Wetenschappers, journalisten en ouders proberen wanhopig de huidige generatie twintigers te definiëren. Hou daar toch mee op! " /> Wetenschappers, journalisten en ouders proberen wanhopig de huidige generatie twintigers te definiëren. Hou daar toch mee op! " />
Asset 14

Laat ons met rust

Wetenschappers, journalisten, ouders en de twintigers zelf vallen al een paar jaar over elkaar heen met vruchteloze definities van de generatie die tussen 1980 en 1990 geboren is: generatie Y, de Millenials, de Einsteingeneratie, de Confettigeneratie. Hou daar toch mee op! Er gaan er achter de vraag 'Wat is de jeugd?' hele andere vragen schuil.

Dr. Jennifer Melfi: "Sociologists say that twenty six is in fact the new twenty one."
Tony Soprano: "And the new twenty six is what? I'm forty six, so that means I'm what, thirty five?”

-The Sopranos

Volgende week word ik 25. Dat betekent niet alleen dat ik de mijlpaal ga vieren met familie en vrienden en dat ik vanaf dan alcohol mag drinken op IJsland, maar ook dat ik deze leeftijd in 2010 bereik en dus tot de raarste generatie in de geschiedenis van de mensheid behoor. Althans, als je de gevestigde orde mag geloven. Sinds een paar jaar worstelen media, ouders, wetenschappers en niet te vergeten de twintigers zelf overal ter wereld met de vraag: wat is dit voor groep? De mislukte pogingen tot het vormen van een sluitende definitie zijn talloos: generatie Y, de Millenials, de Einsteingeneratie, de Confettigeneratie. Geboren tussen 1983 en 1996, of toch 1980 en 1990. Elke week wordt er in een of ander zaaltje ergens in Nederland een discussieavond over georganiseerd. Ik word er zo langzamerhand helemaal gek van.

Waar komt deze obsessie vandaan? Waarom frustreert het de samenleving zo dat mijn generatie zo moeilijk te vangen is? Hebben we niets beters te doen?

De jeugd is altijd de spiegel van de toekomst en in tijden van grote veranderingen wordt er altijd vol hoop of juist zorg naar deze unieke groep gekeken. Die toekomst is momenteel enger en onzekerder dan ooit tevoren. In de vraag naar een definitie van de huidige generatie twintigers schuilt daarom een vraag die mensen altijd heeft beziggehouden, maar die nu nog prangender lijkt: waar gaan we heen? Het is alsof de oudere generatie de twintiger bij de kraag pakt en door elkaar schudt, terwijl hij schreeuwt: “Ik snap er niets meer van! Alles gaat zo snel! Hoe ziet mijn leven er over tien jaar uit?! Wat is een iPad?!”

Journalist Robin Marantz Henitz schreef onlangs in New York Times Magazine een van de meest afgewogen artikelen over dit onderwerp. Zij wijst erop dat de term ‘volwassen’ ook pas in 1904 bedacht is, omdat jongeren dankzij de extreem snelle maatschappelijke veranderingen van de modernisering een compleet andere levensinvulling kregen. De industrialisering bracht een geheel nieuw soort samenleving voort, waarbinnen mensen meer communicatiemiddelen en individuele vrijheid tot hun beschikking kregen. Het leven en de behoeften van jongeren werden wezenlijk anders dan vroeger en de overheid paste langzaam de beleidsvorming hierop aan. Zo werd in Nederland pas in 1902 de leerplicht ingevoerd, die een definitief einde maakte aan kinderarbeid. Jonge mensen kregen na de modernisering de tijd om ‘volwassen te worden’, een nieuw fenomeen.

Wanneer mensen zich druk maken over ‘jeugd’, ‘jongeren’ of ‘twintigers’, praten ze dus eigenlijk niet over deze grote (en diverse) groep mensen, maar over een fascinerende tijdsgeest die ze in deze groep weerspiegeld zien. Ook nu bevinden we ons in een overgangsfase waarbij het internet, de globalisering en de digitalisering van informatie een nieuwe manier van leven voortbrengen. Mijn generatie is exemplarisch voor deze veranderingen, omdat wij zijn opgegroeid tijdens de opkomst van deze fenomenen. Weer later geboren kinderen beschouwen ze al als vanzelfsprekendheid. Ik liet mijn neefje van 4 laatst een boek zien; hij begon direct met twee wijsvingers schuivende bewegingen te maken en keek teleurgesteld toen de pagina’s niet als vanzelf omsloegen.

Onze lichamen zijn vanaf de vroege tienertijd geschikt voor voortplanting, toch krijgen we steeds later kinderen. Onze hersenen kunnen maar een beperkte hoeveelheid informatie aan, maar ondertussen zitten we met de laptop op schoot TV te kijken terwijl we SMS-en op onze smartphone. We besparen op basisbehoeftes als eten of slaap om torenhoge ambities na te streven, op verre reizen te gaan of luxegoederen te kunnen kopen. Het zal niet lang duren voordat de overheid en de sociale normen zich ook aan deze nieuwe, tegennatuurlijke fenomenen van de postmoderniteit zullen aanpassen.

De vraag blijft: als wij pioniers zijn, waarvan dan? Zijn de ontwikkelingen positief of negatief? Je kunt hier onmogelijk antwoorden op geven. De negatieve gevolgen springen in het oog: van de keuzestress en de daaropvolgende quarterlife crisis, tot serieuze psychische problemen als gevolg van de druk die het jonge postmoderne leven met zich meebrengt (zoals onlangs uitgelicht in de breed nagedragen docu ‘Alles wat we wilden’). Hare Majesteit de Koningin wees ons in haar nieuwjaarstoespraak nog maar eens op de vervreemdende gevolgen van Twitter en Facebook, die sociaal gehandicapte mensen zouden voortbrengen. Maar hier kun je net zo goed positieve kanten tegenover stellen: de wereldwijde vriendschappen en uitwisselingen van ideeën, de immer groeiende individuele vrijheid en de technische uitvindingen die ons gebruiksgemak vergroten op manieren die hiervoor onvoorstelbaar waren. Inmiddels twittert Beatrix vrolijk mee. Een algemeen waardeoordeel over een tijd is bijkans onmogelijk; het ligt eraan welk perspectief je gebruikt.

Theo Maassen zei over het internet: “Twee mensen met een zeldzame ziekte vinden elkaar. Ze wisselen ervaringen uit, te gek. Maar op datzelfde moment vinden twee pedofielen elkaar. De ene verkracht via een webcam een kindje op een manier die de ander geil vindt… Tja, ik weet het niet.” Ik betwijfel of we het antwoord op dit soort vragen in een generatie kunnen vinden. Het voortdurend bestuderen van een bevolkingsgroep maakt bovendien dat je uiteindelijk juist verder van een definitie af komt te staan en de leden van deze groep verworden tot een holle karikatuur: ‘de allochtoon’, ‘de PVV-stemmer’, ‘de twintiger’. Hou er toch mee op! Wij jongeren zijn al zelfbewust genoeg en hebben geen ruimte meer voor vragen over onze generatie in het algemeen. Er bestaat niet één verwachting voor de toekomst, net zo min als er één sluitende definitie van een bevolkingsgroep bestaat. We zullen blijven discussiëren over ons heden en speculeren over onze toekomst. Er is genoeg om ons zorgen over te maken. Maar misschien kunnen we voor antwoorden beter kijken naar de achterliggende tendensen van onze samenleving, dan ons blind te staren op een groep mensen die hier slechts een product van is.

-Dit artikel werd geschreven voor het 25-jarig bestaan van Hollandse Hoogte, dat op 1 en 2 oktober gevierd wordt in Pakhuis de Zwijger. Het verscheen eerder in NRC.next.-

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent

Warning: Undefined variable $articleCount in /home/hardhoof/hardhoofd.com/releases/20220413071826/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Nieuws in beeld: Iedereen voor? Hallo?

Iedereen voor? Hallo?

De weinige Tunesiërs die kwamen opdagen voor het referendum, stemden massaal voor meer macht voor de zittende president. Lees meer

Nieuws in beeld: We moeten kopen, reizen, vliegen, drinken, eten, feesten, zo niet doorgaan

We moeten kopen, reizen, vliegen, drinken, eten, feesten, zo niet doorgaan

Hoelang kunnen we nog boven de zelfgegraven afgrond blijven bungelen? Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe hoofdredacteur!

De hoofdredacteur van Hard//hoofd is de spin in het web van een groeiende, creatieve organisatie. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Essay & Opinie!

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Eindredactie!

Als Chef Eindredactie breng je schrijvers en eindredacteuren met elkaar in contact, en zie je erop toe dat teksten tijdig gepubliceerd worden. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Eindredactie!

Hard//hoofd zoekt een nieuwe Chef Essay & Opinie!

Als Chef Essay & Opinie onderhoud je contact met getalenteerde essayisten en opiniemakers, en draag je de verantwoordelijkheid over jouw tak op Hard//hoofd. Lees meer

De draad

De draad

Sumai Yahya schreef een kort, poëtisch verhaal over menselijke vleermuizen slingerend aan een draad. Een korte versie verscheen in het papieren magazine, maar lees hier de volledige versie, vol symboliek, donkere massa's, naalden, konijnen met rode ogen en aangeslepen ruggengraten. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Nee, Anna Sorokin is geen Robin Hood en dit is waarom

Nee, Anna Sorokin is geen Robin Hood en dit is waarom

Netflix zet in Inventing Anna een oplichtster op een voetstuk. Emma Stomp zet daar vraagtekens bij. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Nieuws in beeld: We zitten krap bij gas (dus kolencentrales mogen weer)

We zitten krap bij gas (dus kolencentrales mogen weer)

Om de gasvoorraden te ontzien, mogen de (uiterst vervuilende) kolencentrales jarenlang op volle toeren draaien. Lees meer

Iets wat van zijn vader is geweest

Iets wat van zijn vader is geweest

Het is zwarte zaterdag en de tankstations zijn druk. Sigarettenrook en uitlaatgassen blijven "in de windstilte boven het asfalt verstikkend en bewegingsloos hangen." Tristan is, in dit korte verhaal, op weg naar het huis van wijlen zijn vader, een man op wie hij nooit heeft kunnen rekenen. Kan hij het opbrengen om door te rijden? Lees meer

Nieuws in beeld: Blokkeert de boer zijn eigen protest?

Blokkeert de boer zijn eigen protest?

Driekwart van de Nederlanders vindt de acties tijdens boerenprotesten te ver gaan. Lees meer

Automatische concepten 75

Filmmaker liet angst achter zich

Dit jaar werden de Olympische Winterspelen ‘gewoon ’in China gehouden. In het licht van deze – voor mensenrechtenactivisten – verbijsterende keuze door het Internationaal Olympisch Comité maakte de Tibetaanse documentairemaker Dhondrub Wangchen een tournee door Europa. Op het moment dat hij tot zes jaar gevangenisstraf werd veroordeeld was de eerste keer dat de wereld hoorde... Lees meer

Gedichten Alara Adilow (titel volgt) 2

Straatliedjes

Wat is een huis? 'Iets dat de wraak van de nacht buiten houdt. / Iets waar je naar terugkeert na een lange reis.' In deze nieuwe gedichten van Alara Adilow worden vaders ontvlucht, tijdelijke verblijfplaatsen gevonden en nieuwe relaties op zee aangegaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Een wereld zonder plastic, kunnen we ons die nog wel voorstellen?

Een wereld zonder plastic, kunnen we ons die nog wel voorstellen?

Illustrator Finn Rogers liet zich inspireren door een gedachte-experiment: wat als we - met één zwaai van een toverstaf - al het plastic lieten verdwijnen? Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel