Asset 14

een gespleten land II

Afgelopen maand reisde journalist en schrijver Auke Hulst door Amerika. Dit is het land dat hij aantrof: "We zijn tot deze partijen veroordeeld. Dit is Amerika." Vandaag het tweede en laatste deel van zijn verslag vanuit een verdeelde natie.

Onderweg in New Hampshire

Amerikanen beweren graag dat hun overheid onmachtig is, en minder dan ‘de markt’ in staat voorzieningen van niveau te leveren. Hun stemgedrag zorgt vervolgens voor een belastingklimaat dat dat vooroordeel tot waarheid maakt. Jammer alleen dat ook het bedrijfsleven het laat afweten. Al levert Detroit (gered door Obama) natuurlijk wel SUVs die de Derde Wereldwegen enigszins te verdragen maken.

Ik ben aangekomen in New Hampshire, de vrijgevochten staat die opereert onder het adagium ‘Live Free or Die’. Ergens langs de weg wordt de feestelijke opening van Shooters aangekondigd, een grote wapenwinkel, "ook voor al uw machinegeweren!" Gisteren is een meisje neergeschoten, omdat ze in haar Halloweenkostuum werd aangezien voor een stinkdier. En in Milwaukee, Wisconsin heeft vandaag de zoveelste lone wolf zijn magazijn geleegd op het winkelpubliek. Zegsmensen van de NRA mogen dan schuimbekken wanneer ze de naam Obama in de mond nemen, nooit ging het beter met de Amerikaanse vuurwapenindustrie. De president heeft nauwelijks iets gedaan om ze aan banden te leggen. Je kunt met een vijandig Congress maar een paar prioriteiten stellen, en ‘gun control’ was er niet een van. Choose your battles well.

Foto: Jan Postma

Begin over ‘gun control’ en je krijgt in New Hampshire een tirade over het belang van de jacht en het 2nd Amendment. Als ik het lef had, zou ik aanraden dat heilig verklaarde artikel eens goed te lezen. Het voorzag, in een tijd dat het jonge Amerika nog geen staand leger had om zichzelf te verdedigen, in wapenbezit ten behoeve van milities. Nergens gaat het over een individueel recht wapens te dragen. O ja, en de formulering ‘under God’ is trouwens ook pas in 1954 aan de Pledge of Allegiance toegevoegd.

Het is vast toeval, maar zojuist heeft Michael Bloomberg zijn eigen Super PAC aangekondigd. Ik lees erover in het lokale dagblad, The New Hampshire Union Leader. Bloomberg neemt zich voor kandidaten, van welke partij dan ook, te steunen, zolang ze voor het homohuwelijk zijn en voor gun control. Zou Amerika er eindelijk klaar voor zijn?

Lake Winnipesaukee, New Hampshire

Alles draait dezer dagen om de mysterieuze zwevende kiezer in de Swing States. New Hampshire is zo’n Staat, en dat is te merken. Nergens zag ik meer politieke borden langs de weg dan hier, en nergens waren ze virulenter van toon. "No Bama!" "Save Big Bird!" "Save America, Vote Republican!" Opmerkelijk: er wordt zelfs nog campagne gevoerd voor Ron Paul, de libertair die in New Hampshire relatief veel aanhang heeft.

De kiezer waar niemand het over heeft, is de niet-kiezer. Bijna de helft van de 230 miljoen Amerikanen van kiesgerechtigde leeftijd zal het ook dit keer weer laten afweten – tot tevredenheid van Republikeinen, die baat hebben bij een lage opkomst, en daarom in diverse staten hebben geprobeerd zoveel mogelijk obstakels te creëren voor arme, vaak zwarte kiezers. Ruim een derde van de volwassen Amerikanen heeft zich niet eens als kiezer laten registreren.

"Ik bemoei me niet met hen, en wat mij betreft bemoeien zij zich niet met mij."

Bob Hansen is zo iemand: een grote kerel van eind vijftig, met een grijze paardenstaart, dito baard en een onttakeld gebit. Hij woont in de buurt van Lake Winnipesaukee, maar is meestal op pad met zijn truck. Nog nooit gestemd, nog nooit geregistreerd geweest, zegt hij. "Wat heeft het voor zin? Ze beloven van alles, maar ze hebben allemaal een geheime agenda. Ik bemoei me niet met hen, en wat mij betreft bemoeien zij zich niet met mij."

We zitten te ontbijten aan de toog van een bar in Wolfeboro, officieel Amerika’s oudste toeristendorp. Hansen gebruikt een stuk toast om de laatste vettige smurrie van zijn bord te sponsen.
"Veel Romney-aanhangers, hier", suggereer ik.

Hansen snuift. "Vind je het gek? Hij heeft zijn patserige buitenhuis aan de overkant van het water. Doet alsof het hele meer van hem is. De mensen hier zijn gek met hem, maar dat zijn zelf stuk voor stuk pratende portemonnees."

"Heus niet iedereen ziet hem graag komen", zegt de barkeepster. "Bij het vorige debat liep het hier behoorlijk uit de hand. Romney en Obama werden uitgemaakt voor alles wat je maar bedenken kunt. Ja, ook het ‘N’-woord. Ik heb er iemand uit moeten zetten. Anders werd het knokken. Het volgende debat kijken ze maar lekker thuis."

Ik had verwacht dat in een Swing State als deze de presidentiële debatten op alle schermen te zien zouden zijn. Zeker hier, met een adoptiefzoon als kandidaat. Maar in publieke aangelegenheden staan de zenders op Monday Night Football, de wekelijkse hoogmis van de Amerikaanse sportcultuur. Het laatste debat, over het toch al niet populaire buitenlandse beleid, zal door zeer weinig zwevende kiezers gezien worden. Geringe impact lijkt gegarandeerd.

"Mitt Romney lijkt me een goed mens. We voelen ons goed bij hem."

Uiteindelijk vind ik een café waarin een zijkamertje is ingeruimd voor het debat. Gordijnen moeten het lawaai uit de bar dempen. Het wil niet echt lukken – we krijgen elke touchdown mee.
Barbara en Terry zijn in de zestig en hebben bij afwezigheid al gestemd. "We zeggen niet op wie", zegt Barbara, die lerares is. "We hebben lang in dubio gestaan. Mitt Romney lijkt me een goed mens. We voelen ons goed bij hem."
"Maar we twijfelen over zijn kennis en kunde", zegt Terry. "En vooral over zijn vrienden."
"Obama dus", zeg ik.
Terry legt een vinger op zijn lippen. "Ik zeg niks."

Het is Obama’s sterkste debat tot nu toe. Hij komt daadkrachtig en kundig over. Romney wekt de indruk van een student die een nacht hard lang heeft zitten blokken, maar de kennis niet daadwerkelijk heeft geïnternaliseerd. Net als Nixon lijkt hij opeens niet meer in zijn lichaam te passen.

Na het debat zegt Barbara dat dat is wat haar vooral getroffen heeft. "Ik ben, net als de meeste Amerikanen, niet ontwikkeld genoeg om me een goed beeld van het buitenland en buitenlands beleid te vormen. Ik let op non-verbale communicatie. Romney was niet op zijn gemak. Hij zat ook verder van de camera, terwijl Obama bijna in het beeld kroop. Hij was groter. Dominant."

Terry: "Ik was vooral erg onder de indruk van moderator Bob Schieffer. Zoals hij zijn moeder aanhaalde. Go vote. It makes you feel big and strong. Prachtig."

Go vote. It makes you feel big and strong. Heeft dat gevoel nog een band met de werkelijkheid? Doen de verkiezingen er eigenlijk wel toe?

Wat opvalt zijn de grote thema’s die niet worden besproken. De langjarige koers van het land wordt bepaald door de samenstelling van het Hooggerechtshof. Meerdere hoogbejaarde rechters zullen met pensioen gaan, of zullen overlijden. Worden ze door liberalen of conservatieven vervangen? Dat bepaalt of het desastreuze Citizens United onklaar kan worden gemaakt, en daarmee of de invloed van het grote geld kan worden teruggedrongen. Dat geld is de roze olifant in de kamer: de doodgezwegen kanker van het systeem. Daarnaast heeft de samenstelling van het Hooggerechtshof grote invloed op sociale vraagstukken als homohuwelijk, abortus en vrouwenrechten.

Over vier jaar, wanneer beide partijen met een verse kandidaat komen, zou de GOP haar sterkste troeven kunnen uitspelen.

Dat Hooggerechtshof is mogelijk de enige reden waarom Republikeinen hun eigen kandidaat graag zien winnen. Een verlies zou de partij niet slecht uitkomen. Obama moet verder gaan met rotzooi ruimen. En over vier jaar, wanneer beide partijen met een verse kandidaat komen, zou de GOP haar sterkste troeven kunnen uitspelen. Marco Rubio. Chris Christie. Mannen die nu wijselijk hun kruit droog hebben gehouden.

Aan de andere kant: de tijd dringt voor de Republikeinen. Amerika is in hoog tempo demografisch aan het veranderen. De bange witte man vormt binnenkort geen meerderheid meer. In van oorsprong rode staten zijn de liberalere stedelijke buitenwijken aan het groeien. De partij moet veranderen, wil ze niet obsoleet worden. Tegelijk neemt ruimte voor een derde partij toe. Voor mensen die in het model-Bloomberg passen – economisch conservatief, sociaal progressief.

Maar misschien belangrijker: steeds meer mensen beginnen door te krijgen dat het trickle down, supply side-verhaal dat puissant rijke Republikeinen hebben uitgedragen, heeft geresulteerd in stagnerende reële inkomens voor de Amerikaanse middenklasse, ten gunste van extreme rijkdom aan de bovenkant. Een bovenkant die volgens andere regels leeft, en niet meer toegankelijk lijkt. Amerikanen hebben een hekel aan socialisme. Maar er is iets waar ze een nog grotere hekel aan hebben, en dat is aristocratie.

The White Mountains, Maine

Terwijl ik deze laatste aantekening maak – we schrijven donderdag vijfentwintig oktober – is alles nog mogelijk. Obama en Romney liggen nek-aan-nek in de peilingen, en volgens sommigen dreigt een scenario waarbij beide kandidaten hetzelfde aantal kiesmannen zal halen. Mogelijk wordt de uitkomst niet bepaalt in een Swing State, maar in het vrijwel ontvolkte 2nd Congressional District in Maine, een staat die, nogal ongewoon, haar kiesmannen naar verhouding over kandidaten verdeelt.

Vandaag ben ik dat District binnengereden, een slaperig en bergachtig gebied, ogenschijnlijk ver weg van het verkiezingsgeweld en zich niet bewust van een eventuele sleutelpositie. Net zo min als de partijen, bezeten van Swing States, zich er bewust van lijken. De zon schijnt op vurige herfstbladeren; de dorpjes zijn vrijwel van verkiezingsborden ontdaan. Hoelang nog voor de partijen wakker worden? En hoelang voor ook hier de verschroeide aarde van de moderne Amerikaanse campagne te ruiken valt?

New York, 11 oktober – Bethel, Maine, 25 oktober

-

Dit was het tweede en laatste deel van een reisverslag door de Gespleten Staten van Amerika. Auke Hulst (1975) is journalist, schrijver en muzikant. Onlangs verscheen zijn nieuwe roman Kinderen van het Ruige Land. Op 6 november is hij een van de sprekers tijdens de President’s Night in de Melkweg in Amsterdam.

Mail

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer