nieuwsbrief
Asset 14

Giacomo's Fluit

Toen ik badmeester werd (zwemseizoen ‘85 – ‘86) was alles anders. Het water was kouder, in de eerste plaats. Dieper ook. De diepe kant van het bad was bijna zeven meter diep, en als dat je te diep was kon je in het pierenbadje gaan duiken tot je kop uit elkaar spatte. De ondiepe kant van het bad was nog dieper, een maatregel ingesteld door de voorzitter van de ZFCNS, en telde op een vochtige dag zo’n twaalf en een halve meter.

Mail

Wie in die tijd de bodem van het ondiepe haalde kon er vanuit gaan dat bij bovenkomst zijn trommelvliezen, geperforeerd, helemaal over zijn nieuwe zwemhemd heen zouden bloeden. Omdat het water hierdoor (én doordat het eten in het bad – “één patat nat alstublieft” – nog toegestaan was) viezer was dan wij nu gewend zijn, was het chloorgehalte een stuk hoger, en bovendien was het geen chloor maar natriumperoxide, waardoor het zwemmen een stuk stroever ging, en het water in staat was de Japanse rugtattoeage van een volwassen man te doen oplossen in een groene wolk.

Zwemdiploma’s zagen er ook anders uit. Groter, met name. Zo groot als een kleine auto ongeveer, en gemaakt van een heel duur soort hout. In dat hout werden bij het behalen van je diploma je portret, je naam, en je beste glijbaantrucs gekerfd. De reden dat het zwembad deze diploma’s (die zo’n zevenduizend gulden per stuk kostten) kon betalen is dat bijna niemand zijn diploma haalde. In de tijd dat ik badmeester was, was er maar één iemand die het voor elkaar kreeg, een jongen van tien, Rocket Strauss heette die, en hij overleed drie maanden na het behalen van zijn A-brevet aan de gevolgen van een achtbaanongeluk.

Ook ik had geen diploma. Mijn aanstelling als badmeester had ik te danken aan mijn toenmalige vriendin, die in de cafetaria van het zwembad de frikadellen rangschikte. Zij deed een goed woordje voor mij bij de directeur en ik kon aan de slag. Ik begon als badknecht maar maakte veel vooruitgang en kon al snel mijn eigen badknecht inlijven. Giacomo heette mijn badknecht, en het was een goeie jongen, ook al maakte hij veel fouten. Zijn belangrijkste tekortkoming was dat hij zijn zwembroek niet vaak genoeg waste.

Veel mensen denken dat je een zwembroek niet echt hoeft te wassen maar het binnennetje van Giacomo bewees het tegendeel. Giacomo was ondanks zijn exotische naam een ontzettend lelijk kereltje, en het feit dat hij constant in zijn zwembroek scheet hielp ook niet echt.


Illustratie: Agnes Loonstra

Mijn uiteindelijke ontslag heb ik aan Giacomo te danken. Ik was ondanks zijn tekortkomingen snel van hem gaan houden en hij heeft die liefde gebruikt om mijn positie als badmeester voor zichzelf te veroveren. Na een sluw spel, waarin Giacomo doortrapter en meer trefzeker was dan zijn bezoedelde zwemkleding deed vermoeden, was mijn meesterstatus niet langer houdbaar en kon ik gaan douchen en naar huis. Dit was in september ‘86, en voor zover ik weet zit Giacomo nog steeds op de Hoge Stoel.

Het doet pijn, dat zeker, maar het maakt mij niet meer boos, niet zoals toen in ieder geval, dat Giacomo mijn liefde op deze manier heeft misbruikt. Een leven lang boos zijn, daar heeft niemand wat aan, zeg ik soms tegen mijzelf.

Soms zeg ik ook, die Giacomo, wat een vent. Dat hij dat klaar heeft gespeeld is toch heel wat. Zeker voor iemand die geboren is met een gekloofde hersenpan en twee luie ogen. Maar als ik aan die ogen denk, met hun bruine irissen en melkwitte waas, als twee cappuccino’s uitgeschonken door een Napolitaanse barista, kan ik niet anders dan denken dat Giacomo altijd uit liefde heeft gehandeld. Zelfs toen hij mij impliceerde in de dubbele saunamoord die mijn uiteindelijke vertrek betekende, handelde hij uit liefde.

Dus Giacomo, als je dit leest, het geeft niet, ik heb je vergeven. Ik heb geleefd, liefgehad, misschien niet meer zoals ik jou liefhad, maar toch. Giacomo, ik wil dat je alléén nog aan mij denkt bij het zien van de spelende kinderen in het bad, en dat je je herinnert hoe wij ooit, lang geleden, samen in dat bad zwommen. Dat we elkaar onderspatten en op elkaars fluitje bliezen, en dat het een mooie tijd was.

__

Dit is een gastbijdrage van Jim Bosveld.

Agnes Loonstra is een illustrator uit Utrecht die, naast het maken van kleurrijke en humoristische illustraties en animaties, ook zangeres is in de Nu-Folk band Wooden Soldiers en retro-act Charmony. Ze houdt ook erg van katten en elpees.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Meer bloed 2

Meer bloed

'Zoveel bloed, en toch zo onzichtbaar. Waarom telkens de hoop dat het niemand op zal vallen? ‘Ik ben ongesteld’ – wanneer leerden we dat dat beschamende woorden zijn?' Lees meer

Beeldbrekers (VII): 'Kunst en sport gaan ontzettend goed samen'

'Kunst en sport gaan ontzettend goed samen'

In deze serie interviewt Hard//hoofd beeldbrekers: mensen die het kunst- en cultuurveld openbreken en de spelregels veranderen. Aflevering 7: In een oude kogelfabriek op het Hembrugterrein is sinds deze zomer Het HEM te bezoeken, ‘een nieuw huis voor cultuur’. In gesprek met Laura Kemper. Lees meer

Automatische concepten 27

Ben je wel echt verslaafd aan je smartphone?

Dagelijks besteden we eindeloos veel tijd aan onze smartphones. Sommigen wijten dat aan een verslaving. Gatool Katawazi pleit ervoor dat we onze verantwoordelijkheid nemen voor dit gedrag, en spaarzaam om te springen met het woord 'verslaving'. Lees meer

Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

 Vega Whopperwolf

Vega Whopperwolf

Alsof je een hongerige wolf aan de soja krijgt, zo kun je de prestatie van De Vegetarische Slager zien. Het bedrijf verovert langzaam maar zeker de Europese markt voor vleesvervangers. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Red zaterdag onze democratie 1

Red zaterdag onze democratie

Als terrorisme en doodsbedreigingen niet meer worden geschuwd om een racistische traditie in stand te houden, is jezelf uitspreken niet meer genoeg, ziet Naomí Combrink. De vrijheid van vergadering en de democratie staan op het spel. Lees meer

Alles vijf sterren: 15

Persoonlijke revoluties en opdringerige aansporingen

Deze week worden we blij van een eeuwenoude schoolkrant, een handig polsbandje en een kostuumdrama zoals we dat niet gewend zijn. Lees meer

Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Alles vijf sterren 2

Zo komen we de herfst wel door

Deze week worden we blij van een ouderwetse spelletjesavond (bij jou thuis), het elegie van Kate Tempest en een fotoarchief. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons