Asset 14

Ik geloof in Louis CK

Een dikke, roodharige comedian om je volledig aan over te geven, de postmoderne profeet Louis CK verkondigt op het podium en in zijn tv-serie 'Louie' het Ware Woord. Rutger luistert ademloos naar zijn preken.

Zoals veel van mijn leeftijdsgenoten ben ik zonder enige religieuze leidraad opgevoed. Mijn universitaire opleiding heeft mij geleerd zoveel mogelijk kennis te vergaren, maar die kennis tegelijk zoveel mogelijk te wantrouwen of te relativeren. Dit zou een bevrijde, open en wereldlijke ziel hebben moeten opleveren, maar in plaats daarvan eindigde ik verward in een hoekje van de kamer. Zonder de ontmaskerde illusies was de wereld hard en het bestaan zinloos. Ik wist niet wie ik was of hoe ik moest leven en snakte stiekem naar een profeet die me zou leiden, die mijn eeuwige twijfel zou wegnemen met een vastberaden zwiep van zijn staf. Toen reikte een dikke, kalende man mij de hand en trok me uit het gat. Het was Louis CK, de Amerikaanse stand-up comedian. Een postmoderne profeet.

Ik ben lang niet de enige die ademloos naar de preken van de in 1967 geboren Louis Szekely luistert. Het Amerikaanse tijdschrift The New Yorker schreef over hem: “Voor zijn fans is Louis CK meer dan een kunstenaar. Voor hen is hij iemand die waarheid niet gekookt maar rauw serveert.” Het artikel werd geïllustreerd met een tekening van de roodharige CK als een dikke, verdrietige clown, die zijn middelvinger opsteekt.

Het beroep van comedian is gemaakt voor eigenzinnige, charismatische orakels. Het is niet voor niets dat Freek de Jonge een zoon van een predikant is. Maar het zijn tegelijkertijd altijd buitenbeentjes, die sinds de jaren zeventig naar de donkere jazzkelders van Amerikaanse steden worden gedreven om daar met hetzelfde ritme en improvisatievermogen hun verhaal van onbegrepenheid en verbazing te vertellen. In Nederland geldt stand-up comedy vooral als voorportaal voor het verfijndere cabaret, maar in Amerika en Groot-Brittannië heeft deze kunstvorm het rauwe karakter behouden, en spelen comedians ook in grote theaters met alleen een microfoon en een kruk.

Deze naakte setting is mede verantwoordelijk voor het eerlijke karakter van stand-up comedy. Het is een soort biecht die zowel de spreker als de zaal oplucht, even hard voor zichzelf als voor zijn medemens. Sommige comedians gebruiken hun observatievermogen om kleine absurditeiten uit ons dagelijks leven uit te lichten, of om hun politieke verontwaardiging te uiten. Louis CK beheerst al deze facetten en gaat steeds een stap verder dan zijn collega’s: “Je kunt afmeten hoe slecht je als mens bent aan de hand van de hoeveelheid tijd die je na 9/11 gewacht hebt om te masturberen. Voor mij was dat tussen het vallen van de eerste en de tweede toren.”

Hij was niet altijd zo. Zoals elke profeet kende Louis CK een moment van openbaring. Als 17-jarige jongen stond hij voor het eerst op het podium en had vijf minuten de tijd, maar hield het maar anderhalve minuut vol. In de jaren erna groeide zijn zelfvertrouwen en reputatie. Zijn absurdistische grappen vormden een degelijke set, waarmee hij jarenlang door heel Amerika trok en voor middelgrote zalen speelde. Hij kwam op TV en schreef mee aan films. Dit hield hij vijftien jaar vol. Tot hij na een optreden in zijn auto zat en er plotseling genoeg van had. Hij was niet goed genoeg. Hij haatte zijn eigen grappen. Op dat moment wist hij dat hij twee dingen kon doen: stoppen, of het radicaal anders aanpakken. Geïnspireerd door de legendarische comedian George Carlin, die elk jaar een nieuwe show maakte, gooide hij al zijn materiaal weg en begon opnieuw.

Illustratie: Liesbeth de Feyter

In de nieuwe periode van zijn carrière dwong hij zichzelf om steeds dieper te gaan, zoals hij zelf vertelde tijdens een eerbetoon aan Carlin: “Je bent klaar met de grappen over vliegtuigen en honden, dus dan moet je verder graven. Dan vertel je grappen over je gevoelens en wie je bent, en dan is dat ook op. Je moet nog verder, dus je vertelt grappen over je angsten en je nachtmerries. Uiteindelijk kom je uit bij krankzinnige dingen.” Zijn show uit 2007, met de veelzeggende titel Shameless, vormde het begin van zijn grote faam. Sindsdien maakt hij elk jaar een nieuwe show.

Louis CK begon ooit een show met de mededeling dat de kans groot is dat iemand in het publiek in de komende maanden zal sterven. “Jullie zullen allemaal sterven, en je zult langer dood zijn dan je levend bent geweest. Jullie zijn allemaal dode mensen die nog niet zijn doodgegaan.” Hij vertelt ons over zijn ongelukkige huwelijk, hypocrisie, stiekeme masturbatie en slechte seks, over ouder worden en dik zijn, en over het alleenstaande vaderschap van twee dochters, waarvan er eentje een ‘asshole’ kan zijn. Hij praat over verderfelijke gedachten die wij normale stervelingen niet eens aan onszelf zouden toegeven, laat staan aan een zaal vol mensen.

In die zin is Louis CK een zeer goede, maar nog steeds redelijk traditionele comedian die van zijn depressieve bestaan een grote grap maakt en onze eigen pretenties omver schopt. Zijn zwarte beeld van een hypocriete, asociale en zwakke mens met een treurig en onzinnig bestaan past in de stijl van woest razende, scheldende en diep cynische comedians als Bill Hicks en Doug Stanhope. Dit soort profeten nemen je illusies af, maar geven er niets voor terug.

Maar de afgelopen jaren scheldt Louis CK iets minder en durft hij steeds vaker een verfoeid thema in zijn shows te implementeren: tederheid. Tijdens een optreden bij talkshowhost Conan O’Brien begon CK aan een betoog wat op Youtube een hit werd onder de naam Everything’s amazing and nobody’s happy. Hij schetste eerst een beeld van vroeger tijden, toen alles meer beperkingen kende (“Als je geld op was en de bank gesloten, dan kon je niets meer doen”). Nu leven we echter in een ongelofelijke tijd, die niemand weet te waarderen. Iedereen klaagt over vertragingen op het vliegveld, maar vergeet wat voor een wonder vliegen is, aldus CK. “Je zit in een stoel, in de lucht!” Hier gebruikt Louis CK zijn observatievermogen niet om ons te neus de uit schaamte genegeerde feiten te drukken, maar juist om ons te wijzen op de mooie dingen die we door verwendheid niet meer zien.

Zijn dochters spelen een steeds grotere rol in zijn werk, niet langer als de last van een gekwelde man, maar als vertellers van absurde grappen. Zijn boze of treurige verhalen worden verteld met een twinkeling in de ogen, met een liefdevol soort leedvermaak. In zijn nieuwe eerlijkheid loopt alles door elkaar, en zo komt hij akelig dicht bij de kern van ons bestaan.

Deze twee kanten van zijn filosofie komen samen in de serie Louie, die hij zelf schrijft en regisseert, en waarin hij de hoofdrol speelt. In deze serie zien we een versie van Louis CK die zich worstelt door een leven als comedian en vader, afgewisseld met stukken van zijn comedy-act. Louie negeert alle televisieconventies en gaat een volledig eigen weg. In tegenstelling tot zijn podiumact is er ruimte voor stilte en wordt het de kijker niet altijd gemakkelijk gemaakt. Geen enkele scène pakt zo uit als je gewend bent, veel verhaallijnen stranden halverwege de aflevering, en Louis’ moeder wordt door twee verschillende actrices gespeeld. Soms krijgen we een kijkje in zijn bizarre fantasie, andere keren lachen we om zijn onbeholpenheid, dan weer ontroert hij ons met een oprechte dialoog. De show is als het leven zelf: vreemd, subtiel, mislukt, onwennig, mooi, grappig, frustrerend. Hier bevestigt Louis CK zijn status als waarheidsverteller, die niet kiest voor grote idealen of doemdenken, maar ook niet voor relativistische lamlegging.

Eindelijk heb ik een profeet gevonden die mijn desillusie erkent en me tegelijk een nieuw geloof in ons vreemde bestaan schenkt. Louis CK laat me het echte leven zien. Ik werp me vol overtuiging aan zijn voeten en volg hem via alle mogelijk kanalen naar de toekomst. Maar zoals elke apostel ben ik maar een boodschapper, slechts in staat om de contouren van het Ware Woord over te brengen. Als u zelf gered wilt worden, zult u uw hypocriete, verdorven hart moeten openstellen voor deze dikke, roodharige deus ex machina.

Amen.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Coronaproof magie

Coronaproof magie

Deze week worden onze redacteurs blij van een online cursus over magie, salsadansen en support voor sekswerkers. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Festival Nieuwe Types vond een nieuwe vorm

Festival Nieuwe Types vond een nieuwe vorm

Hard//hoofd is trotse mediapartner van literair festival Nieuwe Types, dat gedurende de hele maand maart plaatsvindt in Arnhem én online. Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Revolutie in kleine stappen

In plaats van te praten

Deze week worden onze redacteuren nogmaals blij van Micha Wertheim en vinden ze alternatieve wijzen om gesprekken te voeren (of juist niet). Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Inkijkjes

Inkijkjes

Deze week worden onze redacteurs blij van een documentaire over Egypte, een succesvolle Zoomvoorstelling en een geheime tuin. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Ongehinderd door waarheid

Ongehinderd door waarheid

Deze week werden onze redacteurs blij van alternatieve werkelijkheden. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers