Asset 14

Jimmy

Jimmy

Elske van Lonkhuyzen is getrouwd in een korte broek, wil begraven worden in een korte broek en vermoedt dat ze is geboren in een korte broek (al zegt haar moeder van niet). In deze zomerrubriek trekt ze elke week een korte broek uit haar kast en vertelt er een verhaal bij.

‘There is no ship like friendship,’ zei Jimmy.
Ik vertaalde het twee keer.
Eerst als: ‘Er is geen schap als vriendschap.’
Daarna als: ‘Er is geen schip als vriendschip.’

‘It doesn’t work in Dutch,’ zei ik, maar Jimmy’s hand was al op weg naar mijn borst. De hand bewoog heel traag door de lucht, met kleine schokjes, als een kameleon die zijn prooi besluipt. Ik keek er gefascineerd naar, bedwelmd door de pitchers met bier die Jimmy al de hele avond voor ons haalde. Pas toen zijn vingertoppen bij het zoveelste sprongetje vooruit een knoopje van mijn blouse raakten, kwam ik weer tot mezelf.
‘I’m gay,’ zei ik. Het was de eerste keer dat ik het hardop tegen iemand zei en ik schrok er zelf van.
Jimmy schrok ook. Hij bloosde, bracht de hand eerst aarzelend naar zijn haar en legde hem toen op zijn knie.
‘This time I’ll get us a drink,’ zei ik, en glipte naar de groenverlichte bar in de verte.

Toen ik terugkwam had ik het koud.
‘Can we at least hold hands and pretend?’ mompelde Jimmy terwijl ik weer tegenover hem in het rode, kunstleren bankje schoof. Mijn blote benen maakten een stroef geluidje. Jimmy’s nek stak dun uit zijn gestreken overhemd: een kalkoenennekje.
Hij is een eiland waar geen enkel bootje wil aanmeren, dacht ik terwijl ik naar hem keek. Die gedachte maakte me vreselijk droevig.
‘Alright,’ zei ik.

‘The best things happen when you least expect it’

Een poosje hield ik zijn hand vast. Het was dezelfde hand die kort daarvoor nog door de lucht had gezweefd; een zachte, bijna vrouwelijke hand met verzorgde nagels. We dronken zwijgend ons bier en ik zag hoe Jimmy zijn rug rechtte en de blikken van de langslopende serveersters trots, bijna uitdagend, beantwoordde.
‘Girls like you...,’ zei hij na een tijdje met schorre stem. Hij bloosde meteen weer en schraapte zijn keel.
‘Girls like me...,’ moedigde ik hem aan, maar hij weigerde zijn zin af te maken.
Ik moet iets bedenken om ons te redden, dacht ik. Een goed verhaal. Iets wat voorkomt dat het deksel op deze nacht nog verder wordt vastgeschroefd.
‘The best things happen when you least expect it,’ zei ik uiteindelijk. Tegelijk wist ik dat deze avond juist ten onder ging aan verwachtingen. Zo had ik verwacht dat ik opgelucht zou zijn wanneer Jimmy mijn hand losliet, maar het tegendeel was waar.

‘We can still be friends’

Terwijl we op de rekening wachtten, somde ik alle vakken op die ik dit semester zou volgen. Ik klonk zelfingenomen en ambitieus, alsof ik het over een ander had. Ik zei dat in Nederland het bier beter smaakte. Jimmy vouwde slappe zeilbootjes van servetten.
‘We can still be friends,’ zei hij toen we buiten stonden.
Het werd al licht en de lucht rook naar regen. Ik zocht in mijn tas naar een papiertje om mijn telefoonnummer op te schrijven, maar toen ik opkeek zag ik dat hij de straat al overstak. Met licht gekromde rug en grote passen.

Mail

Elske van Lonkhuyzen (1984) schrijft geestige, ontroerende verhalen die het absurde met het alledaagse combineren. Haar werk verscheen onder andere in de volkskrant en ze heeft een zwak voor oude mensen. www.wodkanademosterd.com

Bram Dirven oordeelt, maakt en bepaalt over illustraties en is hiermee de illustratordictator bij Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer