Een man heeft enthousiast gereageerd, maar komt van een koude kermis thuis." /> Een man heeft enthousiast gereageerd, maar komt van een koude kermis thuis." />
Asset 14

Beloning

Anna spit dagelijks kranten door, op zoek naar die kleine schreeuwen om aandacht: de contactadvertenties. Elke maand kiest ze een mooie uit en schrijft aan de hand daarvan een kort verhaal.

speel af tijdens lezen

Ze waren iemand kwijtgeraakt. De tweede. Hij was angstig van de groep weggerend. Ze begonnen met vijf en nu waren er nog drie over. Ze konden elkaar niet verstaan en het licht van zijn zaklamp, de laatste zaklamp, scheen steeds zwakker. Iemand met #6039216 op zijn borst gebaarde dat ze naar links moesten gaan. Een ander wees onophoudelijk met beide armen in de richting waarin nummer 6013049 zojuist was verdwenen.

Eerst was zijn grootste angst dat ze hen door lieten dolen tot er één iemand over was, een winnaar. Hij was bang dat hij die winnaar niet zou zijn. Dat hij geen leuke vrouwen zou ontmoeten. Inmiddels, misschien met het langzaam verdwijnen van het licht uit zijn zaklamp, was zijn grootste angst dat ze hier niet meer uit zouden komen.

“DOOR!” als een slag op zijn slaap klonk het bevel dicht bij zijn oor.

In zijn orthopedische helm was een koptelefoon bevestigd. Tussen de aanwijzingen van de witte jassen speelde een nummer nogal luid op repeat, alsof ze steeds opnieuw in de wacht werden gezet, aan hun lot over werden gelaten. Hij had proberen te tellen hoe vaak hij het hoorde, raakte steeds de tel kwijt. Hij kende het nummer niet, iemand zong: I believe I can Fly, I believe I can touch the sky... De helm hoorde bij het onderzoek, hadden ze hem uitgelegd.

Ze hadden geduld met hem gehad, koffie voor hem ingeschonken.

Hij zag hoe zijn lotgenoten eveneens ineen waren gekrompen door de schelle stem. Nummer 6093790 was gestopt met wijzen richting de duisternis. Nummer 6039216 drong nogmaals aan op links. Welk nummer hij op zijn borst droeg wist hij niet. Sometimes silence can seem so loud. De helmen verhinderden hen naar beneden te kijken. Mede daardoor, en door vermoeidheid, was hij al een aantal keer gestruikeld. But first I know it starts inside of me.

Het leek een geruststellende gedachte dat zij hem konden zien. De dames met de witte jassen die hem hadden gevraagd al zijn kleren in een locker te stoppen en een verklaring te ondertekenen, hielden hen in de gaten. Dat ze niet als beschermengelen op afstand afwachtten tot ze in moesten grijpen, was duidelijk geworden toen ze de eerste man waren kwijtgeraakt.

De enige man die hij zonder helm had gezien was een blonde man die zijn rechtermondhoek een stukje te ver optrok als hij lachte. De man dronk cappuccino en wilde de zegelring aan zijn linkerhand niet afdoen tijdens het onderzoek, daarover hadden de witte jassen nog overlegd, het was oké.

Terwijl ze door een witte jas werden begeleid naar het begin van het onderzoek, had de man met de zegelring voortdurend zijn hoofd geschud. Nadat de deur was dichtgegaan, klonk uit zijn helm geschreeuw. Een noodkreet die aanhield. De wachtmuziek was nog niet gestart. Nummer 6013049 had op de deur gebonsd, er zat geen knop of klink aan de binnenkant. Hij kon in het schijnsel van zijn zaklamp zien hoe de buikspieren van nummer 6038934 zich spanden voor zijn geschreeuw. Toen de deur niet werd geopend, het eerste bevel was gegeven “GA!” en de muziek was gestart, gingen ze. Hoofdschuddend liep nummer 6038934 mee, de duisternis in. I used to think that I could not go on. Hun zaklampen hadden ze gericht op de zwarte vloer die koud was aan hun voeten.

Hij had zich heldhaftig gevoeld. Als een speleoloog. Het leken, aan hun lichamen te zien, sterke mannen, die waren uitgekozen. Dit was niet een of ander simpel onderzoek, naar welke nieuwe ijssmaak mensen lekker vinden of waarom mensen altijd op het perron meelopen in de richting van een trein die bijna stilstaat. Hij maakte onderdeel uit van iets belangrijks, iets groots. De witte jassen hadden een zenuwachtige indruk gemaakt. Ze hadden charmant gegiecheld, terwijl hij zich uitkleedde. Eerst was hij bang dat hij een erectie zou krijgen in hun gezelschap, maar toen ze hem de helm toonden, was alle seksuele spanning meteen uit de lucht.

I see me running through that open door. Ze doolden nog niet lang door het duister, toen nummer 6038934 zijn zaklamp op de andere mannen had gericht. Eerst was het kruis van nummer 6013049 in een felle lichtbundel gehuld, die zijn blonde schaamhaar deed glinsteren in de duisternis. Daarna tastte nummer 6038934 hoofdschuddend het lichaam van nummer 6039216 af, om te eindigen met de zaklamp precies tegen het venster in zijn helm. If I can see it, then I can do it. Nummer 6013049 bevrijdde hem van het verblindende licht door zijn helm tegen de schouder van nummer 6038934 te beuken. Die probeerde zich te verdedigen door met zijn linkervuist met al zijn kracht uit te halen naar het hoofd van zijn aanvaller, waarmee hij zijn eigen hand tegen de plastic helm zo bezeerde dat hij op de grond viel, en ineenkromp. If I just believe it.

Als een rups die met een stokje is beroerd, zo kronkelde nummer 6038934 over de vloer. See I was on the verge of breaking down.

Hij had geschreeuwd in zijn helm. Hij wilde om hulp roepen. Hij kon het niet aanzien. I think about it every night and day. Hij had gezien hoe de blonde man met de tic en de zegelring zich had misdragen, maar dit verdiende hij niet.

Bij zijn val had nummer 6038934 zijn zaklamp laten vallen. De andere drie mannen liepen door met vier zaklampen. Hij hielp 6038934 overeind en rende achter de anderen aan. “DOOR!” had het geklonken, net als nu.

Het maakte niet welke richting. Het was aan iedere zijde, onder, boven, links en rechts pikdonker. There’s nothing to it.

Toch strompelden de drie blote mannen naar links.

Het was de derde keer dat hij in Groningen was. Hij had met zijn moeder een keer een pornografische fototentoonstelling het Groninger Museum bezocht. En vorig jaar had hij een internet date ontmoet op de Grote Markt, die hem meteen na het afscheid had gesmst: “was leuk maar geen helaas geen vonk!” Het had zijn erectie niet verslapt. Hij trok zich af in de wc van de trein terug naar huis.

But now I know the meaning of true love

De leuke vrouwen die op hem wachten, ergens bij de uitgang van dit onderzoek, zo stelde hij zich voor, die begon hij steeds heviger te haten. Zouden zij weten door welke duisternis zij doolden? Hij stelde zich voor dat deze “leuke vrouwen” samen met de witte jassen op een infrarood camera naar hen staan te kijken. Hij voelt zich kwetsbaar en naakt. Hij had condooms meegenomen in zijn jaszak, maar die zat nu in de locker. If I just believe it, there’s nothing to it.

Ze lieten hem voorop lopen, met de zaklamp. Hij scheen naar de vloer, zodat ze niet ergens tegen op zouden botsen of over struikelen. Ineens voelde hij hoe iemand achter hem zijn rechterhand vastpakte. De hand werd in een sterke greep omhoog gebracht, tot zich duidelijk de contouren van een witte deur konden zien. And life was nothing but an awful song. Hij liet zich voorover vallen om te gaan rennen, maar de hand griste de zaklamp en sloeg hem ermee op zijn achterhoofd, waar de helm hem niet beschermde. Het duizelde hem terwijl hij achterover viel.

Alles draaide, hij voelde hoe de grond bewoog onder het gewicht van de andere twee rennende mannen. Hij voelde een bons, nummer 6093790 was ook tegen de grond geknald. Hij sloot zijn ogen. There are miracles in life I must achieve. Hoe voelde hoe hij zijn bewustzijn verloor.

Hij hoefde geen enkele leuke vrouw meer te ontmoeten.

Hij geloofde dat hij kon vliegen.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Revolutie in kleine stappen

In plaats van te praten

Deze week worden onze redacteuren nogmaals blij van Micha Wertheim en vinden ze alternatieve wijzen om gesprekken te voeren (of juist niet). Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Inkijkjes

Inkijkjes

Deze week worden onze redacteurs blij van een documentaire over Egypte, een succesvolle Zoomvoorstelling en een geheime tuin. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Ongehinderd door waarheid

Ongehinderd door waarheid

Deze week werden onze redacteurs blij van alternatieve werkelijkheden. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vervolgzomer

Vervolgzomer

In de rubriek Luister Even vragen we Hard//hoofd-makers om een kort stukje audio te maken over de toekomst, wanneer er weer feest kan zijn, of reizen, of drukte. Het is een proeftuin voor het maken van audio, maar ook voor onze werkelijkheid. De eerste aflevering is van Annelies van Wijk. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Nieuws in beeld: Zij speelt met kanker (en wint)

Zij speelt met kanker (en wint)

Na de dood van een goede vriend en mentor, besloot een Tsjechische speltheoreticus haar kennis in te zetten in de strijd tegen kanker. Lees meer

Joost Oomen wil de maan bezielen 3

Joost Oomen wil de maan bezielen

Onlangs verscheen Het Perenlied, de eerste roman van Joost Oomen. Roos Wolthers ging met hem in gesprek over vrolijkheid en twinkelende schuimspanen. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers