Asset 14

Ik sta op zich wel open voor de liefde

De Vlaamse theatermaakster Julie Cafmeyer heeft genoeg van oppervlakkige lust. In deze nieuwe serie gaat ze schaamteloos op zoek naar de liefde. Daarbij spaart ze niemand, ook zichzelf niet.

Ik was die nacht in een Antwerps café en voelde me onverschillig. Ik staarde naar mijn ex-minnaar die met zijn nieuwe verovering stond te pronken, ik voerde een paar matig interessante gesprekken met matig mooie mannen en hield oogcontact dat niet langer duurde dan de gebruikelijke drie seconden.

Ik hou wel van mijn koele zelf. Het overvalt me soms, een gebrek aan begeerte of lust. Met dat laatste heb ik het sowieso gehad. Ik heb al in genoeg vreemde bedden gelegen om te weten dat je via die weg niet tot genegenheid of verrijking komt, en al zeker niet tot liefde. Ja, ik durf het gerust toe te geven: ik sta op zich wel open voor de liefde.

Als ik mezelf die nacht in een paar woorden zou omschrijven: alles onder controle. "Wat drink je van me?" vroeg een vreemde man me net voor sluitingstijd aan de bar. "Cava", zei ik. Hij bestelde een whisky-cola voor zichzelf en een cava voor mij. "Fuck", zei ik, "als ik had geweten dat jij whisky zou bestellen, had ik gin gevraagd. Ik heb de gewoonte om steeds lager te mikken dan wat ik eigenlijk wil. Waarom eigenlijk? Uit beleefdheid denk ik."

Hij zei: "Als jij gin wilt, krijg je gin." Ik vond dat een hoopvol aanbod. Daarna ging het snel. Al na tien minuten probeerde hij me te kussen, volhardend gebood ik hem "nu nog niet" en na twintig minuten volgde ik hem naar zijn appartement ergens in de Jodenbuurt.

De platenspeler draaide The Prisoner van Gil Scot-Heron en mijn onverschilligheid veranderde in lust. Hij kleedde me uit en legde me zachtjes op zijn bed. Tijdens het vrijen moest ik huilen.
"Waarom huil je nu?" vroeg hij.
"Ik weet het niet" zei ik en ik denk dat dat een eerlijk antwoord was.

Overal ben ik op zoek naar grootse daden en hoge doelen. En misschien word ik daar zo moe van dat ik me keer op keer binnenloods op onbekend terrein. Geloof je dat een mens in staat is om kaders te scheppen waar datgene wat hij echt wil simpelweg niet kan ontstaan?

Illustratie: Erik Wallert

Maar goed, er rolden tranen van mijn wangen en ik strompelde naar de badkamer. Ik passeerde de veranda waar een klein Boeddhabeeld stond. Het beeld keek mij zacht en bemoedigend aan maar negeerde me verder volledig. Terug in bed trok ik het witte donsdeken over mij en lachte ik excuserend naar de man die ik niet kende. Hij lachte verlegen terug. "En nu nooit meer wakker worden" dacht ik en viel in slaap.

Mijn vriendelijk verzoek tot sterven werd niet verhoord. De zon kwam op, we stonden op en dronken thee op zijn terras. We zwegen. Ik wilde een Franse filosoof citeren maar bedacht me dat het beter was om eerst vanuit mezelf te spreken. Ik ga benoemen dat ik weende omdat ik plots door een nachtelijke leegte werd overvallen, een gevoel dat er iets ontbreekt, maar dat ik normaal gezien gemakkelijk in de omgang ben. En welbespraakt ben en humor heb. Ja humor heb ik ook. En discipline natuurlijk.

Iedereen weet: om echt tot iets te komen heb je discipline nodig. En de tijd nemen. Zachtjes aan. Dus misschien moeten we een ander kader scheppen. Dan kan ik iets over mijn leven vertellen en jij over dat van jou. En misschien komen we dan tot… Ja tot wat eigenlijk? Ik kan even niet op het woord komen. Maar wat maakt het uit? Het is maar een woord, hier liggen zoveel mogelijkheden voorbij de woorden, lieve, mooie, onbekende man.

"Mooi glas", zei ik.

Stilte

"Vind je dat? Ik vind het een mottig glas", antwoordde hij.

Aan de overkant van de straat slenterde een mollig meisje in een grijs schooluniform voorbij. Ze keek een beetje scheel. Haar rugzak was te zwaar en hing scheef op haar rug. De eerste schooldag had haar zichtbaar veel moeite gekost. Hoewel de aanblik van een wanhopige medemens troostrijk kan zijn, voelde ik een sterke drang om haar hoofd op mijn schoot te nemen en haar zachtjes toe te fluisteren: "Stil maar, lief, lelijk meisje, alles komt goed en vergeet niet: la définition du Beau est facile: il est ce qui désespère. Dat komt niet van mij hoor, maar van de Franse filosoof Valéry."

Ik stond op en zei dat ik mijn spullen in de badkamer ging halen. Met een pot lenzenvloeistof stond ik in de hal. "Hoe lang draag je al lenzen?" vroeg hij. Ik zou zweren dat er ondanks deze banale vraag nog hoop in de lucht hing, en humor, tonnen vol zelfspot, maar dat alles lag om de één of andere reden net buiten handbereik. Ik antwoordde: "Dat zal nu toch al zeker drie jaar zijn dat ik lenzen draag."

Toen ik zijn huis verliet zei hij, "succes nog met alles wat je doet", en keek mij zacht en bemoedigend aan.

Mail

Julie Cafmeyer

Erik Wallert gaf zijn baan als journalist eraan om aan de Koninklijke Academie te Antwerpen schilderkunst te studeren. Op die academie worden nog technische vaardigheden geleerd, vaardigheden die Erik nu inzet in autonome tekeningen en illustraties. Hij put inspiratie uit oude grafiek, zoals krantenillustraties en strips uit het fin-de-siècle waarvan hij de sfeer en gratie toepast in tekeningen die evenwel over hedendaagse onderwerpen handelen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
Alles Vijf Sterren: Beter laat dan nooit

Beter laat dan nooit

Deze week worden we blij van bijdehante teksten en goede interviews, en stil van een website over Srebrenica. Lees meer

Wat heeft een mens aan een miljard?

Wat heeft een mens aan een miljard?

Wie de vermogensongelijkheid in Nederland aan de kaak stelt, hoort regelmatig: ‘Gelukkig zijn we geen Amerika. Daar is de rijkdom pas oneerlijk verdeeld!’ Dat klopt. Maar we staan wel op de tweede plek. Zo egalitair is ons land niet. Lees meer

Aantekeningen uit Aalten

Aantekeningen uit Aalten

Willemijn Kranendonk reflecteert in deze gedichtenreeks over koolmeesjes en eenzaamheid op haar verhuizing naar de Achterhoek. Lees meer

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: filosoof Aldo Kempen reageert op de reflecties van filosoof Miriam Rasch. Lees meer

Tip: Blijf even kijken

Welkom in mijn raamkozijn

Terwijl de anderhalvemetersamenleving op gang komt, kruipt Iris Blaak nog even achter haar spreekwoordelijke geraniums. Ze ontdekt: het lijntje tussen voyeurisme en nieuwsgierige interesse is flinterdun. Een tip om in het voorbijgaan niet te snel weg te kijken. Lees meer

Alles vijf sterren: 29

Verhalen voor aan de keukentafel

Deze week worden we blij van een documentaire over een Braziliaanse fotograaf, een bundel met spookverhalen en een heuse keukentafelpodcastquiz. Lees meer

 Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Meerkoeten blijken hun nesten maar wat graag te bouwen met ons corona-afval. Dat heeft voor-, maar vooral veel nadelen. Lees meer

Pleinvrees

Pleinvrees

Ezra Hakze onderzoekt in deze actuele gedichtenreeks verschillende ervaringen die te maken hebben met thuis zijn. Lees meer

Rueben Millenaar

“Excuses voor de slavernij? Moet ik me schuldig voelen?”

Overheidsexcuses zijn hét moment voor Nederland om het koloniale verleden eens recht in het gezicht aan te kijken, schrijft Lennart Bolwijn. Lees meer

 1

'Ik gebruik de toekomst, het verleden en het tijdloze'

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: illustrator Mans Weghorst reageert op de reflectie van animator Michael Dudok de Wit. Lees meer

TIP: Verander je perspectief

Verander je perspectief

De geschiedenis maar ook het heden lijken vaak een ver-van-ons-bed-show. Else Boer onderzoekt hoe je belangrijke gebeurtenissen pijnlijk dicht naar je toe haalt. Een tip om op zoek te gaan naar verhalen die je wereld- en zelfbeeld doen kantelen. Lees meer

 Vijftig jaar parade op de barricade

Vijftig jaar parade op de barricade

Vandaag precies vijftig jaar geleden liepen duizenden Amerikanen mee in de eerste Gay Pride Parade. Lees meer

 1

Met een liefdevolle blik

Deze week worden we blij van een documentaire over een Japanse oudtante, een datingshow op Netflix en een podcast over misdaad en alcohol. Lees meer

Vrije val

Vrije val

Een bekend gevoel voor velen: vastzitten op een feestje waar je niet wilt zijn. De vrouw in dit verhaal zoekt naar manieren om zichzelf en haar gebroken hart staande te houden in het nachtelijk gewoel. Lees meer

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Een promenade die oorspronkelijk naar de oprichter van het fort was vernoemd, kreeg niet lang geleden een nieuwe naam. Lees meer

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De tent die in 'A Show Off' hoog richting de hemel reikt, wankelt door overmoed. Als een stomme film waarbij de pianist in de zaal letterlijk de toon zette bij het filmbeeld, zo vallen beeld en geluid hier ook samen. Lees meer

Juist nu kan het straatbeeld anders 3

Juist nu kan het straatbeeld anders

In veertig tramhaltes verspreid over Den Haag is in plaats van reclame een kunstproject te zien van collectief Topp & Dubio. Lees meer

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Als iedereen zo graag met ‘homo’ wil schelden, laten we het dan ook als scheldwoord behandelen. Laten we voetbalwedstrijden stilleggen bij homofobe uitlatingen. Laten we druk uitoefenen op kranten die homofobe artikelen publiceren, schrijft Sebastiaan van der Lubbe. Lees meer

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Alex Philippa moet niks hebben van zij die het quarantaine-leven willen optimaliseren. Zelfisolatie is niet optimaal, maar onnatuurlijk en eenzaam. Lees Alex' tip over zelfbehoud in lockdown. Lees meer

Nieuws in Beeld: Hoe het bedrijfsleven demonstraties mogelijk maakt 10

Hoe het bedrijfsleven demonstraties mogelijk maakt

Fotograaf Ka-Tjun Hau bracht de 'achterkant' van de antiracismedemonstraties in beeld. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan