Asset 14

Juliana Spahr, held

Een held is iemand die nooit van zijn voetstuk mag vallen, hoe vind je zo iemand? Maartje zocht en vond een dichter.

Op een avond, waarschijnlijk tijdens de afwas, vroeg mijn vriend me wie mijn held was. Zelf heeft hij meerdere idolen in verschillende beroepsgroepen (van Ryan Gosling tot Louis CK, Messi en Tim Parks) en voor elke benarde situatie heeft hij wel een wijze raad van een van deze heren paraat. Zenuwachtig riep ik “jij natuurlijk”, om hem vervolgens af te leiden met een vraag over Ajax. In de uren daarna zocht ik koortsachtig naar een held. Het moest iemand zijn waar ik tegenop keek, iemand van wie ik alles zou willen weten, iemand die me niet kon teleurstellen. Ik moest en zou een held, al was het maar om te bewijzen dat ook ik mateloos kon bewonderen. Maar ik kon niemand vinden, want hoe langer ik erover nadacht, hoe kritischer ik mijn kandidaten bekeek, zeker nadat ik enkele kanshebbers had gegoogeld.

Uiteindelijk bleef er een persoon over, een vrouw die me al enige tijd sceptisch aankijkt vanaf de achterkant van haar dichtbundel Fuck You – Aloha – I Love You. Een bundel die zo goed is dat ik met alle stelligheid durf te zeggen dat jouw leven niet compleet is als je hem nog niet hebt gelezen. Zo. Ik heb weleens geprobeerd interviews met haar te lezen, maar de vragen en Juliana’s antwoorden waren zo abstract en intellectueel dat ik de vensters meteen weer weg klikte. Ook analyses van haar werk zijn moeilijk door te komen. Zo komt het dat ik vrij weinig weet van de vrouw wier poëzie ik mateloos bewonder, en dat wil ik graag zo houden. Ik kan mijn dagelijks leven niet met de uitspraken en levenswijsheden van mijn held verrijken, maar haar dichtbundels kan ik elk moment openslaan.

Detail van de voorkant van Fuck You - Aloha - I Love You.

Juliana Spahr schrijft vaak gedichten in series waarin ze telkens gedetailleerder wordt. Ze beschrijft situaties en beelden alsof het film stills zijn. Ze benoemt het overduidelijke, dingen die zo dagelijks zijn dat je ze niet meer ziet. Zo probeert ze haar omgeving te begrijpen. Een mooi voorbeeld is de serie Switching: hierin zet Juliana het beeld van een vergaderruimte met een vergadertafel tegenover dat van een hotelkamer waarin twee mensen seks hebben. Juliana beschrijft de functie van de tafel en de vergaderruimte: a space for gathering with a / boundary of wood. Dit spiegelt ze aan de mensen in de hotelkamer die zich gehaast uitkleden en elkaar aanraken en zo spreken zonder iets te zeggen. Ieder gedicht neemt de situatie op, zoomt in en uit, en draait het onderwerp tot alle kanten getoond zijn. Juliana durft te concluderen dat ze iets niet begrijpt, toch maken haar observaties en vragen meer duidelijk dan een stellig antwoord zou doen. Switching (in Fuck You – Aloha – I Love You) begint als volgt:

*

In a room we sit around a table.

The table is dark wood.

It has thick legs.

It is a space for gathering with a
boundary of wood.

*

In another room, in a hotel room
we hurriedly undress.

*

We use the table as a barrier and
we rest our things on it.

We value the table as decorum.

A table that is wood, that is hard.

*

A bed is soft and we, the two
people in the hotel room, run our
hands over each other’s bodies
while reclined upon it.

We like the feel of each other’s
bodies.

This is pleasure.

This is also speaking.

Deze gedichten lijken zo eenvoudig, toch krijg ik elke keer dat ik ze lees het gevoel dat er iets wordt opgelost. Alsof ik na het lezen van een serie als Switching de wereld, vergaderzalen, hotelkamers en mijn eigen relatie iets beter begrijp. Juliana Spahr is de enige dichter die ik bewonder en van wie ik gedichten kan lezen en daarna zelf nog durf te schrijven. Misschien is dat wel de belangrijkste eigenschap van een held. Een held moet je verwonderen en moet op een bepaalde manier onbereikbaar zijn, maar een goede held moedigt je ook aan om het zelf toch nog eens te proberen. Daarom sluit ik gewoon af met nog een gedicht uit de serie Switching, in de hoop dat het je zal inspireren.

*

In the hotel room we are different.

One of us is lighter, one is darker,
one is paunchy, one is thin, one is
wrinkled, one is resilient, one is
hairy, one is smooth.

These characteristics are combined
on each of us in a way.

We run our hands along each
other’s bodies and have one
person with one leg on one
person’s shoulder and the other
stretched out or twined around
the other person in the hotel
room.

This position is difficult.

It is not an easy position for our
bodies, our desires.

This is interaction.

This impossible position.

This position that does not even
give the most pleasure.

And yet we place all our hope in
this touching.

As touching, gathering, happens
in the most difficult places at the
most difficult times.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer