Mees is terug." /> Mees is terug." />
Asset 14

Dijspieroefening

Het leven is zwaar en bij vlagen onbegrijpelijk. Elke dag weer worstelt de mensheid met het bestaan en aan het eind van de dag lijken er alleen nog maar meer vragen bij gekomen te zijn. In haar tweewekelijkse vragenrubriek tracht Mees List enkele van de dilemma's van de moderne mens op te lossen. Heb jij ook een prangende kwestie? Leg het Mees voor en wie weet krijg je volgende maand antwoord: mees@hardhoofd.com.


----

Noot vooraf:
Het was natuurlijk de goden (of in dit geval Arnon Grunberg) verzoeken toen ik me tijdens de vorige editie afvroeg hoe ik het kon bewerkstelligen minder tijd online door te brengen en meer te lezen. Nog geen dag later begaf mijn computer het en was ik voor mijn vermaak tijdens de kleine uren in de nacht opeens aangewezen op de bibliotheek. Ik besloot om een tijdje zonder computer te leven, als experiment – en uiteraard ook uit geldgebrek. Het bevalt bijzonder goed, ik heb al weken niemand gestalkt op ons aller Facebook, en het vreemde ritueel waarbij ’s ochtends als eerste een beeldscherm open werd geklapt verdwijnt langzaam uit mijn motorische geheugen. Maar jongens, ik ben jullie niet vergeten, en waar er een wil is, is een weg. Bij deze mijn excuses voor de radiostilte, en blijf vooral vragen sturen!

----
Beste Mees,

Ik dacht dat ik inmiddels wel wist hoe ik mijn vriendin moest pleasen met mijn vingers, maar het lijkt alsof haar clitoris met de dag van voorkeur verandert. Soms is wat ik altijd doe ineens te pijnlijk, of vraagt mijn vriendin me juist wat minder rustig te wrijven. Waarom is dat ding zo ingewikkeld? En hoe weet ik hoe hard of zacht ik hem moet bewerken zonder dat m'n vriendin het hoeft te zeggen? Heb jij misschien een fool-proof methode?

J.

L.S.,
Nee, ik heb geen enkele fool-proof seksmethode die voor iedereen werkt. Behalve misschien dat je nooit, maar dan ook nooit, de dwingend-een-hand-boven-op-je-hoofd-en-dan-maar-naar-beneden-duwen-in-de-hoop-dat-ze-overgaat-op-fellatio-move. Dat mannen daar daadwerkelijk nog mee weg denken te komen is me een groot raadsel. Enfin, het bevredigen van je dame. Ik heb, naar aanleiding van je vraag, het idee dat jullie wel open genoeg zijn met elkaar om te communiceren, ook in bed. Een goed uitgangspunt. Maar praten is niet de enige manier waarop je iemand iets duidelijk kunt maken. Let op haar aanraking en haar ademhaling, op haar blik. Grijpt ze je harder vast, dan wil ze hetzelfde van jou. Is het loom, in de ochtend, dan lijkt me een zachtaardig beleid beter. Zonder woorden kun je elkaar ook veel duidelijk maken. Maar hou het immer subtiel - tenzij jullie het graag ruw aanpakken. Met de hand stroken: ja. Met de hand op het hoofd drukken: nee.

----
Beste Mees,

Ik haat, haat, haat sporten. Op zich niet eens de activiteit maar het gedoe: het kost tijd, je wordt er vies van, het kost belachelijk veel geld. En ok, ik ben ook gewoon een heel lui mens. Helaas houd ik wel heel erg veel van eten, veel en lekker eten. Een logisch gevolg is dus dat ik een beetje vadsig begin te worden, en it ain't pretty..
Weet je een alternatief, of een goede motivatiecoach, of een sport die nog redelijk te doen is? Of een ander wondermiddel?
Thanks Mees! You're the best!

L.S.,
Ik kan je niet zeggen dat ik de juiste persoon ben om advies te geven over sporten, maar ik kan je wel het volgende vertellen: de sportschool is kut. Doe er niet aan. Het stinkt, het werkt demotiverend (dat geld stilletjes van je rekening wordt afgeschreven terwijl je al maanden niet bent geweest werkt eerder struisvogelgedrag in de hand dan dat het je aanspoort om alsnog te gaan) en je voelt je bekeken terwijl je stompzinnige bewegingen uitvoert op een nog stompzinniger apparaat – serieus, wie ooit die crosstrainer heeft bedacht?! Genoeg daarover dus. Ik zeg: zoek een groepssport. Voor mij was voetballen de oplossing. Het wedstrijdelement, de kniekousen, de lekkere coach, het gras, en de leuke pottenwijven waar je grove grappen mee kan maken. Als iemand je op het veld verwacht ga je er sneller heen, en achteraf kan je bier drinken. Helemaal top eigenlijk.

----
Lieve Mees,

Weet jij hoe het met Hyves is? Ik hoor er niets meer over...

Groeten,
Gijs

L.S.,
Je zou denken, met de huidige populariteit van Facebook, dat Hyves naar de eeuwige internetjachtvelden zou zijn vertrokken, om aldaar tussen het heidegras te dartelen met MySpace en af en toe een bezoekje aan opa Friendster, maar het tegendeel blijkt waar. Hyves is in de bloei van haar leven. Ze heeft een hoop nieuwe vrienden gemaakt, ze is onder de hoede genomen door een steenrijke mediamagnaat, je hoeft haar ook niet meer te bellen, want ze heeft je niet meer nodig. Mocht het een troost zijn: ze draagt nog steeds dat afschuwelijke geel en ze schrijft nog steeds in comic sans. Ugh. Je bent beter af zonder haar.

----
Lieve Mees,

Ik ben zo'n neurotisch mens dat constant naar de wc moet. Dan sta ik altijd voor de keuze bij een lange rij lege wc's; welke zal ik nemen? Want is nou juist de eerste het schoonst, omdat iedereen denkt dat de laatste meer gebruikt wordt? Of moet je juist de laatste nemen, omdat iedereen bij hoge nood de eerste wc pakt? Of nou juist de middelste; niet heel vies, maar ook niet erg schoon?
Ik vind het een dilemma...

XxS

L.S.,
Ik ga meestal voor de laatste, maar dit heeft te maken met een vreemde schaamte voor alle geluiden die bij toiletbezoek komen kijken. Statistieken* wijzen uit dat het eerste toilet het minst wordt gebruikt, omdat iedereen aanneemt dat deze het goorst is. Wat betreft algemene hygiëne: zolang er geen kots of bloed of stront te bekennen is (toiletten die ten allen tijden geschuwd moeten worden!) zal het wel goed zitten. Pis veeg je zo van de bril, of je gaat hangen. Gelijk een goede dijspieroefening.

*Met statistieken bedoel ik uiteraard ‘totaal uit mijn duim gezogen waarheid’.

----
Lieve Mees,

Ongeveer vijf weken geleden ben ik bij mijn vriend ingetrokken. Over het algemeen is het heel gezellig en gaat het samenwonen goed. Ik vind het ook heel fijn dat ik nu een huis heb en niet meer een kleine studentenkamer.
Maar nu het probleem. Mijn vriend ziet het nog steeds als zijn huis! Net nog: ik zat in de woonkamer een tentamen te leren met Bob Dylan op de achtergrond. Hij wilde gitaar spelen en toen ik hem vroeg dat boven te gaan doen kreeg ik als antwoord: "Dit is mijn woonkamer! Ik mag zelf weten wat ik hier doe." Boos heb ik Bob een beetje harder gezet en gedaan alsof ik leerde. Hij is inmiddels boven.
Hoe kan ik er voor zorgen dat hij accepteert (want dat is het eigenlijk..) dat we nu samenwonen en het dus ook MIJN woonkamer is? Ik heb geen zin om het hele huis opnieuw in te richten of zoiets. Heb jij misschien een tip?

Xx Julia

L.S.,
Lieverd, ik denk dat je je een beetje kinderachtig hebt opgesteld wat betreft het Bob Dylan-akkefietje. Als jij ervoor kiest om in de woonkamer te studeren, zul je hem in de kamer moeten dulden, ook als hij daar gitaar wil spelen. Het is namelijk jullie woonkamer. Niet die van jou, niet die van hem. Om als conclusie de muziek harder te zetten in plaats van je persoonlijke troubadour z'n gang te laten gaan, klinkt onbeholpen en onaardig. Hij woont er langer dan jij en je zult hem tijd moeten gunnen om volledig te wennen aan je aanwezigheid. Drammerig aan een volumeknop wentelen is niet de manier waarop dit aangenaam zal gaan. Gun elkaar tijd en ruimte, uiteindelijk zullen jullie je draai samen wel vinden. In de tussentijd adviseer ik je in de bibliotheek te leren met een koptelefoon op. Zo bewaar je de goede vrede in huis, krijg jij nog wat gedaan, en krijgt meneer Dylan wellicht ook een plek in je leven.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer