkens weer af, naar dingen waar ik nu echt niet aan wil denken. Of de bisschop homo is (zijn accent is wat verwijfd), of hij zich aan het jongetje naast hem zou vergrijpen, maar ook dat de billen van mijn voorbuurman mooi uitkomen als hij zo gehurkt op zijn knieën zit. De associatie met seks ligt op de loer, zeker omdat het met zoveel verkleedpartijen en mystieke Latijnse teksten gepaard gaat.

‘Voordat we beginnen, laten we een moment nemen om te erkennen dat we tekort schieten in onze relatie met God en met onze medemens.’ We bidden. Er schuilt vrijheid in deze erkenning van falen, een vreemdsoortige veiligheid in toegeven dat het je niet lukt altijd maar een goed mens te zijn – die verdacht veel doet denken aan de overgave van seks, en de BDSM-variant in het bijzonder. Nee, ik ben niets waard, neem mij, straf mij, houd desondanks van mij. Maar ik kan er niet alleen maar om lachen. Het doet iets met je om steeds te herhalen dat je een slecht mens bent. Why so serious? Als iedereen tekortschiet, is dat toch geen zonde meer? Je leeft, je maakt fouten, dat hoort er allemaal bij.

We passen als mensen nou eenmaal niet binnen deze perfecte structuur. Kijk naar de baby, die het op een huilen zet. Een meisje voor me draait zich tweemaal geërgerd om, geeft de ouders een afkeurende blik. En ik, op mijn beurt, veroordeel haar in gedachten. Ik veroordeel degene die veroordeelt, dat verheft mij nergens boven, het verpest alleen m’n humeur. Het lukt me vandaag niet me open te stellen. Ligt het aan mij, dat ik hier iets ben komen zoeken, terwijl ik me voorgaande keren altijd liet verrassen? Of is het gewoon de kerk, dat deze dienst niet bij me past? Ik weet niet hoe ik een kruis moet slaan en het idee van de hostie staat me, zonder dat ik weet waarom, enorm tegen. Als ik zelf nauwelijks meedoe, hoe kan ik dan verlichting verwachten?

Op de communie volgen de mededelingen: de lezingen die deze week op stapel staan in het Leerhuis en het project met weeskinderen in Armenië. De dienst wordt besloten, en iedereen staat op. Een half uur geleden schudden we elkaar nog de hand en wensten elkaar ‘De zegen van Christus’, nu staan de mensen om mij heen zwijgend op en verlaten de kerk. Bij de deur staat de bisschop. Hij knikt, lacht, en wenst me een gezegende zondag. Inmiddels is het gaan regenen.

Nikki Dekker is dichter en redacteur bij vpro.nl en vpro.nl/boeken.

Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al tien jaar een vrije ruimte voor talentvolle makers. Elke dag verschijnen op onze site artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties. Zonder advertenties en helemaal gratis.

Maar zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Steun ons en ontvang speciaal geselecteerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Én een Hard//hoofd-tasje. Je eerste kunstwerk is van Hard//hoofd-maker Nastia Cistakova.

Steun ons
het laatste
 Zedenpolitie onder vuur

Zedenpolitie onder vuur

Toen de politie vier zedenverdachten voor een reconstructie meenam naar de plaats delict, probeerden die de agenten te overmeesteren. Bij de schermutseling die volgde kwamen alle verdachten om het leven. Het nieuws in beeld door Rueben Millenaar. Lees meer

Filmtrialoog: The Third Wife

The Third Wife

Redacteuren Oscar Spaans, Jihane Chaara en Kiki Bolwijn zagen in de bioscoop hoe in het Vietnam van eind 19e eeuw, de 14-jarige May de derde vrouw wordt van Hung, een steenrijke en veel oudere grootgrondbezitter. Lees meer

Voor Valentina Tereshkova

Voor Valentina Tereshkova

Merel van Slobbe schreef een gedicht over Valentina Tereshkova, walvissen en voor de laatste keer een kamer uitlopen. Lees meer

Lieve Mark 2

Lieve Mark

Jan Hamstra sneed zijn kijk op Zwarte Piet in hout voor zijn beeldkritiek 'Lieve Mark'. Hij neemt ons in sneltreinvaart mee door de geschiedenis van raciale karikaturen, en drukt premier Mark Rutte op het hart dat hij zich meer in die geschiedenis zou moeten verdiepen. Lees meer

Column: Ongehoorzaam watje 1

Ongehoorzaam watje

Iduna Paalman ziet de IDFA-documentaire Objector en denkt na over de mens in opstand. Lees meer

Engel

Engel

Door een bizar voorval raakt een man begaan met het lot van gevallen engelen. Vanaf dat moment merkt hij hun aanwezigheid overal op en smeedt een plan om ze te helpen. Lees meer

Hard//talk: Hoe (niet) te praten over mentale moeilijkheden

Hoe (niet) te praten over mentale moeilijkheden

Een label geeft een naam aan een ervaring, maar kan nooit een verklaring zijn voor waarom iemand, op dat specifieke moment in haar leven, die specifieke klachten heeft. Lees meer

Tip: Leren om het leren

Leren om het leren

Else Boer is het leren nog niet verleerd. Op YouTube is namelijk een schat aan smakelijke en nutteloze informatie te vinden, waar je toch een stuk wijzer van wordt. Een tip om eens wat te leren van de onvolprezen video-essays. Lees meer

Paw Patrol krijgt concurrentie

Paw Patrol krijgt concurrentie

De Australische hond Bear werd als puppy achtergelaten. Hij werd zelf gered, en sindsdien staat zijn leven in het teken van het redden van andere dieren. Het nieuws in beeld door Aida de Jong. Lees meer

Column: Een nieuwe man

Een nieuwe man

Trudy poetste haar tanden en dacht: 'als ik het nú niet probeer, hoeft het niet meer. Hoeveel jaar heb ik nog? Moet ik wachten tot ik achter een rollator loop? Tot ik mijn huis heb opgegeten? Nou dan!' Lees meer

Alles vijf sterren: Telefoonnamen, vloerkleden en Parijs

Gluren in Parijs

Deze week worden we blij van huizen kijken op Instagram, de Britse serie Catastrophe en oude Franse foto's in Foam. Lees meer

Vuur

Vuur

Eind deze maand verschijnt Max Hermens' chapbook Toch zonken ze niet. Lees hier alvast het korte verhaal ‘Vuur’, over een dochter, een werkloze vader en de krullende schilfers van een berkenbast. Lees meer

Mannelijkheid en de giftige erfenis van Wolkers

Mannelijkheid en de giftige erfenis van Wolkers

Gijsbert Pols herleest Wolkers' meesterwerk Turks fruit, en moet constateren dat de roman niets waarmaakt van de bevrijding die hem wordt toegedicht. Een bewerkt hoofdstuk uit Pols' nieuwe essaybundel 'Het onhoudbare midden'. Lees meer

Tip: Vraag het je filmpersonage 1

Vraag het je filmpersonage

'Hebben jullie wel eens goed geluisterd naar wat acteurs in films eigenlijk zeggen? En vooral ook hoe mooi ze dat in woorden weten te vangen?' Emma Stomp tipt de magie van dialogen. Lees meer

Meer bloed 2

Meer bloed

'Zoveel bloed, en toch zo onzichtbaar. Waarom telkens de hoop dat het niemand op zal vallen? ‘Ik ben ongesteld’ – wanneer leerden we dat dat beschamende woorden zijn?' Lees meer

Beeldbrekers (VII): 'Kunst en sport gaan ontzettend goed samen'

'Kunst en sport gaan ontzettend goed samen'

In deze serie interviewt Hard//hoofd beeldbrekers: mensen die het kunst- en cultuurveld openbreken en de spelregels veranderen. Aflevering 7: In een oude kogelfabriek op het Hembrugterrein is sinds deze zomer Het HEM te bezoeken, ‘een nieuw huis voor cultuur’. In gesprek met Laura Kemper. Lees meer

Automatische concepten 27

Ben je wel echt verslaafd aan je smartphone?

Dagelijks besteden we eindeloos veel tijd aan onze smartphones. Sommigen wijten dat aan een verslaving. Gatool Katawazi pleit ervoor dat we onze verantwoordelijkheid nemen voor dit gedrag, en spaarzaam om te springen met het woord 'verslaving'. Lees meer

Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

 Vega Whopperwolf

Vega Whopperwolf

Alsof je een hongerige wolf aan de soja krijgt, zo kun je de prestatie van De Vegetarische Slager zien. Het bedrijf verovert langzaam maar zeker de Europese markt voor vleesvervangers. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Red zaterdag onze democratie 1

Red zaterdag onze democratie

Als terrorisme en doodsbedreigingen niet meer worden geschuwd om een racistische traditie in stand te houden, is jezelf uitspreken niet meer genoeg, ziet Naomí Combrink. De vrijheid van vergadering en de democratie staan op het spel. Lees meer

Steun ons en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor talentvolle makers. Zonder advertenties en helemaal gratis. Dankzij onze kunstverzamelaars. Steun ons en ontvang speciaal geselecteerde kunstwerken. Én een Hard//hoofd-tasje. Je eerste kunstwerk is van Hard//hoofd-maker Nastia Cistakova.

Steun ons