Een kort verhaal naar aanleiding van een contactadvertentie." /> Een kort verhaal naar aanleiding van een contactadvertentie." />
Asset 14

Mild mild mild (kort bovenlijf)

mild mild mild

Het tapijt van de traptreden raakt bijna haar tenen bij iedere stap, als ze zachtjes haar sandalen neerzet. Ze loopt door zijn huis als een spook. Ze opent de deur van de badkamer. Het dienblad zet ze op een handdoek op de grond. Ze kijkt naar het ontbijt dat hij straks in zijn eentje op zal eten. Ze controleert de knoopjes van haar jurk. De bovenste knoop opent ze.

Dat ze zich onzichtbaar kon maken was iets waar hij aanvankelijk van schrok. Hoe ze plotseling bij hun tafeltje had gestaan om de bestelling op te nemen. Haar zalvende stem moest ze drie maal verheffen om de aandacht van hem en zijn moeder op te eisen. Terwijl zij hen informeerde over de dagschotel raakte haar heup zijn onderarm. Haar bovenlichaam had ze iets voorover gebogen, richting zijn moeder. Het was een houding alsof ze aanstalten maakte om te gaan zitten, naast hem. Hij hield haar in de gaten, de rest van de avond. Op fluistertoon vroeg hij zijn moeder of deze serveerster bij hem zou passen. Hij wist wat hij zocht en hij wist het precies. Hij houdt niet van verrassingen. “Ja”, zei zijn moeder, “dit zou haar kunnen zijn.”

Voor hem was het romantisch, haar toevallig ontmoeten na de contactadvertentie die hij een week eerder plaatste. De vier brieven, van Mariëtte, Dineke, Christine en Eva moest hij van haar weggooien. Hij stopte ze in de bovenste lade van zijn bureau, de lade die hij kan vergrendelen.

Een maand na hun ontmoeting, merkte hij dat zij steeds steunde als zij stilstond, geposeerd nonchalant. Dat ze op de bank haar ellebogen op haar knieën plantte of zich tegen hem vlijde. Maar vooral dat zij zich steeds vooroverboog naar restaurantgasten. Dat moest zij maar beter niet doen, had hij gezegd, dat zag er vreemd uit. Hij keek naar haar borsten terwijl hij het haar uitlegde. “Ik kan dat niet anders” zei ze. Het was het vreemdste antwoord. Op zijn stille verbazing vervolgde ze haar antwoord: “Er is iets met mijn rug.” Over lichamelijke gebreken en handicaps wilde hij niet moeilijk doen. Hij kon niet ontdekken wat er mis was met haar rug. Hij wist niet of het in de familie zat, want ze hield haar familie voor hem verborgen. Zij had hem met gezucht en gesteun kenbaar gemaakt dat ze liever niet wilde dat hij haar rug aanraakte. Soms als zij nog sliep tilde hij het dekbed op om naar haar rug te kijken. Tussen haar schouderbladen prijkten kleine blonde haartjes. Hij streelde voorzichtig haar rug van haar nek tot haar billen, tot hij aan haar ademhaling kon horen dat ze wakker werd.

Nu staat ze voor de deur van zijn slaapkamer. Ze weet dat hij een cadeau voor haar heeft meegenomen. Ze weet dat zijn cadeau in een soort doos past die hij gisteren uit zijn koffer heeft gehaald, toen hij dacht dat ze niet keek. Op de doos staat organic silk. Ze weet dat zij het hem niet makkelijk maakt. Het lijkt alsof hij niet door heeft dat zij haar grootste schaamte voor hem probeert te verbergen. Ze zou het wel los willen laten, zichzelf willen accepteren, misschien dat het ooit lukt, maar ze weet wat hij zoekt en ze weet het precies.

Voor hij naar de conferentie ging hadden ze ruzie gemaakt. Zij wil niet lepeltje-lepeltje liggen. Ze had hem van zich afgeduwd. Toen hij een tweede keer wilde proberen zijn lichaam om haar heen te vouwen had ze verzucht: “Het past niet. Misschien passen we niet bij elkaar.” Hij wist dat dit niet klopte. Haar donkerblonde haren tegen zijn borsthaar, haar sandalen naast zijn degelijke wandelschoenen, haar pruilmond op zijn ongeschoren wangen. Ze passen wel. Hij kroop naar de andere kant van het bed. De volgende ochtend hadden ze het snel goed gemaakt, hij moest zijn vliegtuig halen.

Ze zet het dienblad naast zijn bed. Ze wekt hem met een kus op zijn voorhoofd. Hij trekt haar terug in bed. De doos met het cadeau krijgt ze schoot. Terwijl ze aan het plakband pulkt, lacht hij naar haar “Ik hoop dat je hem mooi vindt”. In de doos ligt een jurk, paars en rood. Ze tilt de jurk aan de schouderbandjes op en houdt de jurk voor zich. Ze glimlacht onzeker. Dit is een test, denkt ze. Ze stapt uit bed, een voor een opent ze de knoopjes van haar oude jurk. Hij kijkt hoe zij zorgvuldig in de nieuwe jurk stapt, hoe ze hem omhoogtrekt, sjort om de bandjes om haar schouders te krijgen. De jurk klopt niet. Hij past niet. De taille van de jurk valt boven haar middel. Zij kijkt ernaar, probeert de jurk naar beneden te trekken, uit te rekken. Het is haar lijf dat niet klopt, haar bovenlijf is te lang en dat ziet hij nu. Beschaamd kijkt ze op. Ze voelt hoe haar keel zich vernauwt. Hij begrijpt wat er gebeurt, een moment wil hij overeind komen, protesteren, lieve dingen zeggen. Het heeft geen zin. Ze heeft gelijk: ze hadden het goed samen, bijna goed. Gelaten kijkt hij hoe ze stilletjes weggaat en heel zachtjes de deur achter zich sluit.

Langzaam eet hij het tweepersoonsontbijt op. Daarna loopt hij behoedzaam de trap af, naar zijn bureau. Misschien dat Dineke de jurk wel past.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijke relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Het Vertrek (4) - De stortbui

Het Vertrek (4) - De stortbui

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de vierde aflevering. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan