Het leven is zwaar en bij vlagen onbegrijpelijk. Elke dag weer worstelt de mensheid met het bestaan en aan het eind van de dag lijken er alleen nog maar meer vragen bij gekomen te zijn. In haar tweewekelijkse vragenrubriek tracht Mees List enkele van de dilemma's van de moderne mens op te lossen. Heb jij ook een prangende kwestie? Leg het Mees voor en wie weet krijg je volgende keer antwoord: mail naar mees@hardhoofd.com of vul onderaan het anonieme formulier in. Wil je in levende lijve antwoord krijgen van Mees? Stel je vraag op het hard//hoofd festival!
----
Hoi Mees,
Ik ben een Twentenaar in Amsterdam en je zal begrijpen dat ik erg ongelukkig ben na het Drama van Laatst. Vooraf aan de Laatste Wedstrijd was niet iedereen Ajacied, maar nu ze gewonnen hebben ineens wel. Ajax-fans zijn de meest hypocriete en onloyale honden die er bestaan en ik kan er tegen niemand over beginnen zonder de bar uit gestuurd te worden. Ik heb verder geen vraag, ik wilde alleen even mijn Twentsche Hart luchten. Je mag er natuurlijk wel wat van zeggen. Als je dit tenminste plaatst wat waarschijnlijk niet gebeurt in welk geval ik jou schaar bij de rest van de honden.
Groetjes, Tinus Twente uit de Neuzenstad
L.S.,
Bij deze heb je je zegje kunnen doen. Als iemand met een Ajax-sjaal over straat gaat, maar bij god niet alle spelers kan noemen die in de eerste selectie zitten, geef ik je volledig gelijk - al ben ik zelf een hypocriete en onloyale hond. Joduh!
----
Hallo Mees,
Ik word vader! Hartstikke tof en verschrikkelijk bijzonder (voor mij dan, we zijn inmiddels met z'n 9 miljarden geloof ik, dus zo bijzonder is het niet), maar ik word echt gek van al dat babygelul. Ik ben 31 dus uiteraard ben ik niet de enige in mijn omgeving die dit meemaakt met als gevolg dat ik zo'n beetje nergens anders meer over praat. Met niemand. Dat vind ik verschrikkelijk, want dat gelul over kinderen komt mij heel snel de strot uit. Daarbij komt nog dat iedereen die 'in blijde verwachting' is een arsenaal aan goeie grappen uit zijn (of eigenlijk meestal haar) humor-tolerantie-gebied verwijdert. De meest normale grappen over mongooltjes, open ruggetjes of hazenlippen worden verbannen naar het rijk der kinderkankergrappen. Zelfs bij de kinderopvang, waar je je inmiddels drie jaar vóór je kind geboren wordt moet aanmelden, mocht ik geen grappen maken over het gebrek aan kwaliteit in de tekeningen van de dreumesen. Ik moet nog een hele tijd (laten we zeggen de rest van mijn leven) met kinderen en hebbers van kinderen leven, dus ik wil graag van je weten waar ik heen kan met mijn leuke doch voor velen ongepaste humor en drang naar kinderloze gesprekken? Ik kan dit leven zo niet aan, lieve Mees. Help mij alsjeblieft!
X Miktor
L.S.,
Gefeliciteerd jongen. Eindelijk ben je verlost van de egomanie die ons kinderloze zielen in de greep houdt. De komende negentien jaar zal je talloze angsten doorstaan: dat je kleine van de trap af-flikkert (met als oorzaak peuteronhandigheid of een literfles Breezer Cranberry); met vreemde mensen mee naar huis gaat, of; een knikker in de neus douwt. Maar laten we even aannemen dat de kleine zich aan al deze dingen schuldig maakt: waarschijnlijk komt het toch allemaal goed. Voor een gloednieuwe ouder is het schijnbaar onmogelijk om nog over iets anders te reppen dan de inhoud van de luier (vloeibaar? geel? brokkelig?) omdat dat het enige is wat ze nog voor ogen hebben. Na een paar jaar is het echter afgelopen met al dat gezwets. Nieuwe ouders zijn soms zo geobsedeerd door hun kroost dat ze hun profielfoto op Facebook veranderen in dat van hun nakomeling, en om de dag een nieuwe rits kiekjes toevoegen aan het album ‘Danny’ of ‘Saartje’. Dat elke foto op de andere lijkt en het ons niet zo veel interesseert hoe de baby nou weer aan een rammelaar zuigt, lijkt ze niet te boeien. Voor hen bestaat er niets anders. Hoe krijg je deze mensen aan het verstand dat ze zich gedragen als monotone langspeelplaten? Ik vrees: niet. Ze zijn zo high van de Zwitsal dat je er beter gewoon uit de buurt kan blijven. Tot de tijd dat dit verslavende witte babypoeder is uitgewerkt, zou ik adviseren om die vrienden op te bellen die op hun 31e nog elke dag in de kroeg staan en een jong mokkeltje aan hun zijde hebben die nog lang geen kind willen omdat ze dat zelf nog zijn.
----
Lieve Mees,
Iedereen om mij heen krijgt kinderen (maar liefst dertien stellen kan ik opnoemen) en ik ben bang dat ik de aansluiting met hen ga verliezen. Ik heb een vriendin van 25 dus die is er nog niet aan toe. Moet ik haar toch zover zien te krijgen? Of toch ook maar op zondagmiddag met m’n kater en een kinderwagen (een lege dan weliswaar) naar het park?
X Molf
L.S.,
Ik had je willen koppelen aan de bovenstaande briefschrijver (die, geheel losstaand van jou, een vraag instuurde!), zodat jullie samen, nog lang en gelukkig, over allesbehalve kinderen kunnen praten, maar het toeval wil dat jullie al boezemvrienden zijn. Misschien hebben jullie elkaar al een tijdje niet gesproken? Jullie lijken in ieder geval voor elkaar zijn gemaakt: Miktor kan tegen jou zijn grove grappen maken, en jij vindt aansluiting bij een aanstaande vader zonder dat je over het aantal weken zwangerschap hoeft te praten (AANSTAANDE OUDERS: geen enkele normale ziel weet wat '25 weken' betekent in maanden). Wat je ook doet, probeer je vriendin niet tegen haar zin te bezwangeren om er bij te horen.
----
Beste Mees,
Mijn nieuwe liefde is op alle vlakken geweldig, behalve op één: ontzettende zweetvoeten. De nieuwe liefde weet het zelf ook wel hoor, en doet aan goed wassen en elke dag schone sokken. Maar dat helpt niet. Ik vind het best lastig, vooral in bed. In welk stadium van de (nu nog heel prille) relatie begin ik hierover? En hoe dan? Wanneer stuur je iemand hiermee naar de dokter? Of heb je ander goed advies voor me?
Mijn dank is groot.
F.
L.S.,
In een prille relatie is het wat moeilijk om gelijk over stinkende lichaamsdelen te beginnen, maar het kan wel zodanig hevige irritaties veroorzaken dat de stank letterlijk en figuurlijk jullie verstandsverhouding kan gaan overheersen. Misschien kan je toch subtiel beginnen over zijn voeten. Het is tenslotte warm aan het worden, en de meeste normale mensen die de hele dag in gympen lopen zullen gaan rieken naar oude Franse kaas. Doe zelf je schoenen uit, roep "ai, das nie best..., hoe staat het met die van jou?" en loop naar de badkamer om je voeten te wassen, in de hoop dat hij je hint begrijpt. Mocht dit niet aankomen, dan raad ik je aan een flinke dosis talkpoeder in al zijn schoenen te lozen. Een wondermiddel. Geloof me: ik werk in de horeca.
----
Lieve Mees,
Ik heb een vraag waar ik nu al een tijdje mee zit. Waarom doen gasten zo moeilijk over condooms, totdat je zegt: “OK kom, dan maken we wel een baby!” Vergeten mannen serieus dat je kindjes kan krijgen van neuken, kunnen ze die wetenschap echt verdringen? Het is mij een raadsel, maar misschien komt dat door het feit dat ik er zelf geen ben. Help!
X K
L.S.,
Als vrouw word je maandelijks herinnerd aan het feit dat je niet zwanger bent (als je niet al dagelijks, als een vals spelende bodybuilder, een stoot hormonen in je lijf pompt). Feit is dat het condoom steeds minder in zwang is nu aids niet meer terminaal is en er talloze middelen zijn om zwangerschap te voorkomen: van de Nuva Ring tot de prikpil tot een staafje in je arm of een koperen draad in je doos. Ook ik ben niet altijd even zorgvuldig, met als gevolg dat ik met m'n bek weer een morning-after pil sta te kopen of weifelend naar de kalender kijk, hand op de buik en doemscenario’s in gedachten. Dit is mannen volstrekt vreemd. Sterker nog, je kan niet eens een grap maken over 'over tijd zijn' of ze schieten volledig in de stress. Als je dan lachend "één april!" zegt, word je vervloekt zonder enige vorm van reflectie of humor. Het is nu eenmaal zo dat ze allemaal wél weten dat je van vrijen zwanger kan worden, maar er tegelijkertijd collectief van uitgaan dat het aan JOU is om dit te voorkomen. Er is geen man die vraagt of je aan de pil bent voordat hij overgaat tot coïtus, net zo min als dat hij vraagt of je een soa hebt. Toch denk ik dat een man eerder verontwaardigd is over het krijgen van een kind dan het krijgen van chlamydia. (Begrijpelijk. Van een kind ben je niet na een week antibiotica af, daar gaat negentien jaar lang zwammen over luiers en naschoolse opvang mee gepaard.) Dit is natuurlijk een totaal oneerlijke situatie. Mannen zijn toch voor de helft verantwoordelijk voor het maken van een baby. Maar, zeg even eerlijk: vertrouw jij erop dat de man verantwoordelijk is voor de anticonceptie, met behulp van de mannenpil? Ik niet, no way. Dan maar af een toe dat roze doosje aanschaffen bij de Etos, terwijl de dame achter de balie je met een scheef oog aankijkt. Dan weet je tenminste waar je aan toe bent.
----
[contact-form 2 "L.S."]
