Asset 14

Op golven van hartstocht

Welkom bij Mees Leest! Een rubriek waarin Mees een poging doet haar boekenkast te analyseren en de ongelezen exemplaren tracht door te ploeteren. Een eenmansboekenclub, met verhalen uit en over de werken die al dan niet per ongeluk op haar planken zijn terechtgekomen. Deze week aflevering 7:

Bouquetreeks – Op golven van hartstocht of Slaapverwekkend perfecte seksscènes voor de massa

Beffen, vingeren, pijpen, kut, pik: voor iemand wiens beau’s al een poos niet meer op twee handjes te tellen zijn kan ik toch echt wel heel slecht tegen het vocabulaire waarmee vrij normale seksuele handelingen doorgaans worden aangeduid. Sterker nog, hoe vaker ik die vijf woorden hier bovenaan de pagina zie staan, hoe meer ik probeer mijn ogen af te wenden. Ik ben niet gemaakt om die woorden uit mijn strot te krijgen. Liever spreek ik in keurig omslachtige termen als ‘logeren’. Een begrip dat het in combinatie met een pretoogje allemaal zegt. En zelfs het woord vrijen, door mijn generatie en masse verafschuwd, mag ik graag gebruiken. Ooit keek een man tot wie ik me aangetrokken voelde mij recht in de ogen en zei: “Wanneer gaan we eindelijk neuken?” Ik keek terug en zei niets. Ik wist: nu zou het in ieder geval niet meer gebeuren. Niet dat ik dat woord nooit kan verdragen, en voor sommige seks is ook echt geen andere formulering mogelijk, maar op die bewuste avond werd ik er eerder mistroostig dan opgewonden van. “Neuken is toch een beetje het lichaam van een ander gebruiken om klaar te komen”, zei een medestander aangaande het woord vrijen een keer. Bij mij roept het beelden op van twee lichamen die inspiratieloos keihard en snel tegen elkaar aan kletsen. Begrijp me niet verkeerd, een beetje elan is belangrijk, maar op geen enkel moment aspireer ik een seksleven dat nog het meest wegheeft van een middelmatige pornofilm.

Oké, geen pornofilms. Maar een Bouquetreeks, serieus?

In mijn boekenkast staan twee boeken uit de Bouquetreeks, waaronder het origineel getitelde Op golven van hartstocht. Ik had een paar jaar geleden bedacht dat het leuk zou zijn om erotische verhalen te gaan schrijven, en daar moest research voor worden gedaan. Dus leende ik dit boek dat op het kantoor van mijn toenmalige werk stond, hoogstwaarschijnlijk als grap van collegae onder elkaar. Hm. Nu ik er over nadenk heb ik het boek indertijd in feite gejat. Enfin, het stond al jaren onaangeraakt in de kast. Ik vond het wel een mooie afwisseling zo tussen de wereldliteratuur. Zoals corpsballen koketteren met Andre Hazes, zo pochte ik op subtiele wijze met deze volkse pulp.

En?

Op golven van hartstocht speelt zich af in Italië. De hoofdpersoon is een hele knappe archeologe, haar tegenspeler een beeldschone gespierde hertog. Ze komen elkaar tegen tijdens het opduiken van een schip. Water! Golven! Hartstocht! Maar dan zegt zij nee, hij overrompelt haar en zoent haar toch, dan zegt ze weer nee en dan gaan ze van bil. Zij probeert haar gevoelens te onderdrukken, hij is gepassioneerd en romantisch. Beiden zijn ze heel erg knap, ze komen de hele godganse tijd tegelijkertijd klaar, hun zoenen zijn de allerbeste ooit, zij is nog nooit in haar leven zo gebeft, hij heeft de mooiste piemel van de wereld, etc etc. GAAP. We weten allemaal hoe het er in het echte leven aan toe zou gaan. Dan was zij een frigide tuttebel en hij een irritante klefbek, en kwamen ze tegelijkertijd klaar maar alleen omdat haar orgasme werd gefingeerd. Zelfs de notoire metaforen en seksscènes waar deze boeken om bekend staan waren zo flauw dat ik er niet eens om kon lachen. De Bouquetreeks mag dan miljoenen huisvrouwen en middelbare scholieren behagen, mijn ding is het niet.

Wie kan volgens jou dan wél een goeie seksscène schrijven?

Een geile seksscène (oh god, geil, nog zo’n woord dat ik nauwelijks kan zeggen) is hier niet makkelijk te vinden. Dat neemt niet weg dat ze vaak toch de moeite waard zijn om te lezen, al is het alleen om de verveling weg te drijven. Elementaire deeltjes van Houellebecq vond ik persoonlijk zo tergend saai dat het niet lang duurde voor ik hele hoofdstukken oversloeg op zoek naar de seks: dan gebeurde er in godsnaam tenminste nog eens iets. Ook vroeger in de boeken van Giphart (die je mocht lezen voor je lijst!) en Zwagerman bladerde ik door naar de bedscènes. Maar eigenlijk zijn er maar twee boeken die echt een indruk hebben achtergelaten als het aankomt op seks: Turks Fruit van Jan Wolkers, en Le Philosophie dans le Boudoir van Markies de Sade. De eerste omdat zowel de mooie (fantastische, opwindende) als de gore kanten van seks zo levendig worden beschreven. De tweede omdat ik met opengesperde ogen las over incest, sodomie, en verkrachting.

Ik dacht dat je niet tegen obsceniteiten kon?

Beide boeken draaien niet bepaald om de brij heen, en toch vind ik in deze twee het taalgebruik niet aanstootgevend. Ook een vriendin die deze week - aangaande haar scharrel - smste: “Prachtpik btw!” maakte me vooral heel erg aan het lachen. Misschien is het gewoon tijd om de waarheid onder ogen te zien: schunnigheden zijn alomtegenwoordig, en erotische verhalen schrijven moet ik aan anderen overlaten.

In welk keurig gezelschap bevindt dit ondeugende boekje zich?

Vogelboek – Kerst Zwart
In dit boek staat een hoofdstuk met als titel ‘Het Mezenleven’ en het begint zo: "Een vrolijk volkje, die Mezen, brutaal, druk, altijd door miesperend en tingelend, nu fluisterend, ‘tsie-tsie-tsie-tsie’, dan flinker ‘pink-pink’. Overmoedig, lichtzinnig soms in hoge mate.” Verder is het geschreven door iemand die Kerst heet. Van zijn voornaam.

The King Arthur Flour Cookbook
Voorin dit boek staat geschreven door mijn lieve tante Kate:
Mees-
If you need love
Knead bread-
Kate, Christmas 1996.
Ik heb geen oven dus ik bak nooit brood, maar deeg is toch wel een ultieme stressknijpbal.

Alle mensen heten Janus – André Klukhuhn
Een zeer frequent bezoeker van het etablissement waar ik werk is de schrijver van dit magnum opus. Een vreselijk regenachtige vakantie zorgde ervoor dat ik ver kwam in zijn boek, maar uiteindelijk strandde ik toch omstreeks bladzijde 623. Toen de zon ging schijnen, vermoed ik.

Complete prose – Woody Allen
Ik heb geen enkele van Woody Allens klassiekers van voor 2008 gezien, maar dit boek was bijzonder hilarisch en ik had het in één vlucht van New York naar Amsterdam uit. Perfect.

Volgende keer: Mees Leest: Claude Levi Strauss - Tristes Tropiques
of Hoe antropologische klassiekers meestal de tand des tijds volstrekt niet doorstaan

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer