Kun je tegenwoordig een gezonde relatie onderhouden zonder elkaar met vloeistoffen in te smeren?" /> Kun je tegenwoordig een gezonde relatie onderhouden zonder elkaar met vloeistoffen in te smeren?" />
Asset 14

Sploshing

Het leven is zwaar en bij vlagen onbegrijpelijk. Elke dag weer worstelt de mensheid met het bestaan en aan het eind van de dag lijken er alleen nog maar meer vragen bij gekomen te zijn. In haar tweewekelijkse vragenrubriek tracht Mees List enkele van de dilemma's van de moderne mens op te lossen. Heb jij ook een prangende kwestie? Leg het Mees voor en wie weet krijg je volgende maand antwoord: mail naar mees@hardhoofd.com of vul onderaan het anonieme formulier in.


----

Beste Mees,
Wanneer worden jongens mannen? Ik vind echte mannen tegenwoordig veel aantrekkelijker dan 'jongens' van 20-25 jaar oud. Helaas neigt mijn vriend meer naar jonge(man) dan naar echte man. Moet je daarvoor de grens van dertig jaar zijn gepasseerd? Moet je zoveel vierkante centimeter aan lichaamsbeharing hebben? Ik weet het niet zo goed!
Liefs en bedankt!

L.S.,
Ook ik kan niet precies zeggen wanneer jongens mannen worden. Als ik naar mijn eigen vrienden kijk, zijn het in mijn optiek nog hartstikke jongens, maar mijn achttienjarige zusje denkt daar waarschijnlijk anders over. Persoonlijk trek ik mijn grens ergens rond de 35 jaar. Het blijft rommelen in de marge, want jongens zullen het altijd blijven. Dat is niet erg, want een beetje jeugdige energie kan goed zijn, zolang ze ook in staat zijn zich verantwoordelijk te gedragen. Wat betreft je verkering: ook hij wordt op den duur een man. Ik zou trouwens wel zijn satijnen Homer Simpson-boxer laten 'krimpen in de was’.

----

Lieve Mees,
Ik heb armhaar. Het is blond en ook best wel donzig. Ik heb veel vriendinnen die het scheren maar ik heb zelf geen zin om nog meer lichaamsdelen aan dat lijstje toe te voegen. Ik heb ook een vriendin die het in de fik steekt met een aansteker. Ze zei dat het dan langzamer terug groeit. Dat klonk top, maar nu zit ik met veel verschroeide zwarte haartjes en het stinkt best wel. Moet ik een andere methode verzinnen of het gewoon lekker laten zitten?

M. uit L.

L.S.,
Laat lekker zitten, zeker als het donzig is. Als je daaraan begint, kan je je lijf wel elke drie dagen in de fik steken. Maar je vraagt het dan ook aan iemand die eens per jaar haar benen scheert (op haar verjaardag) en zo nu en dan herinnert de oksels te doen, en dat is het wel wat betreft gebruik van scheermessen in huize List. Dat houdt de haartjes die je hebt namelijk zacht.

----

Lieve Mees,
Mijn nieuwe liefde is fan van 'sploshing'. We daten pas drie weken, en het is echt een hele lieve jongen. Hij is verder ook niet raar ofzo, misschien een beetje saai zelfs, en - niet onbelangrijk - een errrug lekker ding. Ik zal verder niet teveel in detail treden, maar hij is in bed ook echt een ster. Kortom: best wel een vangst! Maar ja, je raadt het al: nu wil hij dat ik met hem ga sploshen. Daar heb ik dus helemaal geen zin in. Ik ben erg verliefd op mijn nieuwe vriendje en ik wil hem niet kwijt, maar ik heb geen zin om straks de hele tijd chocoladesaus uit mijn oor en Joost mag weten waar nog meer te zitten peuteren. Wat moet ik doen?

E.

L.S.,
Je erg leuk geschreven mail doet me vermoeden dat je het totaal bij elkaar hebt verzonnen. Maar ik ben de belabberdste niet, dus we geven gewoon antwoord. Voor de mensen thuis: ‘sploshen’ (ook wel ‘wet and messy fetishism’) houdt een voorliefde in voor het insmeren van het lichaam met allerhande vloeibare producten. Van pindakaas tot scheerschuim. Let wel: lichaamssappen vallen hier niet onder. Ter zake. Wanneer je partner aangeeft een bepaalde fetisj te hebben, is er al sprake van een dialoog, en dat is prettig. Het is voor velen niet makkelijk om dergelijke zaken te bekennen. Je zou versteld staan wat de mens allemaal kan opwinden. Wees dus vooral tolerant in het aanhoren van je lief en schroom ook niet om zelf voor de boeg te komen als je voelt dat het vertrouwen daar is.
Echter, als jij deze fetisj niet deelt, kan je in een moeilijk parket komen. Je wilt namelijk je gezel plezieren, maar niet ten koste van jezelf. Ik zou zeggen: ga op zoek naar een compromis of waag het er op. Je kan alles een keer proberen, nietwaar? Vaak is er ook een lichte vorm uit te voeren: een pets op de billen met de hand in plaats van de zweep. Of in dit geval: op de borst een likje honing in plaats van een emmer acrylverf. Vermijd in ieder geval de slagroom. Uit eigen ervaring weet ik dat dat resulteert in een zurig plakkerig lijf. Vooral dat zure, gatver, is niet weg te douchen.

----

Hallo Mees,
Mijn vraag is wat je van de volgende site vindt: Loods. Is dit van het niveau knutselen en trommelen in de kleuterklas? Of mogen wij ons zelf doch subtiel kunstenaars noemen? Hierbij doel ik niet zo zeer op de eeuwige vraag: 'Wat is kunst' maar eerder op de vraag 'shit of hit?'
Groet,
V.

L.S.,
Hit.
(Tevens een slimme PR-zet. Wel even iets aan de opmaak van die site doen.)

----

Beste Mees,

Waarom zijn losers de enige die met mij praten willen? En, waarom zeggen zij 'Jij moet na een bezoek naar dorp X (waar zij wonen) denken' in plaats van 'kom mij in dorp X bezoeken?'. Eigenlijk ben ik geen dorp-liefhebber. Waarom denken zij dat dit een goede manier een meisje te behandelen is?

DB

Excuuse mijn Nederlands, maar ik spreek alleen een klein beetje Nederlands.

L.S.,
Ik snap eigenlijk niets van je vraag. Misschien kan iemand het ophelderen voor mij (mees@hardhoofd.com)? Wat ik er uit op kan maken, is dat je wat meer voor jezelf mag opkomen. Je hoeft helemaal niet naar dorp X als je daar geen zin in hebt, en je hoeft ook niet met sukkels te praten. Laat die kinkels inteelt kweken zonder een buitenlandse schone als jij. Maar wees ook weer niet te streng: dorpen kunnen beeldschoon zijn, en nerds zijn vaak best wel heel leuk (in bed!).

----

Lieve Mees,
Afgelopen zomer ontmoette ik een geweldige jongen: een intelligente Vlaamse kunstenaar met een donkere baard. Er was geen wolkje aan de lucht en we waren enkele maanden onbezorgd samen. De bomen werden langzaam kaal, het begon te vriezen, de afstand tussen Amsterdam en Antwerpen was moeilijk te overbruggen gezien ons beider drukke bestaan. Toen hij merkte dat ik meer wilde dan hij, liet hij weten de relatie te moeten stoppen. Hoe moeilijk hij het ook vond, het was niet eerlijk als ik meer moeite deed dan hij en hij had voor mij geen ruimte in zijn chaotische kunstenaarshoofd. Nu, drie maanden later, ben ik nog altijd radeloos. Nog twee keer heb ik in Antwerpen aan zijn voeten gelegen, zonder resultaat. Tijd heelt alle wonden, zegt men, en ondertussen moet ik stoppen met wachten en stoppen met hopen, zeg ik tegen mezelf. Maar mijn hart zegt me dat de aanhouder wint en verzint telkens weer redenen om naar Antwerpen af te reizen. Voor het eerst in mijn leven ben ik slachtoffer van hartverscheurend en wanhopig liefdesverdriet, de kringen onder mijn ogen worden donkerder en dieper en vrienden kijken bezorgd. Wat kan ik doen? En heelt tijd werkelijk alle wonden?

Lieve groeten
R

L.S.,
Ach lieverd, wat vervelend. Ik heb goed en slecht nieuws voor je. Het slechte nieuws is dat het niets meer wordt met de chaotische Vlaming. Ik ken de gedachte die je hoofd binnensluipt, dat hij op een dag zich voor de kop slaat en denkt: “Waarom heb ik die vrouw laten gaan?!” Op die dag (in mijn fantasie is er meestal ook nog een sterfbed, hoe macaber) storten ze zich aan je voeten en grijpen ze zich desperaat aan je kuiten vast. Maar helaas, die dag komt nooit. Het goede nieuws – yes jongens – is dat tijd eerlijk, werkelijk, serieus, alles heelt. Sommige pijn zit dieper dan andere (bijvoorbeeld rouw) en er is dus ook geen vast tijdsbestek aan te plakken. Ik kan je echter stellig beloven dat deze man zal vervagen. Met de tijd zal je beseffen dat ook hij niet zo perfect was, dat zijn baard best wel goor was en dat zijn egocentrische gezwam over 'echte Kunst' alleen aantrekkelijk was dankzij het Vlaamse accent. Tot die tijd is een avond totaal opgetut uit dansen gaan met je mannelijke vrienden de beste remedie. Ze dragen je op handen. Maar ze weten ook wanneer het tijd is om bier te drinken en een flauwe grap te maken. Voor je het weet ben je aan het lachen. Bovendien komt de lente er weer met rasse schreden aan!

----

[contact-form 2 "L.S."]

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer