Asset 14

Juliana Spahr, held

Een held is iemand die nooit van zijn voetstuk mag vallen, hoe vind je zo iemand? Maartje zocht en vond een dichter.

Op een avond, waarschijnlijk tijdens de afwas, vroeg mijn vriend me wie mijn held was. Zelf heeft hij meerdere idolen in verschillende beroepsgroepen (van Ryan Gosling tot Louis CK, Messi en Tim Parks) en voor elke benarde situatie heeft hij wel een wijze raad van een van deze heren paraat. Zenuwachtig riep ik “jij natuurlijk”, om hem vervolgens af te leiden met een vraag over Ajax. In de uren daarna zocht ik koortsachtig naar een held. Het moest iemand zijn waar ik tegenop keek, iemand van wie ik alles zou willen weten, iemand die me niet kon teleurstellen. Ik moest en zou een held, al was het maar om te bewijzen dat ook ik mateloos kon bewonderen. Maar ik kon niemand vinden, want hoe langer ik erover nadacht, hoe kritischer ik mijn kandidaten bekeek, zeker nadat ik enkele kanshebbers had gegoogeld.

Uiteindelijk bleef er een persoon over, een vrouw die me al enige tijd sceptisch aankijkt vanaf de achterkant van haar dichtbundel Fuck You – Aloha – I Love You. Een bundel die zo goed is dat ik met alle stelligheid durf te zeggen dat jouw leven niet compleet is als je hem nog niet hebt gelezen. Zo. Ik heb weleens geprobeerd interviews met haar te lezen, maar de vragen en Juliana’s antwoorden waren zo abstract en intellectueel dat ik de vensters meteen weer weg klikte. Ook analyses van haar werk zijn moeilijk door te komen. Zo komt het dat ik vrij weinig weet van de vrouw wier poëzie ik mateloos bewonder, en dat wil ik graag zo houden. Ik kan mijn dagelijks leven niet met de uitspraken en levenswijsheden van mijn held verrijken, maar haar dichtbundels kan ik elk moment openslaan.

Detail van de voorkant van Fuck You - Aloha - I Love You.

Juliana Spahr schrijft vaak gedichten in series waarin ze telkens gedetailleerder wordt. Ze beschrijft situaties en beelden alsof het film stills zijn. Ze benoemt het overduidelijke, dingen die zo dagelijks zijn dat je ze niet meer ziet. Zo probeert ze haar omgeving te begrijpen. Een mooi voorbeeld is de serie Switching: hierin zet Juliana het beeld van een vergaderruimte met een vergadertafel tegenover dat van een hotelkamer waarin twee mensen seks hebben. Juliana beschrijft de functie van de tafel en de vergaderruimte: a space for gathering with a / boundary of wood. Dit spiegelt ze aan de mensen in de hotelkamer die zich gehaast uitkleden en elkaar aanraken en zo spreken zonder iets te zeggen. Ieder gedicht neemt de situatie op, zoomt in en uit, en draait het onderwerp tot alle kanten getoond zijn. Juliana durft te concluderen dat ze iets niet begrijpt, toch maken haar observaties en vragen meer duidelijk dan een stellig antwoord zou doen. Switching (in Fuck You – Aloha – I Love You) begint als volgt:

*

In a room we sit around a table.

The table is dark wood.

It has thick legs.

It is a space for gathering with a
boundary of wood.

*

In another room, in a hotel room
we hurriedly undress.

*

We use the table as a barrier and
we rest our things on it.

We value the table as decorum.

A table that is wood, that is hard.

*

A bed is soft and we, the two
people in the hotel room, run our
hands over each other’s bodies
while reclined upon it.

We like the feel of each other’s
bodies.

This is pleasure.

This is also speaking.

Deze gedichten lijken zo eenvoudig, toch krijg ik elke keer dat ik ze lees het gevoel dat er iets wordt opgelost. Alsof ik na het lezen van een serie als Switching de wereld, vergaderzalen, hotelkamers en mijn eigen relatie iets beter begrijp. Juliana Spahr is de enige dichter die ik bewonder en van wie ik gedichten kan lezen en daarna zelf nog durf te schrijven. Misschien is dat wel de belangrijkste eigenschap van een held. Een held moet je verwonderen en moet op een bepaalde manier onbereikbaar zijn, maar een goede held moedigt je ook aan om het zelf toch nog eens te proberen. Daarom sluit ik gewoon af met nog een gedicht uit de serie Switching, in de hoop dat het je zal inspireren.

*

In the hotel room we are different.

One of us is lighter, one is darker,
one is paunchy, one is thin, one is
wrinkled, one is resilient, one is
hairy, one is smooth.

These characteristics are combined
on each of us in a way.

We run our hands along each
other’s bodies and have one
person with one leg on one
person’s shoulder and the other
stretched out or twined around
the other person in the hotel
room.

This position is difficult.

It is not an easy position for our
bodies, our desires.

This is interaction.

This impossible position.

This position that does not even
give the most pleasure.

And yet we place all our hope in
this touching.

As touching, gathering, happens
in the most difficult places at the
most difficult times.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Nieuws in beeld: 16

Als de kwakzalver per ongeluk gelijk heeft

Het vinden van nieuwe toepassingen voor bestaande medicijnen is een serieus nieuw onderzoeksveld geworden. Lees meer

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Kwam Hans Klok een mooie show geven, of kregen we hem echt te kennen? Lees meer