Asset 14

reina de la moda of girl next door?

Tijdens de kroning van Willem-Alexander kijkt iedereen eigenlijk naar de jurk van Máxima. Sanne heeft haar nog nooit op echte smaak kunnen betrappen.

De Jurk. Er wordt volop gespeculeerd over Máxima’s kroningsjapon. Misschien wel weer een leren exemplaar, of zo’n lekker gekke set van Jan Taminiau. Of zou ze weer veilig kiezen voor Valentino? Hoewel ik Máxima bewonder om haar sartoriale durf (ze verscheen onlangs nog op het huwelijk van een Luxemburgse prins met een hoed die ironisch bedoeld móet zijn geweest), op echte smaak heb ik haar nog niet kunnen betrappen. Haar lievelingskleuren rood en camel neigen naar het vulgaire, en de malle gewaden waarin ze zich pleegt te hullen wanneer er ‘gala’ op het programma staat doen over het algemeen niets voor haar. En het zal wel aan mij liggen dat ik dat beroemde spijkerjasje gewoon Heel Erg Stom vond. Waar Max wel goed in is: casual. Op staatsbezoek in Mongolië werd ze gefotografeerd op een paard, in lange broek en overhemd. Je kunt het meisje wel uit Argentinië halen, maar als je het mij vraagt droomt Máxima er soms van om over de pampa's galopperen, compleet met sombrero de vaquero en een Javier Bardem-lookalike op haar hielen. Maar we dwalen af.

De Engelse kroonprinses lijkt het al beter te doen. Kate Middleton trouwde in Alexander McQueen en op de simpele doch hippe jurkjes waar ze een voorliefde voor heeft, ontstaat vaak een enorme run nadat zij ze gedragen heeft. Zelfs in het gangbare royal-kostuum van geruite mantels en matching hoedjes weet ze er nog iets van te maken, hoewel de typisch Britse tuttigheid er ook bij Kate met geen mogelijkheid uit te rammen is.

Voor echte royale stijl moeten we terug in de tijd. Twee van deze drie koninklijke stijliconen zijn, net als Max en Kate, zogenaamde burgermeisjes. Een snelle blik op sommige royals die nog echt afstammen van de oud-adellijke families leert ons dat het verdunnen van de genenpoel DNA-technisch gezien geen slecht idee is geweest. Want wanneer prinsen slechts met echte prinsessen mogen trouwen, is het resultaat (om maar een voorbeeld te noemen) onze eigen aanstaande koning. Geen groot licht, en al helemaal geen stijlicoon. Dus Max, presta atención.

Prinses Grazia van Monaco

Voordat Grazia met prins Rainier van Monaco trouwde was ze Grace Kelly, voormalig fotomodel en wereldberoemde Hitchcock-schoonheid in films als Rear Window en Dial M for Murder. Grace ontmoette Rainier op het filmfestival in Cannes, en in 1956 werd hun verloving bekendgemaakt. Gevraagd naar zijn reactie op wat de bruiloft van de eeuw werd genoemd, verklaarde Hitchcock blij te zijn dat “Grace zo’n mooie rol heeft gevonden”. Haar bruidsjurk werd ontworpen door een Oscarwinnende kostuumontwerpster uit Hollywood, Helen Rose. Hérmès vernoemde de Kelly-bag naar Grace, en tot haar dood in 1982 was ze immer onberispelijk elegant, zonder haar typisch Amerikaanse filmsterrenlook te verliezen. Hopelijk laat Máxima zich inspireren door de Amerikaans-Franse film Grace of Monaco, die volgend jaar uitkomt (met Nicole Kidman als Grace). Een beetje old Hollywood-glamour zal haar niet misstaan.

Máxima als Grace Kelly.

Wallis, Hertogin van Windsor

Technisch gesproken géén royal. Wallis – toen nog – Simpson veroorzaakte grote beroering toen ze in de jaren dertig de Britse kroonprins verleidde. Prins Edward, die altijd een voorliefde had voor getrouwde vrouwen, werd voor het eerst in zijn leven smoorverliefd toen hij de Amerikaanse ontmoette. Wallis was een echte golddigger, maar wel eentje met stijl – ze droeg bij voorkeur de surrealistische couture van Elsa Schiaparelli. Legendarisch Vogue-editor Diana Vreeland had in deze periode een lingeriezaak in Londen, en Wallis was een van haar vaste klanten. "My little lingerie shop brought down the empire," zou ze later trots in haar autobiografie schrijven. Met twee levende ex-echtgenoten was het namelijk ondenkbaar dat Wallis überhaupt aan het Britse hof ontvangen kon worden, en een huwelijk met de troonopvolger was al helemaal out of the question. 
Maar de prins, en latere koning Edward VIII, hield voet bij stuk. Na een regeerperiode van nog geen jaar abdiceerde hij, met een beroemde radiotoespraak: “I have found it impossible to carry the heavy burden of responsibility and to discharge my duties as King as I would wish to do without the help and support of the woman I love.” 
De twee trouwden in een kasteeltje in Frankrijk. Wallis droeg een simpele maar beeldschone blauwe jurk, en als “The Duke and Duchess of Windsor” leidden ze een nomadisch bestaan als internationale societyfiguren. Alleen jammer van hun sympathie voor het nazisme. Echte liefde! (Eventueel ter inspiratie voor de kostuums: Madonna’s geflopte biopic W.E..)

Máxima als Wallis.

Kirsten Dunst als Marie Antoinette

Niet het meest moderne voorbeeld van een kroonprinses met stijl, maar de Franse Dauphine mag toch niet ontbreken in dit rijtje. Voor het gemak beperk ik mij hier tot de Marie Antoinette uit Sofia Coppola’s film uit 2006, gespeeld door Kirsten Dunst. De kostuums in deze wat mij betreft zeer ondergewaardeerde film wonnen terecht een Oscar, en in een legendarische fotoshoot van Annie Leibowitz voor Vogue is goed te zien waarom. Dunst als Marie Antoinette lijkt een wandelende cupcake, in snoeperige pastelkleurtjes en de meest prachtige stoffen: zijde, fluweel en bont. De film is opgenomen in Versailles, maar het historische decor staat in scherp contrast met de ongebruikelijke soundtrack: New Order, The Cure en Siouxsie and the Banshees (jeugdsentiment voor Max!). Marie Antoinette was dan misschien geen staatkundig genie, maar als het om koninklijke stijl gaat is ze ongeëvenaard.

Máxima als Marie-Antoinette.

Fashion Queen?

Max is dan misschien geen stijlicoon, ze is wel een slimmerik. Nederlanders willen namelijk helemaal geen fashion victim als koningin. Milou van Rossum noemde Máxima in het NRC ‘fashion queen’, en in vergelijking met Beatrix, die al sinds 1954 hetzelfde kapsel heeft, is ze inderdaad een wonder van vernieuwing. Maar was Máxima zich daadwerkelijk gaan kleden in de allerlaatste couture, iets wat ze als vrouw-van-de-wereld misschien best had gewild, had men dat niet gewaardeerd. De gemiddelde Nederlandse vrouw wil Máxima juist zien als een soort vriendin, het type dat haar kinderen naar school brengt in een makkelijke spijkerbroek.

Maar als we dan per se door willen gaan met de farce die monarchie heet, mag onze koningin er dan misschien ook uitzien als een koningin? Wat meer tiara’s, bontmantels en gouden koetsen, por favor, en graag wat minder platte schoenen, bodywarmers en suffe kapsels. Te beginnen met de kroningsceremonie eis ik een meer koninklijke garderobe - wellicht kan er wat geschoven worden met de diverse budgetten. Koningin Máxima front row bij de Parijse modeweek: dát is pas PR.

Mail

Sanne Rispens

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer