Asset 14

Jimmy

Jimmy

Elske van Lonkhuyzen is getrouwd in een korte broek, wil begraven worden in een korte broek en vermoedt dat ze is geboren in een korte broek (al zegt haar moeder van niet). In deze zomerrubriek trekt ze elke week een korte broek uit haar kast en vertelt er een verhaal bij.

‘There is no ship like friendship,’ zei Jimmy.
Ik vertaalde het twee keer.
Eerst als: ‘Er is geen schap als vriendschap.’
Daarna als: ‘Er is geen schip als vriendschip.’

‘It doesn’t work in Dutch,’ zei ik, maar Jimmy’s hand was al op weg naar mijn borst. De hand bewoog heel traag door de lucht, met kleine schokjes, als een kameleon die zijn prooi besluipt. Ik keek er gefascineerd naar, bedwelmd door de pitchers met bier die Jimmy al de hele avond voor ons haalde. Pas toen zijn vingertoppen bij het zoveelste sprongetje vooruit een knoopje van mijn blouse raakten, kwam ik weer tot mezelf.
‘I’m gay,’ zei ik. Het was de eerste keer dat ik het hardop tegen iemand zei en ik schrok er zelf van.
Jimmy schrok ook. Hij bloosde, bracht de hand eerst aarzelend naar zijn haar en legde hem toen op zijn knie.
‘This time I’ll get us a drink,’ zei ik, en glipte naar de groenverlichte bar in de verte.

Toen ik terugkwam had ik het koud.
‘Can we at least hold hands and pretend?’ mompelde Jimmy terwijl ik weer tegenover hem in het rode, kunstleren bankje schoof. Mijn blote benen maakten een stroef geluidje. Jimmy’s nek stak dun uit zijn gestreken overhemd: een kalkoenennekje.
Hij is een eiland waar geen enkel bootje wil aanmeren, dacht ik terwijl ik naar hem keek. Die gedachte maakte me vreselijk droevig.
‘Alright,’ zei ik.

‘The best things happen when you least expect it’

Een poosje hield ik zijn hand vast. Het was dezelfde hand die kort daarvoor nog door de lucht had gezweefd; een zachte, bijna vrouwelijke hand met verzorgde nagels. We dronken zwijgend ons bier en ik zag hoe Jimmy zijn rug rechtte en de blikken van de langslopende serveersters trots, bijna uitdagend, beantwoordde.
‘Girls like you...,’ zei hij na een tijdje met schorre stem. Hij bloosde meteen weer en schraapte zijn keel.
‘Girls like me...,’ moedigde ik hem aan, maar hij weigerde zijn zin af te maken.
Ik moet iets bedenken om ons te redden, dacht ik. Een goed verhaal. Iets wat voorkomt dat het deksel op deze nacht nog verder wordt vastgeschroefd.
‘The best things happen when you least expect it,’ zei ik uiteindelijk. Tegelijk wist ik dat deze avond juist ten onder ging aan verwachtingen. Zo had ik verwacht dat ik opgelucht zou zijn wanneer Jimmy mijn hand losliet, maar het tegendeel was waar.

‘We can still be friends’

Terwijl we op de rekening wachtten, somde ik alle vakken op die ik dit semester zou volgen. Ik klonk zelfingenomen en ambitieus, alsof ik het over een ander had. Ik zei dat in Nederland het bier beter smaakte. Jimmy vouwde slappe zeilbootjes van servetten.
‘We can still be friends,’ zei hij toen we buiten stonden.
Het werd al licht en de lucht rook naar regen. Ik zocht in mijn tas naar een papiertje om mijn telefoonnummer op te schrijven, maar toen ik opkeek zag ik dat hij de straat al overstak. Met licht gekromde rug en grote passen.

Mail

Elske van Lonkhuyzen (1984) schrijft geestige, ontroerende verhalen die het absurde met het alledaagse combineren. Haar werk verscheen onder andere in de volkskrant en ze heeft een zwak voor oude mensen. www.wodkanademosterd.com

Bram Dirven oordeelt, maakt en bepaalt over illustraties en is hiermee de illustratordictator bij Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer