Asset 14

Op golven van hartstocht

Welkom bij Mees Leest! Een rubriek waarin Mees een poging doet haar boekenkast te analyseren en de ongelezen exemplaren tracht door te ploeteren. Een eenmansboekenclub, met verhalen uit en over de werken die al dan niet per ongeluk op haar planken zijn terechtgekomen. Deze week aflevering 7:

Bouquetreeks – Op golven van hartstocht of Slaapverwekkend perfecte seksscènes voor de massa

Beffen, vingeren, pijpen, kut, pik: voor iemand wiens beau’s al een poos niet meer op twee handjes te tellen zijn kan ik toch echt wel heel slecht tegen het vocabulaire waarmee vrij normale seksuele handelingen doorgaans worden aangeduid. Sterker nog, hoe vaker ik die vijf woorden hier bovenaan de pagina zie staan, hoe meer ik probeer mijn ogen af te wenden. Ik ben niet gemaakt om die woorden uit mijn strot te krijgen. Liever spreek ik in keurig omslachtige termen als ‘logeren’. Een begrip dat het in combinatie met een pretoogje allemaal zegt. En zelfs het woord vrijen, door mijn generatie en masse verafschuwd, mag ik graag gebruiken. Ooit keek een man tot wie ik me aangetrokken voelde mij recht in de ogen en zei: “Wanneer gaan we eindelijk neuken?” Ik keek terug en zei niets. Ik wist: nu zou het in ieder geval niet meer gebeuren. Niet dat ik dat woord nooit kan verdragen, en voor sommige seks is ook echt geen andere formulering mogelijk, maar op die bewuste avond werd ik er eerder mistroostig dan opgewonden van. “Neuken is toch een beetje het lichaam van een ander gebruiken om klaar te komen”, zei een medestander aangaande het woord vrijen een keer. Bij mij roept het beelden op van twee lichamen die inspiratieloos keihard en snel tegen elkaar aan kletsen. Begrijp me niet verkeerd, een beetje elan is belangrijk, maar op geen enkel moment aspireer ik een seksleven dat nog het meest wegheeft van een middelmatige pornofilm.

Oké, geen pornofilms. Maar een Bouquetreeks, serieus?

In mijn boekenkast staan twee boeken uit de Bouquetreeks, waaronder het origineel getitelde Op golven van hartstocht. Ik had een paar jaar geleden bedacht dat het leuk zou zijn om erotische verhalen te gaan schrijven, en daar moest research voor worden gedaan. Dus leende ik dit boek dat op het kantoor van mijn toenmalige werk stond, hoogstwaarschijnlijk als grap van collegae onder elkaar. Hm. Nu ik er over nadenk heb ik het boek indertijd in feite gejat. Enfin, het stond al jaren onaangeraakt in de kast. Ik vond het wel een mooie afwisseling zo tussen de wereldliteratuur. Zoals corpsballen koketteren met Andre Hazes, zo pochte ik op subtiele wijze met deze volkse pulp.

En?

Op golven van hartstocht speelt zich af in Italië. De hoofdpersoon is een hele knappe archeologe, haar tegenspeler een beeldschone gespierde hertog. Ze komen elkaar tegen tijdens het opduiken van een schip. Water! Golven! Hartstocht! Maar dan zegt zij nee, hij overrompelt haar en zoent haar toch, dan zegt ze weer nee en dan gaan ze van bil. Zij probeert haar gevoelens te onderdrukken, hij is gepassioneerd en romantisch. Beiden zijn ze heel erg knap, ze komen de hele godganse tijd tegelijkertijd klaar, hun zoenen zijn de allerbeste ooit, zij is nog nooit in haar leven zo gebeft, hij heeft de mooiste piemel van de wereld, etc etc. GAAP. We weten allemaal hoe het er in het echte leven aan toe zou gaan. Dan was zij een frigide tuttebel en hij een irritante klefbek, en kwamen ze tegelijkertijd klaar maar alleen omdat haar orgasme werd gefingeerd. Zelfs de notoire metaforen en seksscènes waar deze boeken om bekend staan waren zo flauw dat ik er niet eens om kon lachen. De Bouquetreeks mag dan miljoenen huisvrouwen en middelbare scholieren behagen, mijn ding is het niet.

Wie kan volgens jou dan wél een goeie seksscène schrijven?

Een geile seksscène (oh god, geil, nog zo’n woord dat ik nauwelijks kan zeggen) is hier niet makkelijk te vinden. Dat neemt niet weg dat ze vaak toch de moeite waard zijn om te lezen, al is het alleen om de verveling weg te drijven. Elementaire deeltjes van Houellebecq vond ik persoonlijk zo tergend saai dat het niet lang duurde voor ik hele hoofdstukken oversloeg op zoek naar de seks: dan gebeurde er in godsnaam tenminste nog eens iets. Ook vroeger in de boeken van Giphart (die je mocht lezen voor je lijst!) en Zwagerman bladerde ik door naar de bedscènes. Maar eigenlijk zijn er maar twee boeken die echt een indruk hebben achtergelaten als het aankomt op seks: Turks Fruit van Jan Wolkers, en Le Philosophie dans le Boudoir van Markies de Sade. De eerste omdat zowel de mooie (fantastische, opwindende) als de gore kanten van seks zo levendig worden beschreven. De tweede omdat ik met opengesperde ogen las over incest, sodomie, en verkrachting.

Ik dacht dat je niet tegen obsceniteiten kon?

Beide boeken draaien niet bepaald om de brij heen, en toch vind ik in deze twee het taalgebruik niet aanstootgevend. Ook een vriendin die deze week - aangaande haar scharrel - smste: “Prachtpik btw!” maakte me vooral heel erg aan het lachen. Misschien is het gewoon tijd om de waarheid onder ogen te zien: schunnigheden zijn alomtegenwoordig, en erotische verhalen schrijven moet ik aan anderen overlaten.

In welk keurig gezelschap bevindt dit ondeugende boekje zich?

Vogelboek – Kerst Zwart
In dit boek staat een hoofdstuk met als titel ‘Het Mezenleven’ en het begint zo: "Een vrolijk volkje, die Mezen, brutaal, druk, altijd door miesperend en tingelend, nu fluisterend, ‘tsie-tsie-tsie-tsie’, dan flinker ‘pink-pink’. Overmoedig, lichtzinnig soms in hoge mate.” Verder is het geschreven door iemand die Kerst heet. Van zijn voornaam.

The King Arthur Flour Cookbook
Voorin dit boek staat geschreven door mijn lieve tante Kate:
Mees-
If you need love
Knead bread-
Kate, Christmas 1996.
Ik heb geen oven dus ik bak nooit brood, maar deeg is toch wel een ultieme stressknijpbal.

Alle mensen heten Janus – André Klukhuhn
Een zeer frequent bezoeker van het etablissement waar ik werk is de schrijver van dit magnum opus. Een vreselijk regenachtige vakantie zorgde ervoor dat ik ver kwam in zijn boek, maar uiteindelijk strandde ik toch omstreeks bladzijde 623. Toen de zon ging schijnen, vermoed ik.

Complete prose – Woody Allen
Ik heb geen enkele van Woody Allens klassiekers van voor 2008 gezien, maar dit boek was bijzonder hilarisch en ik had het in één vlucht van New York naar Amsterdam uit. Perfect.

Volgende keer: Mees Leest: Claude Levi Strauss - Tristes Tropiques
of Hoe antropologische klassiekers meestal de tand des tijds volstrekt niet doorstaan

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer