Mees is openhartig en eerlijk - zeker nu ze zelf het onderwerp van de vraag is." /> Mees is openhartig en eerlijk - zeker nu ze zelf het onderwerp van de vraag is." />
Asset 14

Lieve vriend

Het leven blijkt is nog altijd zwaar en bij vlagen onbegrijpelijk. Elke dag weer worstelt de mensheid met het bestaan en aan het eind van de dag lijken er alleen nog maar meer vragen bij gekomen te zijn. Gelukkig is Mees terug om in haar tweewekelijkse vragenrubriek de dilemma's van de moderne mens op te lossen. Heb jij ook een prangende kwestie? Leg het Mees voor en wie weet krijg je volgende keer antwoord: mail naar mees@hardhoofd.com of vul onderaan het anonieme formulier in. Altijd al een tête-à-tête met onze eigen ervaringsdeskundige gewild? Doneer dan 150 euro aan onze crowdfunding-actie op Voordekunst en krijg een uur durende privésessie met Mees. Groepen zijn natuurlijk ook welkom!

----

Lieve Mees,
Lang lang geleden (begin jaren '80), ja ik ben een ouwe man onderhand, kocht mijn moeder mijn eerste paar Vans. Niet omdat ik een hippe vogel was of wilde zijn, maar omdat ik skater was (en nog ben). Het toffe in die tijd was dat bijna NIEMAND Vans droeg en dat alle Vans dragers skaters, BMX-ers en of muzikanten in een punk band waren. Het skate-wereldje was klein en je was een outcast. Heerlijk! Tot mijn grote schrik draagt nu iedere tutmuts en hipster Vans en is de lol er voor mij echt af. Waar is het mis gegaan Mees. Waarom wil iedere fashion-victim Vans.

Liefs

L.S.,
Je houdt er voor een oude man nogal kinderachtige opvattingen op na. Bovendien heb je niet goed opgelet: alle alternatieve kledingstijlen worden op den duur hip. All Stars, flanellen ruitbloezen, Iron Maiden-shirts, truckerspetten. Van serieus naar ironisch en weer terug naar serieus. Inmiddels moet je toch wel hebben geleerd dat het onmogelijk is om er een originele stijl op na te houden. Dat is niet erg, want zo belangrijk is het niet om schoenen aan te hebben die alleen jij en je skatervriendjes dragen. Doe niet alsof je zelf het fashion victim bent. Herinner je liever waarom skaters echt tof zijn. Niet omdat ze Vans dragen, of omdat ze een ollie kunnen (sorry ik ken echt geen andere tricks, een ollie is vast net zoiets als aan een balletdanseres vragen of ze even een plié doet), of omdat ze bier drinken op straat. Skaters zijn gaaf – en aantrekkelijk – omdat ze zich niets aantrekken van de rest. En mocht je dat niet kunnen, dan zijn er altijd nog Etnies - vooralsnog geen hipster mee gezien.

----

Lieve Mees,
Kun jij me vertellen hoeveel je moet inschikken voor een vent? Mijn vriendinnen leggen het aan met mannen die in míjn kont knijpen, aanrommelen terwijl ze getrouwd zijn of maanden of zelfs jarenlang moeilijk doen over bindingsangst. En daar pas ik voor! Ik zal wel de enige vrouw op aard zijn die dit zegt: maar ik vind fout dus niet sexy. Ondertussen blijf ik dus wel mooi single. Aan aandacht en dates gelukkig geen gebrek. Alleen is een deel van die mannen dus ronduit fout of vaag, vind ik bij de aardige mannen gezellig vrienden zijn genoeg en haken de leuke mannen af zodra je niet meer hard to get speelt. Ik woon in de grote stad, dus aan afleiding geen gebrek. Toch wil ik nu ook wel eens beet hebben. Je bent mijn laatste redmiddel! Tips...?

Lieve groet, S

L.S.,
Ik kan wel tof doen, maar ik houd er zelf nou niet echt een bloeiend liefdesleven op na. Waarom ik dan een vragenrubriek heb, nou ja, laten we het er op houden dat het altijd makkelijker is om anderen te helpen dan jezelf. Bovendien, door schade en schande geleerd is my middle name. Om terug te komen op je vraag: ik heb geen FLAUW idee hoeveel je moet inschikken voor een vent. Mijn eerste reactie is uiteraard: niet. Maar ja, ik heb makkelijk praten als alleenstaande. Ik heb trouwens wel het vermoeden dat dat leven in de grote stad wat je aanhaalt er mee te maken heeft. Mensen in gehuchten (een volk waar ik graag over mag filosoferen) schijnen allemaal gesetteld te zijn. Ondertussen, in stedelijke agglomeraties, betrap je jezelf er - god behoede - toch zo nu en dan op dat je een scène uit Sex & the City aan het citeren bent. Verhuizen of creperen, dus.

----

Lieve Mees,
Wordt het echt een terrorwinter?

X E

L.S.,
Ik weet het niet. En ik heb hier à ce moment geen internet, dus ik ben volledig op mijn eigen huis-tuin-en-keukenwijsheid aangewezen. Nou heb je pech, want ik heb ook nog eens geen barometer bij de hand. Maar ik kan je in ieder geval zeggen: ik zou er wel zin in hebben. Elfstedentocht! Op mijn muil gaan in de sneeuw! Bontjassen! Dutjes voor de kachel! IJsvrij! Koek en zopie! Sabeltandtijgers! Hutspot! Laat maar komen, die terrorwinter!

----

Lieve Mees,
De goedheilig man staat weer voor de deur en hoewel ik net goedgeile man wilde typen (en het stiekem een veel leuker gedachte vind dat er een goedgeile man voor de deur staat..) ga ik toch maar voor het aloude principe gedicht en cadeau met Sinterklaas. Een mens moet toch wat met koude dagen, niet waar? Maar goed nu mijn vraag: wat geef je een man? Pantoffels zijn te oubollig, CD afgezaagd en iPad te duur. Voor vrouwen weet ik altijd wat te verzinnen maar voor mannen...Vrijdag moet het cadeau er zijn!

Dank

L.S.,
Ai, het is al vrijdag, misschien lees je het alsnog op tijd. Een man geef je een mooie kasjmieren trui. Je kan deze redelijk geprijsd, tweedehands vinden, en als ze hem aantrekken voelen ze zich zo'n volwassen man, net zoals hun vader. Verder maakt het ze aaibaar en lekker warm, zodat je er als een kitten tegenaan kan kruipen.

----

Mees,
Sinds zo'n twee jaar woon ik in het buitenland. Ik heb m’n sociale leven achtergelaten, omdat ik zo nodig iets anders moest. Af en toe ben ik terug, op bezoek zal ik maar zeggen, ook al ben ik er dan wel een aantal weken of een maand. Ik ben er om weer even mee te draaien, om te doen alsof ik er nog steeds ben. Maar het blijft een momentopname. De eerste indruk eenmaal terug is een bekend cliché: je gaat een tijdje weg, dan kom je terug, maar niets is echt veranderd. Maar is dat wel echt zo? In mijn afwezigheid passeren successen en tragedies, huwelijken en abortussen; en alles gaat gewoon door. Ik merk dat ik me weleens betrap op de ietwat pijnlijke gedachte dat wat overblijft, de vriendschap is van toen, en niet die van nu. Dingen veranderen natuurlijk, al is het maar mondjesmaat. En dan vraag ik me af of die vriendschappen ook mee veranderen, of dat ze eigenlijk een beetje blijven steken op de gewoontes, de herinneringen en de grapjes van toen.

liefs, een vriend.

L.S.,
Het is moeilijk je vraag te lezen en een adequaat antwoord te geven omdat het hier niet een abstracte vriendschap van een anoniem ingezonden briefzender, maar onze eigen kameraadschap betreft. Lange periodes van stilte in een vriendschap, zij het door emigratie, nieuwe relaties, een heftige baan of simpelweg een paar jaar waarin niemand elkaar belde, hoeven niet te behelzen dat deze verbondenheid verbroken wordt. Wat het inderdaad wel vaak betekent, ook in jouw geval, is dat de wederontmoetingen vaak meer onder de loep worden genomen dan normaal. Er is meer anticipatie, er zijn verwachtingen, er zijn grootse verhalen te vertellen, je wilt weten of iemand er nog steeds hetzelfde uitziet, ruikt en praat. En meestal blijkt met een slaak van opluchting dat mensen in zoverre hetzelfde zijn gebleven dat het als vertrouwd thuiskomen voelt. Nu ken ik je, vriend, en je piekert veel. Je vraagt je af of verre vriendschappen enkel berusten op het verleden, en mijn antwoord is ja, en nee. Een lange vriendschap zorgt er voor dat de basis groot is, evenals de liefde. Een gezamenlijk verleden schept automatisch herinneringen. Maar zolang je op de een of andere manier met elkaar in contact blijft, zal je nieuwe herinneringen maken. Maar vriendschap is meer dan een gedeelde belevenis. Vriendschap is ook een onderbuikgevoel. Vriendschap is communicatie, een gezamenlijke kijk op de buitenwereld, of in ieder geval de vrijheid om daar over in discussie te gaan. Tot snel, lieve vriend. Ik heb er weer zin in.

----

[contact-form 2 "L.S."]

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet aan denken

Niet aan denken

Aan de feesttafel zoekt Aafke van Pelt tussen de koetjes en kalfjes naar het contrast, de diepere laag in het banale. Lees meer

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Voor ‘Ssst’, het voorjaarsnummer van 2025 van Hard//hoofd, zijn we op zoek naar illustrator die de cover van ons magazine willen maken. Lees meer

Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Martine Bontjes doet verslag van een zoektocht naar duurzaamheid tijdens kunstresidentie SOPRA SOTTO. Lees meer

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Op het moment dat je overweegt om iets te zeggen, hoor je: ‘Ssst!’ Wie fluistert dit naar je, en waarom? Fantaseer je met ons mee? Dien uiterlijk 24 augustus 2024 een pitch in voor het magazine ‘Ssst’! Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Hanane El Ouardani (1994) is de fotograaf van het prachtige, nieuwe kunstwerk dat de kunstverzamelaars van Hard//hoofd thuis gaan ontvangen. De foto komt uit de serie The Skies are Blue, the Walls are Red (2018) en Jorne Vriens (onze Chef Kunst) heeft El Ouardani geïnterviewd over haar werk. Zij gaan met elkaar in gesprek over hoe zij als fotograaf te werk gaat, hoe deze foto tot stand is gekomen en praten over smaak, tegenstellingen en het hervinden van thuis. Lees meer

Galatea 1

Galatea

Een bezoek aan een Airbnb aan zee blijkt ook een bezoek aan asfalt, beton en een cementfabriek te betekenen. Andrea Koll plaatst dit beeld in dit door haar zelf geïllustreerde, tweestemmige gedicht tegenover het beeld van de door Pygmalion uit ivoor gemaakte Galatea. Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst 7

Dit maakten onze 1.660 kunstverzamelaars mogelijk in 2023

Kunstverzamelaars dragen bij aan onze missie om nieuw talent te ondersteunen. We leggen graag uit hoe we de donaties in 2023 hebben besteed. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer